ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ

Ο αγώνας της αγροτιάς συνεχίζεται και μπαίνει σε μια κρίσιμη φάση.

Οι αγωνιζόμενοι αγρότες διεκδικούν μαζικά και μαχητικά να πετύχουν κατακτήσεις, να υπερασπίσουν δικαιώματα, να βελτιώσουν τη ζωή και τη θέση τους, να μείνουν στο χωριό!
Η μαζική και μαχητική κινητοποίηση των αγροτών συνδέεται αντικειμενικά με τη μεγάλη μάχη που πρέπει να δοθεί από κοινού με τους εργαζόμενους και τη νεολαία για την ανατροπή του «συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης». Ο παρατεταμένος αγώνας των αγροτών δείχνει τη βαθύτερη λαϊκή οργή και διαμαρτυρία κατά της γενικευμένης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων των εργαζόμενων.
Υποκινητής της αγροτικής εξέγερσης είναι η αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ μέσω των αναθεωρήσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη συναίνεση των ΝΔ-ΛΑΟΣ. Μια ΚΑΠ που αναθεωρείται συνεχώς προς το χειρότερο σε όφελος των πολυεθνικών και βιομηχάνων τροφίμων. Μια πολιτική που προωθεί το Μητρώο Αγροτών και ξεκληρίζει την μικρομεσαία αγροτιά, που στηρίζει την ασυδοσία των καρτέλ, που δεν κατοχυρώνει κατώτερες τιμές, που δεν αναπληρώνει το χαμένο εισόδημα με βάση αυτές, που επιδοτεί μοναστήρια και εταιρείες, που δεν επιβάλλει όρια για τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις κ.τ.λ. Είναι η πολιτική που τις εξευτελιστικές τιμές για τον αγρότη τις δεκαπλασιάζει στον εργαζόμενο καταναλωτή.
Η ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή(ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α) χαιρετίζει τους φτωχομεσαίους αγρότες που συνεχίζουν τον αγώνα με κεντρικά αιτήματα τον μη διαχωρισμό σε κατά κύριο επάγγελμα ή μη, για μια πολιτική με πυρήνα τον Παραγωγικό Συνεταιρισμό που θα μπορεί να διασφαλίζει τα κοινωνικά συμφέροντα της εργαζόμενης αγροτιάς και την ποσοτική-ποιοτική διατροφική επάρκεια του λαού.
Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α σας καλεί να συνεχίσετε και να κλιμακώσετε τον αγώνα με ενωτικές Επιτροπές Αγώνα με ενιαία μπλόκα (διαχωρισμένα από τους μεγαλοαγρότες και τη συνεταιριστική γραφειοκρατία) αποκρούοντας στην πράξη τις διασπαστικές μεθοδεύσεις, τους «ελιγμούς» των μεγαλοαγροτών και των κυβερνητικών συνδικαλιστών, αναβαθμίζοντας το αντιΕΕ και αντικυβερνητικό περιεχόμενο. Σας καλούμε να ορθώσετε το ανάστημα σας ενάντια στον «αγροτικό Καλλικράτη» που καταργεί το δικαίωμα στον ελεύθερο συνδικαλισμό.
Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α καλεί σε μαζική αλληλεγγύη και συμπαράσταση τους εργαζόμενους και τη νεολαία, σε μέτωπο πάλης φτωχομεσαίας αγροτιάς –– εργατικής τάξης – νεολαίας για την απόκρουση και ανατροπή της αντεργατικής και αντιαγροτικής πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ. Μόνο έτσι μπορούν οι φτωχομεσαίοι αγρότες να νικήσουν.

Συνέλευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν.Κέρκυρας στις 29 Ιανουαρίου

Δελτίο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα φαινόμενα βίας και αυταρχισμού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
« Αστυνομικό κράτος βίας και παρανομίας»

Η ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τα επανειλημμένα φαινόμενα αστυνομικής και κρατικής βίας που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες.

Σήμερα είχαμε την εξευτελιστική συμπεριφορά απέναντι σε 4 μαθητές Λυκείου στην Πάτμο, χθες την απάνθρωπη και βάναυση κακοποίηση Χιλιανού κρατουμένου στο Α.Τ. Ακροπόλεως, προχτές ανάλογα φαινόμενα με θύματα μετανάστες από τη Σενεγάλη.

Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι πια οι εξαιρέσεις, αλλά τείνουν να γίνουν ο κανόνας.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το Υπουργείο «Προστασίας του Πολίτη» και ο υπουργός του κ Χρυσοχοϊδης από τις πρώτες μέρες που ανέλαβαν την εξουσίας έχουν δείξει έναν ιδιαίτερο κατασταλτικό ζήλο, είτε με τα αστυνομικά πογκρόμ στα Εξάρχεια, είτε με τις «προληπτικές συλλήψεις», είτε με την κατασκευή ενόχων, είτε με την αστυνομική βία στις διαδηλώσεις είτε με την εφαρμογή του αστυνομικού κράτους σε περιπτώσεις μεταναστών (βλ δολοφονία Πακιστανού στη Νίκαια , ξυλοδαρμοί μεταναστών).

Η ωμή αστυνομική βία αποτελεί το τυπικό δείγμα γραφής της ολομέτωπης επίθεσης στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα που επιχειρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με τη ΝΔ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία, αλλά είναι το περίβλημα της «κοινωνικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ», η αυταρχική θωράκιση του που προηγείται αλλά και έπεται των αντεργατικών μέτρων για την υπέρβαση της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου, αποσκοπεί στον εκφοβισμό και την καταστολή της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, κάθε αγωνιζόμενου που αμφισβητεί τους μονόδρομους του κεφαλαίου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία , το μαζικό λαϊκό κίνημα να αντισταθεί σε αυτή την επίθεση μέσα από τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις τους.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πάρει πρωτοβουλίες για το συντονισμό τόσο στο μαζικό κίνημα αλλά και σε επίπεδο πολιτικών κινήσεων και οργανώσεων της αριστεράς ώστε να δοθεί μια μαχητική απάντηση στον κυβερνητικό αυταρχισμό, τις αστυνομικές προκλήσεις και την αντεργατική πολιτική.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα 7/01/2001

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΙΝΑΠ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΡΣΙ

Στις εκλογές της Ένωσης Ιατρών Νοσηλευτηρίων Αθηνών Πειραιώς ψήφισαν 4.990 έναντι 4.705 στις εκλογές του 2006 (αύξηση 6%). Τα άκυρα - λευκά ήταν 199 έναντι 231 (μείωση 16%).
Τα αποτελέσματα για το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ έχουν ως εξής:

Δημοκρατική Κίνηση Ιατρών (ΔΗΚΝΙ) - στηρίζεται απ' τη ΝΔ - 1.443 ψήφους (30,8%) και 5 έδρες, έναντι 1.719 ψήφων και 6 εδρών.

ΠΑΣΚ Γιατρών - στηρίζεται απ' το ΠΑΣΟΚ - 1.119 ψήφους (23,9%) και 4 έδρες, έναντι 1.000 και 3.

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (ΑΡΣΙ) - στηρίζεται από αντικαπιταλιστική αριστερά- 844 ψήφους (18%) και 3 έδρες, έναντι 527 και 2 .

ΔΗΠΑΚ Γιατρών, στηρίζεται από ΚΚΕ- 584 ψήφους (12,5%) και 2 έδρες, έναντι 561 και 2 .

Αγωνιστική Ενότητα Γιατρών (ΑΕΓ) - στηρίχτηκε απ' τον ΣΥΝ - πήρε 449 ψήφους (9,6%) και 1 έδρα, έναντι 420 και 2.

Νυστέρι - Γένοβα, 145 ψήφους (2,2%) - έναντι 247

Ανεξάρτητη Ιατρική Κίνηση (ΑΙΚ),105 ψήφους και καμία έδρα.

Απλήρωτοι παραμονές των γιορτών εκατοντάδες ξενοδοχουπάλληλοι

Σε συμβολική κατάληψη των γραφείων του ΟΑΕΔ προχώρησαν εκατοντάδες ξενοδοχουπάλληλοι που παραμένουν απλήρωτοι . Παρόλο που η εργοδοσία τους χρωστάει και το δώρο των χριστουγέννων η επιθεώρηση εργασίας είναι ανήμπορη να κάνει οτιδήποτε.

Η υπηρεσία έχει μείνει με έναν υπάλληλο λόγω αδειών και ενώ θα έπρεπε να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία εναντίων των εργοδοτών, δεν εγινε δυνατόν όυτε να κατατεθούν μυνήσεις οι οποίες θα εκδικασθούν μετά απο δύο χρόνια.

Οι εργαζόμενοι του Ακτή Μεσσογγή και άλλων μικρότερων ξενοδοχείων βρίσκονται για άλλη μια φορά στην ανεργία χωρίς να έχουν πληρωθεί τους μισθούς του προηγούμενου καλοκαιριού.

Όλοι στην Απεργία στις 17 Δεκεμβρίου

Με πρόσχημα τη διόγκωση των ελλειμμάτων και στα πλαίσια των απαιτήσεων της ΟΝΕ μεθοδεύεται νέος γύρος λιτότητας και πραγματικής συρρίκνωσης του λαϊκού εισοδήματος με πάγωμα μισθών και συντάξεων και νέα φορομπηχτικά μέτρα. Την ίδια στιγμή εξαγγέλλεται προϋπολογισμός ακόμη μεγαλύτερων περικοπών των κοινωνικών δαπανών. Σύμμαχος της κυβέρνησης στην πολιτική λιτότητας είναι η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, που δεν παίρνουν απόφαση για καμιά κινητοποίηση και επί της ουσίας νομιμοποιούν την πολιτική της λιτότητας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την πρωτοβουλία των ίδιων των εργαζομένων για απεργιακή κινητοποίηση στις 17/12, ημέρα που ψηφίζεται ο προϋπολογισμός. Πρωτοβουλία ιδιαίτερα κομβική, για να μπορέσει το κίνημα να απαντήσει στην επαίσχυντη στάση της γραφειοκρατίας αλλά και για να δώσει διέξοδο στη διάθεση ευρύτερων κομματιών εργαζομένων να βγουν στο δρόμο ενάντια στην κυβερνητική πολιτική.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας για την επέτειο του Δεκέμβρη

Η ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


Με ανθρωποκυνηγητό και συλλήψεις στους δρόμους της Κέρκυρας προσπαθεί η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει τους εφιάλτες του καπιταλισμού.
Οι εκατοντάδες μαθητών και καθηγητών που έλαβαν μέρος στις εκδηλώσεις της φετινής επετείου του Δεκέμβρη στην Κέρκυρα αποτέλεσαν ένα ακόμα επεισόδιο στην πάλη για την αντιμετώπιση του εφιαλτικού παρόντος που βιώνουμε και μια επένδυση για τις μάχες του μέλλοντος μας.
Η κινητοποίηση των δυνάμεων καταστολής ήταν η απάντηση της «μετριοπαθούς» ,κατά τα άλλα, κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την στήριξη της ΝΔ και του ακροδεξιού ΛΑΟΣ.
Η ανεργία η φτώχια και τα αδιέξοδα της νεολαίας δεν αντιμετωπίζονται με συλλήψεις με ξυλοδαρμούς και με παραπληροφόρηση,.
Η σωρευμένη οργή της νεολαίας και των εργαζομένων θα εκδηλώνεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και θα είναι σφοδρότερη όσο μεγαλύτερη θα είναι και η κατασταλτική αντιμετώπισή της.
Το κοινωνικό ζήτημα περπατάει στους δρόμους και αναζητεί διέξοδο. Η υπερσυσσώρευση του πλούτου, την τελευταία εικοσαετία και η περιθωριοποίηση σημαντικών τμημάτων του πλυθησμού είναι η αιτία που υποκινεί τις νεότερες γενιές στην οργισμένη αντιπαράθεση με το κράτος τους μηχανισμούς του και τα σύμβολα των πολυεθνικών.
Ίσως να αποδειχθεί ότι ο περσινός Δεκέμβρη δεν ήταν παρά ένα ασήμαντο επεισόδιο μπροστά στις κοινωνικές συγκρούσεις που μας επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κέρκυρας καλείς όλους τους εργαζόμενους την νεολαία και τις οργανώσεις τους να πυκνώσουν τις γραμμές του κοινωνικού αγώνα στις μάχες που έρχονται.

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.

Ξανά στα δικαστήρια οι Λευκιμμιώτες

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Στις 17 και 18 Δεκεμβρίου 2009 ακόμη τέσσερις Λευκιμμιώτες , οι :

• Μοναστηριώτης Σπυρίδων (ιερέας),
• Μακαντάνης Σπυρίδων,
• Λειτούργης Γεώργιος,
• Μοναστηριώτης Στέφανος,

σύρονται σε δίκες με εξοντωτικές, αβάσιμες και κατασκευασμένες κατηγορίες για γεγονότα που συντελέστηκαν στη Λευκίμμη στις 9-8 -08 και 29-9-08 αντίστοιχα, όταν οι κάτοικοι της Λευκίμμης αντιδρούσαν και αντιδρούν στη δημιουργία στη περιοχή τους ενός καθόλα παράνομου ΧΥΤΑ.

Για μία ακόμη φορά στρατός ΜΑΤ που κάλεσε η τοπική εξουσία ήρθε να τσακίσει με τη πιο σκληρή και απάνθρωπη βία την αντίσταση των κατοίκων οι οποίοι διεκδικούσαν το δικαίωμα στη ζωή , την περιουσία, την υγεία, το περιβάλλον και την οικονομική τους δραστηριότητα.

Στη θέση των κατηγορουμένων έπρεπε να είναι η τοπική και κεντρική εξουσία που είναι υπεύθυνες για το περιβαλλοντικό έγκλημα και την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων
Κάθε φορά που έστω και ένας Λευκιμμιώτης δικάζεται , δικάζεται όλη η Λευκίμμη , ο αγώνας της και όλοι οι άνθρωποι που παλεύουν για τα αυτονόητα .

Οι κάτοικοι της Λευκίμμης είναι θυμωμένοι και οργισμένοι , γιατί, ενώ υπέστησαν τη πιο ωμή βία , σύρονται ασταμάτητα σε δίκες για να καμφθεί, πιστεύουν,το φρόνημα και η αντίσταση τους.

Δηλώνουμε προς τη τοπική και κεντρική εξουσία ότι όσα ΜΑΤ και να στείλουν , όσα χρόνια και αν μας σέρνουν στα δικαστήρια , τόσο θα μεγαλώνει η αγανάκτηση και ο θυμός μας και ότι δεν πρόκειται με αυτές τις απάνθρωπες και εξοντωτικές μςθόδους να σταματήσουν την αντίσταση μας στο περιβαλλοντικό έγκλημα.

Καλούμε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες να συμπαρασταθούν , όπως το έκαναν και στις 12-11-09 ,με οποινδήποτε τρόπο σε αυτούς που δικάζονται στις 17 και 18 Δεκεμβρίου 2009 και σε όσους θα ακολουθήσουν.

Απαιτούμε: Να σταματήσουν τώρα όλες οι διώξεις των συλληφθέντων , κατηγορουμένων και να απαλλαγούν από τις κατηγορίες , να φύγουν τα ΜΑΤ από τη Λευκίμμη

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΧΥΤΑ ΝΟΤΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Στο δρόμο του Δεκέμβρη

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη:
- Την Κυριακή 6 Δεκέμβρη, έναν ακριβώς χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μαζικοί φορείς, εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και οργανώσεις της αριστεράς, οργανώνουν διαδήλωση από τα Προπύλαια προς τη Βουλή, στις 1.30 μ.μ.
- Την Δευτέρα 7 Δεκέμβρη τη σκυτάλη παίρνει ο χώρος της εκπαίδευσης. Δάσκαλοι, καθηγητές, μαθητές και φοιτητές, σε πανεκαπιδευτικό συλλαλητήριο, στις 12.30 στα Προπύλαια, θα διαδηλώσουν ενάντια στην παιδεία της αγοράς, κόντρα στις νέες αναδιαρθρώσεις που σχεδιάζει η κυβέρνηση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
- Κρίσιμη είναι και η μάχη πρωτοβάθμιων σωματείων και εργατικών δυνάμεων για να οργανωθεί απεργία στις 17 Δεκέμβρη, ενάντια στον προϋπολογισμό λιτότητας, την ανεργία και τις εργασιακές σχέσεις.

Πολυτεχνείο: Πιό μαζικά και πιό δυναμικά φέτος

Δυναμική και μαζική παρουσία στις εκδηλώσεις της φετεινής επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Η διαδήλωση ξεκίνησε απο το τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και κατέληξε στο μνημείο της Σπηλιάς .

Μετά το τέλος της διαδήλωσης δεκάδες διαδηλωτές έγραψαν συνθήματα στα τσιμεντένια μπλόκια του λιμανιού διαμαρτυρόμενοι για τον αποκλεισμό και την ιδιωτικοποίηση της μαρίνας.

ο Πολυτεχνείο ζεί στους αγώνες του σήμερα

Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία
Εμπρός για του καιρού μας τα πολυτεχνεία

Στις 17 Νοεμβρίου κλείνουν 36 χρόνια από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, μια εξέγερση που, παρότι κατεστάλη με τον πιο βίαιο τρόπο, αποτέλεσε την αρχή του τέλους της χούντας των συνταγματαρχών. Πέρα από το να αποτελούν ένα απλό επετειακό γεγονός, οι πορείες που γίνονται κάθε χρόνο για το Πολυτεχνείο αναδεικνύουν και την βαθύτερη σχέση των αγώνων του τότε με τους αγώνες του σήμερα. Σε σύγκρουση με την άποψη των απολογητών του συστήματος και μή, ότι δήθεν “ο κύκλος της μεταπολίτευσης έχει κλείσει”, αυτή η σύνδεση είναι αναγκαία για την νικηφόρα έκβαση των τωρινών μαχών και αποτελεί πολιτική πρόκληση για τον χώρο της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
Πράγματι, στις αρχές της δεκαετίας του '70 ο καπιταλισμός μετά από δυο δεκαετίες “χρυσής ανάπτυξης” εισέρχεται στο σκοτεινό τούνελ της ύφεσης απο το οποίο δεν έχει βγει ακόμη. Σήμερα η οικονομική κρίση είναι πολύ βαθύτερη απο τότε και επιπλέον η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, που τότε παρουσιαζόταν ως η μόνη διέξοδος από την κρίση, σήμερα έχει από νομιμοποιηθεί στην συνείδηση της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Παράλληλα με την οικονομική κρίση ήταν τότε σε εξέλιξη και η κρίση του ιμπεριαλισμού, η οποία οφειλόταν στην ήττα των Αμερικανών στον πόλεμο του Βιετνάμ. Αυτή η ήττα είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του αμερικανικού ελέγχου στην ευρύτερη περιοχή, γεγονός που επηρέασε τις εξελίξεις σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, από τη Λατινική Αμερική μέχρι το Ιράν. Η συσχέτιση με την κρίση στην οποία έχει μπει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός σήμερα εξαιτίας του βαλτώματος στο Ιράκ και το Αφγανιστάν με συνέπεια την αδυναμία ελέγχου των εξελίξεων από το Πακιστάν μέχρι τη Λατινική Αμερική, είναι κάτι παραπάνω από προφανής.
Μέσα σε εκείνο το ιστορικό πλαίσιο ξέσπασαν το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του '73 απεργίες σε μια σειρά από εργατικούς χώρους, (τυπογράφοι, μεταλλωρύχοι, οδηγοί τρόλεϊ κ.α.), αγροτικές διαδηλώσεις ενάντια στην κατάσχεση της γης από την χούντα, συγκρούσεις με την αστυνομία στο μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου, αντιστάσεις που θα κορυφωθούν με την εξέγερση των φοιτητών. Μια εξέγερση που με βασικό σύνθημα “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία” βάζει ως στόχο την ανατροπή της χούντας και παράλληλα προβάλλει αντιιμπεριαλιστικά και επαναστατικά συνθήματα. Μια εξέγερση που θα έχει την υποστήριξη εκατοντάδων χιλιάδων εργατών, φοιτητών και νεολαίας που διαδηλώνουν τις μέρες πριν τις 17 Νοέμβρη έξω από το Πολυτεχνείο.
Σήμερα το σύνθημα “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία” παίρνει κυρίως την μορφή των αγώνων που δίνουν οι λιμενεργάτες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, οι εργαζόμενοι στα stage ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, οι μετανάστες ενάντια στην βία και τον ρατσισμό της αστυνομίας και των φασιστών. Το '73 οι δυνάμεις της τότε Επαναστατικής Αριστεράς κατάφεραν, ερχόμενες σε σύγκρουση με τις απόψεις της παραδοσιακής αριστεράς, να κερδίσουν τις γενικές συνελεύσεις στην προοπτική της κατάληψης και της κορύφωσης του αγώνα. Έτσι και σήμερα η Αντικαπιταλιστική Αριστερά δεσμεύεται να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις της στο ξεδίπλωμα, το βάθεμα, τον συντονισμό και την νικηφόρα προοπτική των αγώνων που θα έρθουν, παρά την απολίθωση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και τι ανεπάρκειες της επίσημης αριστεράς. Αγώνες που είναι αναγκαίοι για το σταμάτημα της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστροφής του περιβάλλοντος, των πολεμικών εξορμήσεων, του ρατσισμού και της καταστολής. Αγώνες που θα διεκδικήσουν μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, πλήρη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών (παιδεία, υγεία), νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.
Σε αντίθεση με την δεκαετία του 70 η Αντικαπιταλιστική Αριστερά σήμερα είναι πιο δυνατή, πιο έμπειρη και πιο οργανωμένη ενώ οι θεσμοί του καπιταλισμού δυσκολεύονται περισσότερο από παλιά να ελέγξουν την κρίση όπως απέδειξε με εκκωφαντικό τρόπο και η εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη. Ως ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, ώστε ο φετινός εορτασμός του Πολυτεχνείου να αποτελέσει την αφετηρία για το ξεδίπλωμα και τον συντονισμό όλων των αγώνων και των κινημάτων ενάντια στην αστική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ε.Ε. ώστε να εξασφαλίσουμε ότι για την κρίση θα πληρώσουν αυτοί που την δημιούργησαν και όχι οι εργαζόμενοι.

Τα φειγ βολάν που βλέπετε έπεσαν στους δρόμους της Κέρκυρας το βράδυ της Παρασκευής 17 Νοεμβρίου 1973

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ STAGE

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
Μονιμοποιήσεις τώρα - Μόνιμη και σταθερή δουλειά – πλήρη ασφαλιστική κάλυψη για όλους
Δεν πέρασε ούτε βδομάδα από τις προγραμματικές δηλώσεις και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο απέναντι στους πιο κακοπληρωμένους και με χειρότερες συνθήκες εργαζόμενους, τους χιλιάδες συμβασιούχους και εργαζόμενους σε προγράμματα STAGE. Την ίδια ώρα που δισεκατομμύρια χαρίζονται στις τράπεζες, στους εργαζομένους προσφέρονται απολύσεις και ανεργία!
Με το πρόσχημα της «αναξιοκρατίας» η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φορτώνει αδίστακτα ελλείμματα και χρέος, την κρίση του κεφαλαίου, στον κόσμο της δουλειάς, σχεδιάζει χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, πετώντας στον δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους των προγραμμάτων STAGE, συμβασιούχους, συμβασιούχους έργου, ελαστικά εργαζόμενους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανηθικότητα από την κατασυκοφάντηση των εργαζόμενων των προγραμμάτων STAGE από την κυβέρνηση, από την αντιμετώπιση της εργασίας τους ως ισάξιας εργασίας «πορτοφολάδων» (σύμφωνα με παρομοίωση που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος!).
Το ίδιο το κράτος, καταπατώντας κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και εργατικής νομοθεσίας, τους εκμεταλλευόταν ως φτηνό και ευέλικτο προσωπικό, με σύμβαση «μαθητείας», χωρίς ασφάλιση, συντάξιμα, χωρίς δικαίωμα άδειας, ούτε καν άδειας μητρότητας, με μισθό κατώτερο από το επίδομα ανεργίας! Ήταν άλλωστε πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων η κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών του δημόσιου τομέα με κάθε είδους ελαστικά εργαζόμενους: συμβασιούχους, μπλοκάκια, STAGE, εργαζόμενους σε εργολαβικές εταιρείες που εκτελούν έργο του δημοσίου.

Δικάζεται το δικαίωμα στην αντίσταση

Εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας έσπευσαν να συμπαρασταθούν στους αγωνιζόμενους Λευκιμμιώτες.

Τα δικαστήρια μετατράπηκαν σε πεδίο διαμαρτυρίας γαι τις διώξεις. Συνθήματα και τραγούδια πανώ .

Η ολιγωρία του Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση και να την μεταθέσει για επτά μήνες μετά, δείχνει ότι η δυναμική της εξέγερσης των Λευκιμμιωτών δεν θα κοπάσει.

Αντίθετα οι μακρόχρονοι δικαστικοί αγώνες θα αποτελούν σημείο συνάντησης των εργαζομένων των αγροτών και της εκπαίδευσης για τα μεγάλα προβλήματα του νησιου.

Πανκερκυραική απεργία ενάντια στην καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων.

Σε πανκερκυραική απεργία καλούν το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας, τα πρωτοβάθμια σωματεία του Νομού και η ΕΛΜΕ και συγκέντρωση συμπαράστασης στους τέσσερις κατηγορούμενους Λευκιμμιώτες , στις 12 Νοέμβρη έξω από τα δικαστήρια.

Στην σύσκεψη των φορέων που έγινε στο Εργατικό Κέντρο την δευτέρα συμμετείχαν το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας , Το σωματείο ξενοδοχουπαλληλων, η ΕΛΜΕ, η Επιτροπή συμπαράστασης στους κατηγορούμενους, η Συντονιστική επιτροπή αγώνα Λευκίμμης εναντια στην δημιουργία παράνομου ΧΥΤΑ, η περιββαλοντική λέσχη Κέρκυρας, η contra rossa καθως και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία του Νομού.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ, μετά την σύσκεψη , συνεδρίασε και αποφάσισε να συντονίσει την προσπάθεια με άλλους φορείς προκειμένου να οργανώθεί συγκέντρωση την ερχόμενη Δευτέρα .

Δεκάδες φορείς και σωματεία από όλη τη χώρα με ψηφισματά τους εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους κατηγορούμενους κατοίκους της Λευκίμμης και στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Λευκίμμης εναντια στην δημιουργία του παράνομου ΧΥΤΑ.

Ανακοίνωση της Τ.Ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας για την χτεσινή συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου.

Δελτίο τύπου

Η T.E της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Νομού Κέρκυρας χαιρετίζει την παρουσία δεκάδων Λευκιμμιωτων του κινήματος Αλληλεγγύης στο χθεσινό Νομαρχιακό Συμβούλιο που οδήγησε στην ομόφωνη απόφαση υπέρ της αθώωσης και της άμεσης απόσυρσης των κατηγοριών των αγωνιζόμενων κατοίκων της Λευκίμμης, που δικάζονται στις 12 Νοέμβρη. Η απόφαση αυτή εκφράζει τα αισθήματα όλου του Κερκυραϊκού λαού και αντανακλά την ηθική και πολιτική δικαίωση του αγώνα των κατοίκων της Νότιας Κέρκυρας.

Οι κάτοικοι της Λευκιμμης για πάνω από ένα χρόνο έδωσαν έναν αγώνα αξιοπρέπειας εναντία στους σχεδιασμούς της τοπικής και κεντρικής εξουσίας. Ενάντια σε σχεδιασμούς, που όπως αποδεδείχθηκε περίτρανα, εξυπηρετούσαν όχι τις ανάγκες των Λευκιμμιωτων ή των Κερκυραίων αλλά των μεγαλοεργολάβων του νησιού (βλ. και άλλες περιπτώσεις, όπως ΒΙΟΠΑ Βαρυπαταδων, τσιμεντοποίηση λιμνοθάλασσας Αντινιωτη, ιδιωτική μαρίνα στη Σπηλιά).

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ο κύβος ερρίφθη στο χθεσινό νομαρχιακό συμβούλιο, δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε ασχολίαστο το τρόπο λειτουργίας αυτού του οργάνου. Πρόκειται για ένα θεσμό, που κυριαρχούν οι μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, πολύ μακριά από τις αγωνίες και τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας των κερκυραίων.
Δεν ξεχνούμε τη στάση και την ευθύνη του συγκεκριμένου οργάνου στην εισβολή και την έως σήμερα κατοχή της Λευκιμμης από ένα συρφετό σωμάτων καταστολής (ΜΑΤ, Ασφαλίτες, ΟΠΚΕ).

Για αυτούς ακριβώς του λόγους το νομαρχιακό συμβούλιο αρνήθηκε να συζητήσει προ ημερησίας διατάξεως το θέμα του ψηφίσματος αλληλεγγύης, με ευθύνη και της ΝΑΣΥ.
Δεν επιθυμούσαν μια συζήτηση για το θέμα παρουσία δεκάδων κατοίκων από τη περιοχή, που θα είχαν μάλιστα και δυνατότητα λόγου.
Ανάγκασαν με αυτό το τρόπο τους παρόντες Λευκιμμιώτες να παρακολουθήσουν μέχρι τα ξημερώματα τις κοκορομαχίες των νομαρχιακών συμβούλων για το θέμα της αξιοποίησης του παλιού νοσοκομείου.

Η Τ.Ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Νομού Κέρκυρας καλεί όλες τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες της Αριστεράς, τα εργατικά σχήματα και τις παρατάξεις, του συλλόγους φοιτητών και τα εργατικά σωματεία καθώς και κάθε προοδευτικό δημοκρατικά σκεπτόμενο κερκυραίο να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους αγωνιστές της Λευκιμμης με ψηφίσματα και με συμμέτοχη σε εκδηλώσεις υποστήριξης.

Ζητάμε την άμεση απαλλαγή του στελέχους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψηφίου βουλευτή της Βασίλη Καραβαζάκη καθώς και όλων των κατηγορουμένων αγωνιστών της Λευκίμμης από όλες τις ψευδείς και κατασκευασμένες κατηγορίες.

Να φύγουν τα ΜΑΤ από τη Λευκίμμη.

Να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για την δημιουργία ΧΥΤΥ και μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων.

Κέρκυρα 28 Οκτωβρίου 2009

Ομόφωνο ψήφισμα του Νομαρχιακού συμβουλίου συμπαράστασης στους διωκόμενους αγωνιστές της Λευκίμμης

Ομόφωνα αποφάσισε το Νομαρχιακό Συμβούλιο Κέρκυρας την συμπαράστασή του στους διωκόμενους κατοίκους της Λευκίμμης.

Ανακοίνωση της επιτροπής αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές της Λευκίμμης

• Ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές της Λευκίμμης.
  Ψηφίσματα εκδίδουν φορείς της Κέρκυρας και μηνύματα συμπαράστασης από άλλα μέρη της χώρας.

Προσπάθειες για συντονισμό των προσπαθειών ώστε να αθωωθούν όλοι οι κατηγορούμενοι.

Να φύγουν τα ΜΑΤ.

Να σταματήσει η μόλυνση και η καταστροφή του νησιού από τους παράνομους ΧΥΤΑ.

corfupress: Σταματήστε τις διώξεις για την Λευκίμμη

Άρθρο της Έλενα Γισδάκη

16 Ιουνίου 2008. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος. Αυτή την ημέρα διάλεξαν τα ΜΑΤ για τη δεύτερη επίθεσή τους ενάντια στη Λευκίμμη. Είχαν προηγηθεί τα γεγονότα του «μαύρου Μαΐου», που οδήγησαν στο θάνατο μιας νέας γυναίκας και τη σύλληψη δεκάδων άλλων συμμετεχόντων στον αγώνα των Λευκιμμιωτών για να μην κατασκευαστεί – τότε – ο ΧΥΤΑ στη συγκεκριμένη περιοχή, ο αγώνας εντέλει για τη διαφύλαξη του δικαιώματος κάθε ανθρώπου σε μια καλύτερη ζωή.

16 Ιουνίου 2008. Από τη μια μεριά οι κάτοικοι, άντρες, γυναίκες, παιδιά, ακόμη και οι ιερείς της περιοχής, πρόχειρα αναχώματα από παλιά αυτοκίνητα, ελαστικά και κλαδιά. Άοπλοι απλοί άνθρωποι, αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη δημιουργία άλλης μιας χωματερής κοντά στα σπίτια, την περιουσία, τα ποτάμια, την τουριστική ζώνη.

Απέναντί τους παραταγμένες οι διμοιρίες των ΜΑΤ, πάνοπλες, με ασφυξιογόνες μάσκες (για τη δική τους προστασία), έχοντας λάβει ως εντολή την διαφύλαξη της απρόσκοπτης συνέχισης της κατασκευής του έργου, συνεπώς της διαφύλαξης των συμφερόντων του εργολάβου.

Η σύγκρουση αναπόφευκτη. Ξαφνικά ο ηλιόλουστος ουρανός σκεπάστηκε από σύννεφα καπνού, η ατμοσφαιρα έγινε αποπνικτική από χημικά και δακρυγόνα, οι κάτοικοι ξεχύθηκαν στα διπλανά στενά, προσπάθησαν να ξεφύγουν στα διπλανά χωράφια κυνηγημένοι, φοβισμένοι, έκπληκτοι, οργισμένοι.

Το κυνηγητό και οι συμπλοκές κράτησαν ώρες, με τα ΜΑΤ να οπισθοχωρούν να επιτίθενται εκ νέου, να περιμένουν εντολές, να αναδιοργανώνονται και πάλι από την αρχή.

Θυμάμαι τους ιερείς της περιοχής να παρακαλούν για παύση της επίθεσης, να παρακαλούν φοβούμενοι ότι θα υπάρξουν θύματα, θυμάμαι τις γυναίκες της Λευκίμμης να κλαίν και να παρακαλούν: «Μην χτυπάτε. Είναι παιδιά, τα παδιά μας».

Θυμάμαι ικεσίες, συγκεντρώσεις, φωνές οργής. Πάνω από όλα όμως θυμάμαι το συναίσθημα της βαθιάς πίκρας, εκείνο που μόνο η αδικία αφήνει, στις κατηγορίες του κόσμου απέναντι στους αστυνομικούς: «Εμάς έπρεπε να προσέχετε, μαζί μας έπρεπε να είστε, όχι με τους εργολάβους. Εμείς σας πληρώνουμε. Ντροπή».

Νύχτωσε, ο κόσμος σκόρπισε και η κατάσταση εκτονώθηκε. Αργότερα, μάθαμε ότι (για εκφοβισμό; για επίδειξη ισχύος;), ασκήθηκε δίωξη με βαριές κατηγορίες εναντίον τεσσάρων Λευκιμμιωτών.

Τις 12 Νοεμβρίου δικάζονται ως υπεύθυνοι ή συμμετέχοντες στα γεγονότα της 16ης Ιουνίου οι Β. Καραβαζάκης, Γ. Πανδής, Σ. Σαμοΐλης και Αν. Ανδρονικόπουλος. Δεν δικάζονται όμως μόνο αυτοί. Μαζί τους δικάζεται το κίνημα της Λευκίμμης, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, η υποχρέωση να παραδώσουμε ένα καλύτερο μέλλον στην επόμενη γενιά. Δικάζεται η Λευκίμμη και μαζί της όλη η Κέρκυρα. Δικάζεται, η αντίσταση κατά της κακοποίησης του περιβάλλοντος, η ελευθερία στη γνώμη και την έκφραση, οι αγώνες δύο σχεδόν χρόνων σε Λευκίμμη και Τεμπλόνι.

Μαζί με τους «4» δικάζονται όλοι όσοι διαφωνούν με την κρατική καταστολή και την επιλογή να σταλεί ένας στρατός από ΜΑΤ εναντίον ενός μικρού χωριού. Υπό αυτή την έννοια, τις 12 Νοεμβρίου δικαζόμαστε όλοι.

Ας σταματήσουν λοιπόν, οι διώξεις στη Λευκίμμη, ας αποσυρθούν οι κατηγορίες κατά δεκάδων κατοίκων και συμμετεχόντων στις κινητοποιήσεις. Και τελικά ας γίνει αυτό που όλη η Κέρκυρα ζητά: Πάρτε επιτέλους τα ΜΑΤ από την Κέρκυρα.

Σε δίκη ο Βασίλης Καραβαζάκης για την εξέγερση της Λευκίμμης

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας


Σε δίκη με βαριές κατηγορίες σύρονται στα δικαστήρια στις 12 Νοέμβρη ο Β. Καραβαζάκης και ο Γ. Πανδής..
Ο Βασίλης Καραβαζάκης είναι στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αγωνιστής του κινήματος των Λευκιμαίων ενάντια στην δημιουργία του παράνομου ΧΥΤΑ.
Ο Γιάννης Πανδής συμμετέχει στην σημερινή συντονιστική επιτροπή ενάντια στον ΧΥΤΑ.
Αντί να δικάζονται αυτοί που κατασπατάλησαν τα χρήματα των φορολογουμένων προκειμένου να κατασκευάσουν ένα έργο που δεν θα ήταν δυνατόν να λειτουργήσει ποτέ. Ένα έργο που δεν πήρε ποτέ άδεια λειτουργίας και που σε ένα χρόνο (που θα αλλάξουν οι περιβαλλοντικοί όροι που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση) θα είναι παντελώς αδύνατον να λειτουργήσει.
Ένα έργο που έγινε μόνο και μόνο για να επωφεληθούν οι λωποδύτες .
Ένα έργο για το οποίο ο Δήμαρχος Κερκυραίων είχε δηλώσει ότι δεν τον ενδιαφέρει αν θα λειτουργήσει ,αρκεί να τελειώσει.
Αντί να δικάζονται αυτοί που κατάντησαν το νησί μας- ύστερά από σαράντα χρόνια ανηλεούς τουριστικής εκμετάλλευσης- να μην έχει μια σύγχρονη μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων και να αντιμετωπίζουμε το περιβαλλοντικό έγκλημα στο Τεμπλόνι και την προσπάθεια επέκτασής του και στην Λευκίμμη.

Αντί να δικάζονται αυτοί που έφεραν τον γκαγκστερισμό σε μια ήσυχη τουριστική περιοχή της Κέρκυρας, ζητούν και τα ρέστα .

Οι μάρτυρες κατηγορίας είναι οι γνωστοί ΜΑΤατζηδες που έχουν εγκατασταθεί στην Λευκίμμη παρά την δήλωση της Κυρίας Γκερέκου ότι τα ΜΑΤ θα φύγουν από την Λευκίμμη την επόμενη των εκλογών.

Είναι οι γνωστοί ΜΑΤτζήδες που καθύβριζαν τον κόσμο στις συγκεντρώσεις, που καταστρέφανε αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες , που εισέβαλαν σε σπίτια , που ξυλοκόπησαν και εξευτέλισαν πολίτες της Λευκίμμης ενώ προσπαθούσαν να εμποδίσουν την καταστροφή του τόπου τους.
Είναι οι γνωστοί που τους έστειλαν να ψηφίσουν σε εκλογικό τμήμα της Καισαριανής στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές με αποτέλεσμα, στο εν λόγω εκλογικό τμήμα, να έρθει πρώτο κόμμα το ΛΑΟΣ με δεύτερη την φασιστική οργάνωση ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.


Ζητάμε την άμεση απαλλαγή του συντρόφου Βασίλη Καραβαζάκη καθώς και όλων των κατηγορουμένων αγωνιστών της Λευκιμης από όλες τις ψευδείς και κατασκευασμένες κατηγορίες .
Να φύγουν τα ΜΑΤ από την Λευκίμμη.
Να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για την δημιουργία ΧΥΤΥ και μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές

«Καμιά ανοχή, καμιά αναμονή !!!»


Τo αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών αποτελεί σαφέστατη καταδίκη της αντεργατικής, αυταρχικής πολιτικής της Ν.Δ. Οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας έβαλαν την ταφόπλακα στο κόμμα που επιτέθηκε με δριμύτατα στις κατακτήσεις, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα, στο κόμμα που επικαλέστηκε την καπιταλιστική κρίση για να ζητήσει νέες θυσίες για χάρη των τραπεζιτών και των βιομήχανων.

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ περισσότερο εκφράζει τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στη Ν.Δ παρά μια θετική ψήφο για το πολιτικό και κυβερνητικό πρόγραμμά του. Ένα πρόγραμμα που στις βασικές γραμμές κινείται στην ίδια λογική με αυτό της ΝΔ . Το ΠΑΣΟΚ με την ανύπαρκτη αντιπολίτευσή του σηματοδότησε ότι και ως κυβέρνηση θα διαψεύσει τις προσδοκίες του κόσμου που αγωνίστηκε ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων.

Γι’ αυτό και εξασφάλισε τη στήριξη της αστικής τάξης και του κεφαλαίου, ως ο «εκλεκτός» τους, ύστερα από την ανεπανόρθωτη φθορά της κυβέρνησης Καραμανλή, για να μην αφήσει να υπάρξουν «ανεξέλεγκτες» αντιδράσεις από τους εργαζόμενους που καλούνται να πληρώσουν την κρίση.

Να είναι σίγουρη η νέα κυβέρνηση ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν θα δώσουν καμιά περίοδο χάριτος, δεν θα υπάρξει καμιά ανοχή ή αναμονή, αφού η επόμενη μέρα είναι η μέρα του νέου προϋπολογισμού, των ιδιωτικοποιήσεων, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γυναικών αλλά και συνολικά των εργαζομένων κ.λπ. Ταυτόχρονα το εύρος της ήττας της Ν.Δ καταδεικνύει το τι περιμένει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας την ίδια πολιτική.
Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κρίσης που συνεχίζεται οι όποιες αντεργατικές αποφάσεις για τους μισθούς, τις συντάξεις, τα εργασιακά δικαιώματα, την ανεργία θα αποτελέσουν αιτίες πολέμου για τους εργαζόμενους.

Η καθήλωση και υποχώρηση των κομμάτων της κοινοβουλευτικής Αριστεράς σε περίοδο κρίσης και χτυπήματος των εργαζομένων αποτελεί αποτέλεσμα της δικιάς τους αδυναμίας να συμβάλλουν για ένα άλλο νικηφόρο εργατικό κίνημα και στη στρατηγική ανάγκη των εργαζομένων για μια άλλη αριστερά. Ότι σε ένα περιβάλλον έντασης των κοινωνικών διεκδικήσεων και έντονης αποδοκιμασίας της κυβερνητικής πολιτικής, η επίσημη Αριστερά αποτυγχάνει να ενισχυθεί και υποχωρεί εκλογικά, είναι ένδειξη της βαθύτερης κρίσης της. Είναι απόδειξη του πόσο αναγκαία είναι σήμερα μια άλλη αριστερά, μια αριστερά που να εμπνέει και να μην απογοητεύει, μια Αριστερά αντικαπιταλιστική, επαναστατική.

Η ανάγκη μαχητικής κοινωνικής αντιπολίτευσης αποτελεί το πραγματικό στοίχημα της επόμενης μέρας για τους εργαζόμενους και σε αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεισφέρει με όλες της τις δυνάμεις.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους εργαζόμενους και τη νεολαία που την ενίσχυσαν και εκλογικά δείχνοντας ότι ακόμη στο δύσκολο έδαφος των εκλογών πρωτοπόροι εργαζόμενοι και νεολαίοι θεωρούν απαίτηση των καιρών να υπάρξει μια άλλη αριστερά, ενωτική, αντικαπιταλιστική και επαναστατική. Και ξέρουμε ότι αυτή την αγωνία την μοιράζονται και πολλοί άλλοι αγωνιστές.

Οι ψήφοι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελούν κάλεσμα για να συνεχίσουμε την επίπονη προσπάθεια γι’ αυτή την άλλη αριστερά, για να επιμείνουμε στον ενωτικό μετωπικό δρόμο που διαλέξαμε εξαρχής, για να παλέψουμε για ένα μαχητικό νικηφόρο εργατικό κίνημα, για μαχητική εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και σε κάθε αντιδραστική πολιτική.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα 4 Οκτώβρη 2009

Αρθρο του Γιωργου Ρουση στην Ελευθεροτυπια

Κομμουνιστική επανίδρυση και αντικαπιταλιστικό μέτωπο, τώρα!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ

Οταν στον αντίστοιχο ΟΤΕ της χώρας του Μάη του '68, -έστω και αν για τον «Ριζοσπάστη» αυτός δεν ήταν παρά μια «φούσκα», «σαπουνόπερα», ή αποτέλεσμα «της κούρασης των Γάλλων να πληρώνουν τους ψυχαναλυτές τους» , αυτοκτονούν 23 άνθρωποι,
- λόγω της ανασφάλειας που τους δημιουργεί το κύμα απολύσεων (20.000 εργαζόμενοι απολύθηκαν σε τρία χρόνια) η ελαστικότητα της εργασίας τους, η ανά πάσα στιγμή ενδεχόμενη μετακίνησή τους σε άλλη πόλη,
- λόγω της τραγικής πίεσης που απορρέει από το βραβευμένο στη Γαλλία, το 2008, σύστημα διοίκησης της εταιρείας ii, το οποίο έρχεται να επιβαρύνει την εγγενή καπιταλιστική αποξένωση, σπάζοντας κάθε συλλογικό δεσμό ανάμεσα στους εργαζόμενους, για να τους χαλιναγωγεί πιο εύκολα.

Οταν μέσα σ' αυτόν τον καθρέφτη της αναπτυγμένης Γαλλίας, βλέπω με τρόμο την εικόνα και της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια και στις προτεινόμενες εργασιακές συμβάσεις της νέας ιδιωτικής «Ολυμπιακής» οσφραίνομαι ήδη την μπόχα της δολοφόνου France Telecom.
Τότε δεν αρκεί να:

- Απορρίπτω μετά βδελυγμίας τον δίχως κανένα όριο -πολιτικό, αλλά και ευπρέπειας- ακροδεξιό Καρατζαφέρη, που προσφέρει για όραμα το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου, και για υπόδειγμα την αφεντιά του.
- Αρνούμαι τον Καραμανλή, που με καλεί, λες και είναι νόμος της φύσης, να αποδεχτώ τον βιασμό μου.
- Οργίζομαι με την κοροϊδία του Παπανδρέου, που εμφανίζεται ως νέα παρθένα και με καλεί να ξεχάσω το νεοφιλελεύθερο και φιλοαμερικανικό πολιτικό του παρελθόν, το οποίο ακόμη και τον Καραμανλή τον κάνει να φαντάζει σαν αντιστασιακός απέναντι στις ΗΠΑ.
- Αντιμετωπίζω καχύποπτα τους οικολόγους, που γλυκαίνουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα με την πιπίλα της πράσινης μεν, καπιταλιστικής δε, ανάπτυξης.
- Μη με πείθει ο ρεφορμιστής Τσίπρας, του οποίου η σπαρασσόμενη αριστερά, ενώ γνωρίζει πολύ καλά τι ποιεί και κυρίως πού θα οδεύσει μετεκλογικά, η δεξιά του συνεχίζει να συμπορεύεται μαζί της.
- Μη με εκφράζει η Παπαρήγα, που σε άγρα ψήφων αποσυνδέει την εκλογική μάχη από το διακηρυγμένο στρατηγικό της στόχο, αντιμετωπίζει τους άλλους μετωπικά μόνο σαν ψηφοφόρους του κόμματός της και με καλεί να το ψηφίσω στη λογική του μη χείρον βέλτιστον, έστω κι αν διαφωνώ με το σεχταρισμό του, την «υπεύθυνη» στάση του το Δεκέμβρη και το όραμα και των πιο αποκρουστικών πτυχών ενός παρελθόντος σοσιαλισμού -Μολώχ, που μου προτείνει.
Ούτε αρκεί, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να αλλάξουν τον κόσμο -γι' αυτό καθ' όλα σεβαστοί οι απέχοντες, έστω κι αν με αυτή τους τη στάση ενισχύουν τον πράσινο νεοφιλελευθερισμό-, η επιλογή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως ελάχιστης συμβολής έτσι ώστε να αγωνιστούμε, τη Δευτέρα μετά από αυτές, από καλύτερες θέσεις, μια επιλογή που τεκμαίρεται από το γεγονός ότι αυτή εκφράζει έστω εμβρυακά ένα συνεπές αντικαπιταλιστικό μέτωπο, αντλεί την ποίησή της από το μέλλον και όχι από το αμαρτωλό «σοσιαλιστικό» παρελθόν, δεν κανακεύει τους φιλήσυχους νοικοκυραίους.

Χρειάζεται κάτι ακόμη: Η επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο αποτελεί η λήψη μιας πρωτοβουλίας για τη δημιουργία ενός, πέρα από τους υπάρχοντες, σχηματισμού κομμουνιστικής επανίδρυσης, ο οποίος και θα επιδιώξει να κατακτήσει ένα ηγεμονικό ρόλο, σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο, που θα αγκαλιάζει όλες τις αντικαπιταλιστικές δυνάμεις, οργανωμένες και ανένταχτες.

1 «Ριζοσπάστης», Κυριακή 8 Ιούνη 2008, σελίδα 6
2 Ο γενικός διευθυντής αυτής της επιχείρησης, βραβεύτηκε το 2008 με το βραβείο του «μάνατζερ της χρονιάς» και με το βραβείο της «πρωτοτυπίας της διοίκησης»

8 δέκατα του δευτερολέπτου

0,8 δευτερόλεπτα για κάθε έναν από τους 337 υποψηφίους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 4ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Αγαπητοί κύριοι,

Ο αποκλεισμός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενός συνδυασμού με 377 υποψηφίους σε όλες τις περιφέρειες, από τα ΜΜΕ, είναι μια σκανδαλώδης ενέργεια που ξεπερνάει κάθε όριο λογικής.

Η απόδοση ενός πεντάλεπτου, σύμφωνα με όσα συνέβησαν και στις πρόσφατες ευρωεκλογές, για την προβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ισοδυναμεί με λιγότερο από 1 δευτερόλεπτο για τον κάθε υποψήφιο!

Η ΝΔ αποχαιρετά την κυβέρνηση αφήνοντας πίσω της μια κληρονομιά πραξικοπημάτων και καταρράκωσης των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να κυβερνήσει και δεν ιδρώνει το αυτί του για τέτοιους αποκλεισμούς.

Βέβαια, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που στήριξε τους εργατικούς και νεολαϊστικους αγώνες, την εξέγερση του Δεκέμβρη, κόντρα στην κυβέρνηση και τη συντηρητική πολιτική, δεν περιμένουμε να μας ανοίξουν τις αγκάλες οι βαρόνοι των ΜΜΕ και το Υπουργείο που εποπτεύει τα μέσα κρατικής προπαγάνδας.

Να γνωρίζουν όμως, ότι δεν θα ανεχτούμε τέτοιους αποκλεισμούς και θα αντιδράσουμε όπως αρμόζει στις παραδόσεις του κινήματος που θέλουμε να εκφράσουμε.

Καλούμε τα κόμματα της Αριστεράς να καταδικάσουν αυτούς τους αντιδημοκρατικούς αποκλεισμούς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Ανακοινωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Συνάδελφοι εργαζόμενοι,
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στον αγώνα σας. Τα ίδια προβλήματα και ανασφάλεια βιώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι. Η απόφαση της κυβέρνησης για να κλείσουν οι 5 ασφαλιστικές εταιρείες, αφήνοντας μετέωρους τους εργαζόμενους σε αυτές, είναι κομμάτι των σκληρών μέτρων που παίρνονται στο όνομα της εξυγίανσης της αγοράς, αλλά στην πραγματικότητα για την διαφύλαξη των κερδών και την προστασία των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ενδεικτικό είναι ότι δεν προχώρησαν με την ίδια αποφασιστικότητα στη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του κ. Ψωμιάδη.
Ο καπιταλισμός παντού συνθλίβει τα εργατικά δικαιώματα και ποδοπατεί τις ανάγκες μας. Το κεφάλαιο είτε πριν, στο όνομα της αύξησης των κερδών του, ξεζούμιζε τους εργαζόμενους, είτε τώρα, στο όνομα της κρίσης, θέλει πάλι να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Όμως, όπως δεν μοιράστηκαμε τα κέρδη τους, βγαλμένα από τον πλούτο που παράγουμε και την εκμετάλλευσή μας, έτσι και τώρα δεν μπορούμε να δεχτούμε να πληρώσουμε την κρίση τους.
Το μπλοκ εξουσίας από τα κόμματα του συστήματος, τα ΜΜΕ, τους μηχανισμούς του κράτους και την Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται και υπηρετεί τις αξίες της αγοράς, του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας. Τους βολεύει ακόμα και η ανεργία για να μας τρομοκρατούν, να μην διεκδικούμε καλύτερους μισθούς και περισσότερα δικαιώματα. Θέλουν να μας καλλιεργήσουν την αίσθηση της συνυπευθυνότητας για την πορεία των επιχειρήσεων τους και την ενοχή μας για τις ζημιές τους, όχι βέβαια τη συμμετοχή μας στα τα κέρδη τους. Θέλουν να μας στριμώξουν σε συναίνεση, διάλογους και συμφωνίες για να διαχειριζόμαστε τα ποσοστά των απολύσεων ή να αποδεχτούμε θυσίες για την «βιωσιμότητα».
Η Ν.Δ. εφάρμοσε και υπόσχεται και για μετά τις εκλογές να συνεχίσει με μεγαλύτερη ένταση την αντεργατική επίθεση με μέτρα για ενίσχυση, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές των βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, κατασκευαστών και προσφέροντας ακόμα πιο φτηνή, ελαστική και ανασφάλιστη εργατική δύναμη. Το ΠΑΣΟΚ δεν αντιστρατεύεται αυτή την πολιτική αλλά ίσα –ίσα προτείνει και αυτό ιδιωτικοποιήσεις, κίνητρα για το κεφάλαιο και λειτουργία των νόμων της αγοράς και το τραγελαφικό: να καταργήσει τα stage στο δημόσιο, που το ίδιο θεσμοθέτησε.
Και εμείς, οι εργαζόμενοι, τι όπλο έχουμε να αντισταθούμε, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, να διεκδικήσουμε τον πλούτο που μας ανήκει; Δυστυχώς μέχρι τώρα η εμπειρία είναι κάθε κλάδος και ο κάθε χώρος να παλεύει μόνος του όταν δέχεται μια επίθεση. Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα δεν συντονίζει και δεν ενώνει τις αντιστάσεις και τις κινητοποιήσεις μας. Οι τριτοβάθμιες οργανώσεις περιορίζονται σε επετειακές και συμβολικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και εξαντλούνται σε μελέτες και προτάσεις για την «ανάπτυξη» και τη συμμετοχή του μισθού στην αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.
Όμως, υπάρχει ελπίδα. Και βρίσκεται στους αγώνες. Το απέδειξαν οι ανεξάρτητοι ενωμένοι αγώνες των εργαζόμενων σε χώρους που μπόρεσαν να ακυρώσουν έστω προσωρινά αντεργατικά μέτρα, να ανακαλέσουν απολύσεις, να αποτρέψουν ιδιωτικοποιήσεις. Σε αυτόν το δρόμο χρειάζεται να συνεχίσουμε για να ξεπεράσουμε τον κατακερματισμό του εργατικού κινήματος που υπάρχει με την ευθύνη του γραφειοκρατικού υποταγμένου συνδικαλισμού.
Είναι αναγκαία η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, ο συντονισμός των σωματείων, η δημοκρατία του αγώνα, ο προσανατολισμός του κινήματος όχι στο παζάρι για τα ψίχουλα, αλλά στη διεκδίκηση όλου του πλούτου που παράγουμε, στην ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών, η νικηφόρα προοπτική.
Υπάρχει ελπίδα και βρίσκεται σε μια άλλη αριστερά. Στην αντικαπιταλιστική αριστερά της αναζήτησης, των ανυποχώρητων αγώνων, της επαναστατικής προοπτικής, της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Η ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ :
· Διασφάλιση της εργασίας, του μισθού και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στις ασφαλιστικές εταιρείες. Απαγόρευση των απολύσεων.
· Άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων. Κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων των υπεύθυνων και απόδοσή τους στους εργαζόμενους.
· Δημόσιο τραπεζικό και ασφαλιστικό σύστημα, χωρίς κερδοσκοπία και χωρίς λειτουργία του με τους νόμους της αγοράς και του κέρδους. Σε όφελος των εργαζόμενων για την ικανοποίηση των αναγκών τους.
· Εθνικοποίηση των ιδιωτικών εταιρειών του κλάδου (κερδοφόρων ή ζημιογόνων) χωρίς καμιά αποζημίωση στους τραπεζίτες.

Ακυβερνησία

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το ενδεχόμενο να βρεθεί η χώρα σε κατάσταση ακυβερνησίας.

Κρατούντες, καναλάρχες, «στρατευμένοι δημοσιογράφοι» , παπαγαλάκια και τοπικοί κομματάρχες της συμφοράς σπρώχνουν τον Γιωργάκη να κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση με ορίζοντα κανένα - δύο χρόνια και βλέπουμε.

Ας σκεφτούμε τι είναι αυτή η περιβόητη «ομαλή διακυβέρνηση της χώρας» τα προηγούμενα χρόνια τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ σε σχέση με την Κέρκυρα.

«Κυβερνησία» είναι να μένουν άνεργοι το 40% της νεολαίας της Κέρκυρας.
«Κυβερνησία» είναι να μένουν απλήρωτοι οι ξενοδοχοϋπάλληλοι ύστερα από εξοντωτική δουλειά όλο το καλοκαίρι και να μην υπάρχει επιθεώρηση εργασίας.
«Κυβερνησία» είναι να οδηγούνται στον αφανισμό εκατοντάδες μικροεπιχειρήσεις και μαγαζιά
«Κυβερνησία» είναι ο καθημερινός εξευτελισμός του συνταξιούχου στο ΙΚΑ στους Γιατρούς και στις τράπεζες.
«Κυβερνησία» είναι να χάνονται 40 εκατομμύρια ευρώ για τον πολιτισμό επειδή δεν υπήρχαν «μπετά» για να φάνε οι υμέτεροι.
«Κυβερνησία» είναι μένει για πάνω από δέκα χρόνια το νέο κτήριο του Νοσοκομείου εκτός λειτουργίας.
«Κυβερνησία» είναι να μην υπάρχει ένας τροχονόμος το μεσημέρι έξω από τα Λύκεια , αλλά να υπάρχουν διακόσιοι ροπαλοφόροι επί ένα χρόνο να δυναστεύουν την Λευκίμμη.
«Κυβερνησία» είναι να σκοτώνει η νταλίκα μια γυναίκα στο Σαρόκο επειδή δεν έχει φτιαχτεί ένα κομμάτι 300 μέτρων περιφερειακού δρόμου (από τα τρία Γεφύρια ως την Πλατυτέρα).
«Κυβερνησία» είναι οι «καφέδες» της αρχαιολογικής υπηρεσίας , της Πολεοδομίας του Δημαρχείου και τόσων άλλων.
«Κυβερνησία» είναι να μην υπάρχει πόσιμο νερό στην Πόλη ύστερα από σαράντα έτη τουριστικής εκμετάλλευσης του τόπου μας.
«Κυβερνησία» είναι να κλείνουν με τείχη το λιμάνι και να το παραδίδουν για τριάντα χρόνια σε ιδιωτικά συμφέροντα.
«Κυβερνησία» είναι οι μούργες στα ποτάμια μας και η μπουλντόζα που κλείνει και ανοίγει το ποτάμι στον Αϊ Γιώργη κάθε μέρα.
«Κυβερνησία» είναι τα νταμάρια στου Τρουμπέτα.

Αν «κυβερνησία» είναι το κράτος της εκμετάλλευσης των γκάγκστερς και των λωποδυτών τότε ας μείνουμε «ακυβέρνητοι».

Μαύρο σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όχι στην Αριστερά της ήττας και της υποταγής.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια τους, στην καθημερινή ζωή και στην κάλπη.

Κέρκυρα 18 Σεπτεμβρίου 2009

Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει

Δελτίο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας

Για την συνεδρίαση της διακομματικής επιτροπής

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου θα συγκληθεί με την ευθύνη του Δημάρχου Κερκυραίων η διακομματική επιτροπή για την προβολή των κομμάτων ενόψει των εκλογών της 4 Οκτωβρίου 2009 .
Η εμπειρία από την συμμετοχή μας στην προηγούμενη συνεδρίαση της διακομματικής επιτροπής (των Ευρωεκλογών) δεν αφήνει κανένα περιθώριο για μια ουσιαστική συμμετοχή μας σε αυτήν.
Πρόκειται για μια «συνεδρίαση»-σκυλοκαβγά κομματαρχών που
Αφού ξεκοκαλίσουν εκατομμύρια ευρώ τόσο στις προηγούμενες όσο και στις ερχόμενες εκλογές.
Αφού χρησιμοποιήσουν το ακατανίκητο όπλο των υποσχέσεων και των ρουσφετιών .
Αφού προβληθούν δεόντως από τα «φιλικά» κανάλια.
Αφού εκβιάσουν τον κάθε δυστυχή να ψηφίσει «ελεύθερα» τον συνδυασμό τους.
Αφού φρόντισαν να σπρώξουν κάτω από το χαλί ότι θα μπορούσε να ενοχλήσει τους ψηφοφόρους τους, μαζεύονται στο «Φαληράκι» για να τσακωθούν και για την τελευταία αφίσα.
Την τελευταία φορά που συνεδρίασαν μας παραχώρησαν ένα ταμπλώ του Δήμου για να βάλουμε τις αφίσες μας και το κατέλαβαν και αυτό .
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει πάρει ούτε ένα ευρώ από το κράτος. Αντιθέτως πληρώνει για την συμμετοχή της παράβολα στο κράτος και την κάθε του αφίσα από τις συνδρομές των μελών της.
Τα κόμματα της καθεστωτικής Αριστεράς διαμαρτύρονται τάχαμου για τον «κώνωπα» και καταπίνουν την «καμήλα» όταν πρόκειται για την κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας ισοτιμίας εις βάρος των άλλων συνδυασμών.
Αυτή η δημοκρατία είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους και δεν την νομιμοποιούμε με την παρουσία μας.
Ενισχύουμε με τους αγώνες μας και με την ψήφο μας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κέρκυρα 16 Σεπτεμβρίου 2009

Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας

Κατατέθηκε σήμερα Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου το ψηφοδέλτιο Νομού Κέρκυρας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική συνεργασία για την ανατροπή) για τις βουλευτικές εκλογές της 4-10-2009.
Στο ψηφοδέλτιο επικεφαλής είναι ο Βασίλης Καραβαζάκης αγρότης κάτοικος Λευκίμμης , στέλεχος του ΕΚΚΕ και αγωνιστής του αγώνα των Λευκιμαίων ενάντια στην δημιουργία ΧΥΤΑ.
Επίσης συμμετέχουν ο Λευτέρης Μαρκάτης Γιατρός εργαζόμενος στο ΓΝΚ κάτοικος Κέρκυρας και μέλος της ΑΡΑΝ και η Ευσεβία Τσιρώνη από το ΝΑΡ.

Για το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν.Κέρκυρας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Ερχόμενη Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας για τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009.



ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας
Κέρκυρα 12 Σεπτεμβρίου 2009

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΝΔ

Η κυβέρνηση της ΝΔ καταρρέει αντιμέτωπη με το βάθεμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης αλλά και τις κοινωνικές εκρήξεις στις οποίες θα οδηγούσαν τα αντιλαϊκά μέτρα που απαιτούν κεφάλαιο και ΕΕ. Κάθε προσπάθεια ανάτασής της «κάηκε» από την αντίσταση των «από κάτω» (από την εξέγερση του Δεκέμβρη μέχρι τις απεργίες και τις καταλήψεις) και τις δικές της εγκληματικές ευθύνες (βλ. δασικές πυρκαγιές).
Ούτε τα αντιδημοκρατικά μέτρα «νόμου και τάξης», ούτε η ρατσιστική επίθεση σε βάρος των μεταναστών(με σπόνσορα το ΛΑΟΣ) έφεραν την ομαλότητα που απαιτεί το κεφάλαιο.
Η κήρυξη των εκλογών – εξπρές αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας ισχυρής κυβέρνησης για την επιβολή βαθιών και δραματικών αντεργατικών τομών, έτσι ώστε η αστική τάξη να ξεπεράσει την κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Αυτό είναι το σαφές μήνυμα του διαγγέλματος Καραμανλή.
Γι’ αυτό και το ζήτημα δεν είναι απλώς να φύγει η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά να φύγει η πολιτική της διαρκούς λιτότητας, της ελαστικής εργασίας, του πολέμου, του αυταρχισμού.

Όμως, το ΠΑΣΟΚ ούτε θέλει ούτε μπορεί να ανατρέψει αυτή την πολιτική! Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία δεν πρέπει να έχουν καμία αυταπάτη για το τι θα σημάνει η εναλλαγή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.
Το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα του εκφράζει τη συνέχεια και όχι ρήξη με τη διαχείριση της ΝΔ.
Η επίκληση ότι «η χώρα είναι στα πρόθυρα χρεοκοπίας» είναι το άλλοθι για να συνεχίσουν τα γνωστά στελέχη του Σημίτη μαζί με τα νέα του Γ. Παπανδρέου την ίδια αντιδραστική πολιτική.
Η δύναμη των εργαζομένων, των αγροτών, των νέων δεν βρίσκεται στην εναλλαγή διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά στους ανυποχώρητους αγώνες, στις απεργίες, τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Από τώρα να δοθεί το μήνυμα ότι όποια και εάν είναι η κυβέρνηση μετά τις εκλογές, θα βρει μπροστά της τις αντιστάσεις και τα κινήματα.
Μόνο μια ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά μπορεί να δώσει διέξοδο στην κρίση στηρίζοντας τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας και δίνοντας προοπτική στις εξεγέρσεις όπως του Δεκέμβρη.
Μια αριστερά που να έχει ως προοπτική της την ανατροπή του καπιταλισμού και όχι απλώς την αλλαγή συσχετισμών στα κοινοβουλευτικά έδρανα.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να δώσει αυτή την ελπίδα γιατί στάθηκε εχθρικό στην έκρηξη του Δεκέμβρη αλλά και στους μαχητικούς αγώνες της νεολαίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ διέψευσε με τον πιο τραγικό τρόπο τις ελπίδες εκατοντάδων χιλιάδων αριστερών με τους συμβιβασμούς του και τα ανοίγματα προς την μεριά της κυβερνητικής διαχείρισης. Αυτή η αριστερά δεν μπορεί ούτε την αντίσταση να οργανώσει, ούτε να ανατρέψει τις αντιλαϊκές πολιτικές.
Η ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α δίνει τη μάχη για να δυναμώσει η Αριστερά της νίκης και της ανατροπής και να ανοίξει τα φτερά της η δυναμική της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας. Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α θα δώσει και σε αυτές τις εκλογές τη μάχη για να καταγραφεί η δυναμική που έχει μια τέτοια αριστερά, στηριζόμενη στη θετική εμπειρία της παρέμβασης στις Ευρωεκλογές και τη συσπείρωση χιλιάδων αγωνιστών σε όλη την Ελλάδα.
Θα δώσουμε το παρόν σε κάθε αναμέτρηση, όχι για να αλλάξουμε διαχειριστή, αλλά για να ξεφορτωθούμε την πολιτική της διαρκούς λιτότητας, της υπερεκμετάλλευσης, της καταστολής, του ρατσισμού, του πολέμου και της καταστροφής του περιβάλλοντος.
Κάτω η ΝΔ της λιτότητας, του ρατσισμού, του αυταρχισμού
Όχι στο ΠΑΣΟΚ της συναίνεσης και του νεοφιλελευθερισμού
Αριστερά της νίκης και της ανατροπής και όχι της ήττας και της υποταγής


ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α Ν. Κέρκυρας
12 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Με αφορμή τη χωροθέτηση Βιοτεχνικού Πάρκου-Βιομηχανικής Ζώνης


Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν πυκνώσει οι αντιδράσεις για τη προτεινόμενη από τη Νομαρχία, και υιοθετούμενη από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αχίλλειων, χωροθέτηση του ΒΙΟΠΑ-ΒΙΠΕ στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ Καλαφατιώνων, Βαρυπατάδων και Καρουμπάτικων.

Η Ανταρσυα αξιολογεί ως βάσιμες τις ενστάσεις των κατοίκων και δίκαιο τον αγώνα τους. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως μια οχλούσα χρήση τέτοιου μεγέθους σχεδιάζεται να τοποθετηθεί σε μια περιοχή εξαιρετικού φυσικού κάλλους (δασικές εκτάσεις, πηγές του “Ποταμού”) και σε απόσταση αναπνοής από δυο παραδοσιακούς οικισμούς.

Ακόμη προβληματικότερο είναι το γεγονός ότι Νομαρχία και Δήμος Αχίλλειων εξακολουθούν να προωθούν το εν λόγω σχεδιασμό παρά το γεγονός οι κάτοικοι των γύρω χωριών έχουν έγκαιρα και με αμεσοδημοκρατικό τρόπο εκφράσει την αντίθεση τους.

Το πρόσφατο παρελθόν έχει δείξει ότι όποτε η τοπική εξουσία, χωρίς μακροπρόθεσμο ορθολογικό σχεδιασμό και μη λαμβάνοντας υπόψη της τη βούληση των τοπικών κοινωνιών, προχωρούσε σε τέτοιες απονομιμοποιημένες πρωτοβουλίες, το αποτέλεσμα είναι η άναρχή ανάπτυξη ,η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και ο πλουτισμός των εργολάβων.

Το νησί μας και ιδιαίτερα η Λευκίμμη πληρώνει ακόμα τέτοιους τυχοδιωκτισμούς προς εξυπηρέτηση «ημετέρων». Τα Ματ παραμένουν στη Λευκίμμη για πάνω από ένα χρόνο παραβιάζοντας κατάφορα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα ενώ εκκρεμούν πάνω από 50 μηνύσεις προς τους αγωνιζομένους κατοίκους του Τεμπλονίου και της Λευκίμμης.

Τα παραπάνω καθιστούν σαφές ότι το νέο μοντέλο διακυβέρνησης της εξουσίας περιλαμβάνει τη περιστολή των δημοκρατικών ελευθερίων και την ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης. Η απάντηση τους στην οικονομική κρίση και την εξαθλίωση ολοένα και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας είναι ο αυταρχισμός και η επίδειξη πυγμής. Είναι προφανές ότι προσπαθούν να θωρακιστούν από τις κοινωνικές θύελλες που έρχονται και που οι ίδιοι έχουν σπείρει.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, χαιρετίζει τις όψιμες δημοκρατικές ευαισθησίες του Δήμου Αχιλλειων για τη διεξαγωγή τοπικού δημοψηφίσματος και καλεί όλους τους δήμους που είναι αποδέκτες οχλουσών χρήσεων στην υιοθέτηση αυτής της πρωτοβουλίας. Αναμένουμε επίσης τη διεξαγωγή τοπικού δημοψηφίσματος και για το θέμα του Χυτα Λευκίμμης.

-Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους κατοίκους του νησιού από τις Αλυκές Λευκίμμης μέχρι τη Λιμνοθάλασσα Αντινιώτη
-Άμεση απόσυρση των κατηγοριών των αγωνιζόμενων κατοίκων.
-Αγωνιστική συσπείρωση για την προστασία του τόπου μας από τα άνομα συμφέροντα.

ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 28-29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
ν.ΠΡΕΒΕΖΑΣ
πρόγραμμα
Παρασκευή 28/8 Κηποθέατρο 9μ.μ Συναυλία με τους ACTIVE MEMBER.
τη συναυλία θα ανοίξουν οι Support Group Linos-oplistis-epilectos
Σαββάτο 29/8 στο Πυροβολικό 8 μ.μ συζήτηση με θέμα «ο ρατσισμός και η απάντηση του κινήματος»
Ομιλητές : Κορωνάκης Τάσος από το ελληνικό κοινωνικό φόρουμ
Κουλουμπή Νάντια από το δίκτυο αλληλεγγύης μεταναστών Πάτρας
Μαυροειδής Παναγιώτης από τη πρωτοβουλία αλληλεγγύης πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων
Θα ακολουθήσει συναυλία με τον Ντίνο Γιαννακό και την μπάντα του και τους Innocence Gone

Το τελευταίο διάστημα, κυβέρνηση, ΜΜΕ και ρατσιστές κινδυνολογούν σε βάρος των μεταναστών: «μας παίρνουν τις δουλειές», «ρίχνουν τα μεροκάματα», «η οικονομία μας» περνάει κρίση, «αυξάνουν την εγκληματικότητα».

Απέναντι σε αυτή τη ρατσιστική υστερία, πιστεύουμε ότι πρώτα απ΄ όλα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να αντισταθούν, να οργανώσουν την πάλη τους, μαζί με τους μετανάστες.

Το πρόβλημα δεν είναι ανθρωπιστικό, ούτε απλά πολιτισμικό. Οι μετανάστες δεν χρειάζονται φιλανθρωπία, ούτε απλά καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.

Χρειάζονται την τάξη τους, τους κοινούς αγώνες των εργαζόμενων ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, το ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Οι εργοδότες όλα τα προηγούμενα χρόνια βολεύονταν, όταν οι μετανάστες δούλευαν με μεροκάματα 10 και 20 ευρώ. Από τους εργοδότες - βασανιστές στην Μανωλάδα μέχρι όλους αυτούς που πολλαπλασίασαν τα κέρδη τους από το ξεζούμισμα των μεταναστών. Σήμερα η κρίση του καπιταλισμού χτυπάει ανελέητα όλους τους εργάτες, μετανάστες και ντόπιους.

Οι 100.000 επιπλέον άνεργοι το 2009 δεν οφείλονται στους μετανάστες αλλά στους καπιταλιστές που κλείνουν τα εργοστάσια και την κοπανάνε για άλλους «παράδεισους εκμετάλλευσης» εργαζομένων, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους.

Γι’ αυτούς τα σύνορα είναι ανοιχτά, για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες κλειστά!
Ούτε για την φτώχεια και τα χαμηλά μεροκάματα φταίνε οι μετανάστες.

Αντίθετα, η μετανάστευση είναι μεταφορά εργατικών χεριών από μια χώρα σε μια άλλη, οι μετανάστες με την εργασία τους παράγουν πλούτο.

Με τα χέρια των μεταναστών χτίστηκαν τα «οικονομικά θαύματα» του καπιταλισμού όπως η Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ή η Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στην Ελλάδα οι λεγόμενοι «εθνικοί στόχοι», όπως η ένταξη στην ΟΝΕ και η Ολυμπιάδα, πραγματοποιήθηκαν χάρη στην εκμετάλλευση της κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης εργασίας του πρώτου κύματος των μεταναστών, που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καθώς πολλαπλασιάστηκαν τα εργατικά ατυχήματα.
Οι μετανάστες για τους ρατσιστές είναι χρήσιμοι όταν αποδέχονται τις πιο βαριές, βρώμικες, επισφαλείς και προσωρινές δουλειές, αλλά όχι όταν διεκδικούν το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Είναι βολικοί, όταν τρέχουν από πόλη σε πόλη σε εποχιακές δουλειές για να καλύψουν τις ανάγκες των εργοδοτών με το λιγότερο κόστος, Είναι απαραίτητοι για να φουσκώνουν με τις εισφορές τους τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά δεν μπορούν να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, ούτε να μεταφέρουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα στις χώρες τους.
Γι’ αυτό το λόγο η Ε.Ε. προωθεί την πολιτική της Ευρώπης - Φρούριο, με το Σύμφωνο Σαρκοζί, τις οδηγίες της ντροπής, που απαγορεύουν τις μαζικές νομιμοποιήσεις και ενισχύουν τις μαζικές απελάσεις, που απαγορεύουν την ελεύθερη μετακίνηση των μεταναστών και ενισχύουν την κράτησή τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Γι’ αυτό στην Ελλάδα, τόσο η σημερινή κυβέρνηση, όσο και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ(χαρακτηριστικές είναι οι πρόσφατες δηλώσεις του Γ.Παπανδρέου περί μηδενικής ανοχής στους «λαθρομετανάστες»), συναινούν στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, ενώ το ΛΑΟΣ έχει αναλάβει την εργολαβία της αντιμεταναστευτικής εκστρατείας.

Αυτό που «ξεχνιέται» είναι, ότι οι εξαθλιωμένοι μετανάστες βρίσκονται στις δυτικές μητροπόλεις επειδή διώχθηκαν από τις χώρες τους, λόγω φτώχειας και πολέμων. Για τη διάλυση των χωρών της Ασίας, της Αφρικής, της λατινικής Αμερικής, της Ανατολικής Ευρώπης ευθύνονται οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε, οι πρώην και νυν κυβερνήσεις τους. …και η Ελλάδα.

Για τις «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» και τους βομβαρδισμούς ευθύνεται και η Ελλάδα, που στέλνει στρατό και φρεγάτες, συμμετέχοντας στις κατοχικές δυνάμεις που βρίσκονται σε δεκάδες χώρες. Στο πρόσωπο των μεταναστών, οι εργοδότες, οι κυβερνήσεις, χτυπάνε και όλους εμάς. Θέλουν να διασπάσουν τους εργαζόμενους.

Σιγοντάρουν αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε εργαζόμενους με διαφορετικές σχέσεις εργασίας, παλαιούς και νέους, εργαζόμενους και ανέργους.

Τρέμουν την εργατική ταξική ενότητα και την αφύπνιση της νεολαίας.

Για να μας κάνουν όλους μαζί πιο κακοπληρωμένους, περισσότερο ανασφάλιστους, χωρίς δικαιώματα και χωρίς κυρίως το δικαίωμα του συλλογικού αγώνα για μια καλύτερη ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση..
Δεν θα τους κάνουμε την χάρη! Υπερασπίζουμε τους μετανάστες εργαζόμενους, γιατί αυτό είναι το ταξικό μας συμφέρον!
Παλεύουμε όλοι μαζί, έλληνες και μετανάστες, για:
- Ίση αμοιβή για ίση δουλειά. Όχι στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία και στην τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. Όχι άλλες Κούνεβες. Οι μετανάστες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης!
-Να αλλάξει άμεσα το απαράδεκτο καθεστώς ομηρίας στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί χιλιάδες μετανάστες. Να ανοίξει η διαδικασία νομιμοποίησης χωρίς αποκλεισμούς , με απόδοση φορολογικού μητρώου, με ένταξη στα ασφαλιστικά ταμεία και με εγγραφή όλων στα συνδικάτα χωρίς περιορισμούς.
-Άσυλο στους πολιτικούς πρόσφυγες που προέρχονται από εμπόλεμες-κατεχόμενες περιοχές και δυνατότητα εξόδου από τη χώρα σε όσους το επιθυμούν. Να καταργηθεί το σύμφωνο μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
-Να δημιουργηθούν ανοικτοί ξενώνες στέγασης και φιλοξενίας. Συνεχή παρουσία των συνδικάτων στους χώρους αυτούς. Κέντρα ανοικτά και όχι κράτησης που θα προσφέρουν λύσεις στο τεράστιο πρόβλημα των νεοεισερχόμενων μεταναστών. Λέμε όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συνεχής υγειονομική παρέμβαση σε χώρους μαζικής διαμονής μεταναστών-παροχή ιατρικής βοήθειας με ευθύνη δημοτικών ιατρείων και του ΕΣΥ.
-Να σταματήσουν οι τρομοκρατικές επιχειρήσεις σκούπας. Όχι στην καταστολή και την αστυνομική βία. Η αστυνομία να απεμπλακεί από τη διαδικασία χορήγησης ασύλου.
-Συγκρότηση σε μόνιμη βάση υπηρεσιών με σκοπό την κοινωνική ένταξη των μεταναστών που θέλουν να μείνουν στη χώρα μας.

Να διεκδικήσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση την ενίσχυση δομών για εκμάθηση ελληνικών, νομική βοήθεια.
-Κατοχύρωση του δικαιώματος των μεταναστών που ζουν μόνιμα σε ένα δήμο, να συμμετέχουν στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εγγραφή στα δημοτολόγια των δήμων των νεογέννητων μεταναστών. Πλήρη μορφωτικά και πολιτιστικά δικαιώματα.
-Να δώσουμε τη μάχη ενάντια στις αιτίες που οδηγούν στη μετανάστευση με κριτήριο την αναδιανομή του παγκόσμιου πλούτου υπέρ των εργαζομένων και των φτωχών.

Να παλέψουμε ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τους εθνικισμούς. Να φύγουν όλα τα στρατεύματα κατοχής από παντού.

Άμεση αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων που βρίσκονται εκτός συνόρων.

Δ.Ε.Θ. Ταξική εργατική συγκέντρωση

ΔΕΘ 2009: Φτάνει πια!
ΤΑΞΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Ενάντια στην κυβερνητική πολιτική

Συνάδελφοι-σσες
Όλα δείχνουν ότι η επίθεση ενάντια στα εισοδήματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων σκληραίνει κι άλλο. Οι εξαγγελίες και ο σχεδιασμός της κυβέρνησης, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, αλλά και οι αποφάσεις της Ε.Ε. και των εργοδοτών, στοχεύουν σε:
- Γενίκευση της ελαστικής εργασίας, της 4-ήμερης απασχόλησης, των εργολαβιών, της εκ περιτροπής εργασίας, του δουλεμπορίου.
-Νέο χτύπημα στα ασφαλιστικά δικαιώματα με νέο αντι-ασφαλιστικό νόμο το φθινόπωρο, περικοπή των Βαρέων και Ανθυγιεινών, δραστικό περιορισμό της υγειονομικής κάλυψης κλπ
-Ένταση της λιτότητας και ραγδαία επιδείνωση της ανεργίας με την έκρηξη των απολύσεων, που θα κορυφωθούν από Σεπτέμβρη.
-Προσπάθεια κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων ή υπογραφή συμβάσεων πείνας και υποταγής.
-Εκβιασμοί των εργαζόμενων στο όνομα των «δυσκολιών» της κρίσης, αλλά και διώξεις και απειλές αγωνιστών συνδικαλιστών σε πολλούς κλάδους και χώρους δουλειάς.
-Προσπάθεια αποπροσανατολισμού των εργαζομένων από τα καυτά προβλήματα με διοχέτευση της οργής τους, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Η επίθεση στους μετανάστες εργάτες, είναι επίθεση ενάντια σε όλο τον κόσμο της δουλειάς. Το πρόβλημα δεν είναι οι «ξένοι» συνάδελφοί μας αλλά οι εργοδότες και η κυβέρνηση με την πολιτική της φτώχειας και της καταστολής. Δεν χρειαζόμαστε «εμφύλιους πολέμους» μέσα στην εργατική τάξη, αλλά ταξικούς αγώνες ενάντια στους πραγματικούς αντιπάλους μας, το κεφάλαιο και την πολιτική του.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ:
ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ – ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!

Απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης-εργοδοτών και Ε.Ε. χρειάζεται μια εργατική απάντηση με συντονισμένους αγώνες και διεκδικήσεις που θα αποκρούουν την επίθεση και θα απαιτούν την ριζική βελτίωση των συνθηκών ζωής, των αμοιβών, των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών μας. Θα αναδεικνύουν τον ένοχο και θα πολεμούν την αιτία, δεν θα ζητιανεύουν για ψίχουλα. Θα στοχεύουν στα κέρδη τους και όχι στην από «κοινού» με τα αφεντικά αντιμετώπιση της κρίσης τους.
Μια τέτοια απάντηση, δεν μπορούν και δεν θέλουν να οργανώσουν η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, τα περισσότερα Εργατικά Κέντρα. Έχουν αποδεχθεί – με την πρακτική τους πρώτα απ΄ όλα, αλλά και με τις θέσεις τους – το ρόλο του «κοινωνικού εταίρου», του συνομιλητή με την κυβέρνηση και τους εργοδότες. Μαζί με τον ΣΕΒ ψάχνουν για κοινές λύσεις ώστε να βγει το κεφάλαιο από την κρίση. Μαζί με την κυβέρνηση συνομιλούν στις επιτροπές για το ποια Βαρέα και Ανθυγιεινά θα καταργηθούν. Υπογράφουν συμβάσεις πείνας και υποταγής. Ακυρώνουν κινητοποιήσεις (όπως στην απεργία της 10 Δεκέμβρη ή την 1η Μάη), αρνούνται να κάνουν οτιδήποτε για τις εργολαβίες στην καθαριότητα, τις απολύσεις, τις διώξεις συνδικαλιστών. «Δεν ξέρουν και δεν έχουν καμία σχέση» με την Κωνσταντίνα Κούνεβα και τους αγώνες των εργαζόμενων ενάντια στο δουλεμπόριο, καθώς τα γραφεία της ΓΣΕΕ καθαρίζει δουλεμπορική εταιρεία και η εκπρόσωπος της ΟΙΚΟΜΕΤ, την οποία είχε καταγγείλει η Κωνσταντίνα, εκλέγεται με τα ψηφοδέλτια της ΠΑΣΚΕ στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά.
Δεν αποτελεί απάντηση ούτε ο απομονωτισμός, οι κομματικές και περιχαρακωμένες κινήσεις του ΠΑΜΕ, οι συμβολικοί αγώνες-πολιτικής διαμαρτυρίας χωρίς νικηφόρα προοπτική και οργάνωση των εργαζομένων.
Για εμάς, μονόδρομος είναι η συσπείρωση στη βάση των χώρων δουλειάς. Ο συντονισμός από όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους. Οι πρωτοβουλίες των Πρωτοβάθμιων Σωματείων και των Συνελεύσεων των εργαζόμενων. Οι επιτροπές αγώνα και διεκδίκησης των απεργών, των απολυμένων, των αγωνιζόμενων ανθρώπων σε δεκάδες χώρους δουλειάς και κλάδους.
Μια ταξική ενότητα και ένα μέτωπο του κόσμου της δουλειάς, που θα οργανώσει τις μικρές και μεγάλες μάχες του εργατικού κινήματος, ενάντια στο συμβιβασμό και την ηττοπάθεια, ενάντια στην εργοδοσία, την κυβέρνηση και κάθε ανάλογη πολιτική.
Με διεκδικήσεις και στόχους που θα αμφισβητούν το «μονόδρομο» της λιτότητας, την «ανάγκη» των απολύσεων, τις παραχωρήσεις στο όνομα της «δύσκολης κατάστασης».

ΝΑ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ! ΜΑΧΗΤΙΚΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ!
ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗ ΔΕΘ

Οι κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ είναι το πρώτο μεγάλο ραντεβού των εργαζόμενων με τις νέες αντιδραστικές εξαγγελίες ενάντια στις ανάγκες μας. Τα πρωτοβάθμια σωματεία, καλούμε όλα τα μέλη μας, τους άνεργους, τους απολυμένους, τις επιτροπές από χώρους δουλειάς, κάθε συλλογικότητα, να οργανώσουμε μια ενωτική και ανεξάρτητη συγκέντρωση, στη Θεσσαλονίκη, (6 μμ στην Καμάρα) το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη και συμμετοχή στην κοινή πορεία με όλους τους εργαζόμενους. Αντίστοιχα, να οργανωθεί και στην Αθήνα, διαδήλωση διαμαρτυρίας στα μέτρα και την πολιτική της κυβέρνησης, την Πέμπτη 10 Σεπτέμβρη στις 7.30 μ.μ. στα Χαυτεία.
Να απαιτήσουμε όλοι μαζί:
ü Να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε., απειθαρχία στα μέτρα λιτότητας και ελαστικοποίησης.
-Αυξήσεις τώρα, ριζική βελτίωση των αποδοχών. Συλλογικές Συμβάσεις παντού με ικανοποίηση των κλαδικών αιτημάτων. 1400 ευρώ κατώτερος μισθός.
-Να καταγγελθεί τώρα η απαράδεκτη Εθνική Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψαν ΓΣΕΕ-ΣΕΒ.
-Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων τώρα. Επίδομα ανεργίας ίσο με το μισθό της απόλυσης.
-Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ελαστική και μερική απασχόληση. Όχι στα 4-ήμερα και το δουλεμπόριο.
-Σύνταξη στα 60 ως ανώτερο όριο εργασίας. Όχι στα νέα αντι-ασφαλιστικά μέτρα και νόμους.
-Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και όλους τους μετανάστες εργάτες. Ίση αμοιβή για ίση δουλειά, πλήρη δικαιώματα για όλους του ξένους εργάτες.
-Δωρεάν και δημόσια υγεία-παιδεία.
-Δημοκρατία και συνδικαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους χώρους δουλειάς.
-Παράγουμε τον πλούτο, να πάρουμε από τα κέρδη τους, για μια ανθρώπινη ζωή και το μέλλον μας!

Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΤΟΥΣ!

ΟΛΟΙ στην ενωτική ανεξάρτητη συγκέντρωση στη ΔΕΘ
Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, 6.00 μ.μ. Καμάρα-Θεσσαλονίκη

ΟΛΟΙ στη διαδήλωση διαμαρτυρίας
Πέμπτη 10 Σεπτέμβρη, 7.30 μ.μ. Χαυτεία-Αθήνα


Τα σωματεία:
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών – ΣΕΦΚ
Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν – ΕΝΙΕΝ
Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης

Έγκλημα και Άτιμωρησία

Εξέπνευσε ο 29χρονος Κούρδος μετανάστης Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, ο οποίος νοσηλευόταν σε κατάσταση «φυτού», μετά από ξυλοδαρμό του από λιμενικούς στην αποβάθρα του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, στις 3 Απριλίου.
Το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας είχε υποστηρίξει τότε ότι ο μετανάστης έπασχε από επιληψία και τραυματίστηκε μόνος του.
Σύμφωνα με τις καταγγελείες συγγενών του, ο 29χρονος Κούρδος υπέστη ξυλοδαρμό από τέσσερις λιμενικούς.
Στις 3 Απριλίου, άνδρες του Λιμενικού της Ηγουμενίτσας είχαν ζητήσει από μετανάστες που βρίσκονταν στο χώρο του λιμανιού να απομακρυνθούν από αυτόν.
Εκείνοι πράγματι απομακρύνθηκαν, αλλα ξαναγύρισαν, καθώς σκοπός τους ήταν να διαφύγουν στην Ιταλία.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι Λιμενικοί συνέλαβαν τον 29χρονο Κούρδο και άρχισαν να του χτυπούν το κεφάλι στο τσιμέντο, μέχρι που προκλήθηκε εσωτερική αιμορραγία.
Ο 29χρονος Κούρδος είχε μεταφερθεί τότε στο ιατρικό κέντρο Φιλιατών, κατόπιν στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων Χατζηκώστα και από εκεί στο Νοσοκομείο Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο κεφάλι.
Ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος, Θεόδωρος Ρεντζεπέρης, είχε διατάξει τη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για τον ξυλοδαρμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ "ΑΚΤΗ ΜΕΣΟΓΓΗ"

Ανακοίνωση

Οι εργαζόμενοι του «Ακτή Μεσογγή» καθώς και των υπολοίπων μικρότερων ξενοδοχείων που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις της τελευταίες μέρες στην Κέρκυρα πρέπει να νικήσουν.
Οι εργαζόμενοι όλων των κλάδων πρέπει να συμπαρασταθούμε ενεργά όχι μόνο γιατί οι συνάδελφοι μας είναι απλήρωτοι από το προηγούμενο καλοκαίρι αλλά γιατί είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένα πλατύ κίνημα υπεράσπισης των εργατικών μας δικαιωμάτων στην επόμενη περίοδο.
Η εργοδοσία προβάλλοντας σαν δικαιολογία την κρίση φτάνει στο σημείο να κλέβει τα μεροκάματα και τα ένσημα από τον κάθε εργαζόμενο.
Το «Ακτή Μεσσογγή είχε μέχρι τις αρχές Ιουλίου 2000 κρεβάτια γεμάτα. Πέρσι είχε δηλώσει κέρδη στον ισολογισμό της . Τώρα έχει «φεσώσει» την αγορά με εκατομμύρια ευρώ και κλέβει ατιμώρητα και τα μεροκάματα.
Οι πάντες δηλώνουν αναρμόδιοι.
Ο Κος Δένδιας είναι αναρμόδιος (προφανώς δεν τίθεται θέμα δικαιοσύνης)
Ο Κος Νομάρχης είναι αναρμόδιος (όπως πάντα).
Η επιθεώρηση εργασίας (όπως πάντα) είναι άφαντη.
Το κράτος θα εμφανισθεί όταν θα πρέπει για να ξυλοφορτώσει τους εργαζόμενους (όπως πάντα).
Το ΠΑΣΟΚ καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν ότι τους δώσουν (από τα περσινά) και να γυρίσουν στην δουλειά τους απλήρωτοι και χωρίς προοπτική να πληρωθούν ποτέ.
Οι 200 εργαζόμενοι του «Ακτή Μεσογγή» πρέπει αποφασιστικά να προχωρήσουν σε κατάληψη του ξενοδοχείου .
Να αναλάβει η Γενική τους συνέλευση την διαχείριση .
Να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των Γάλλων συναδέλφων μας.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ

Αλληλεγγύη στον Θοδωρή Ηλιόπουλο

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ

Συμμετοχή στην πορεία αλληλεγγύης την Τρίτη 21 Ιούλη 6μμ στα Προπύλαια

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος συνελήφθη μετά το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 18 Δεκέμβρη στην οδό Ακαδημίας, στην Αθήνα μετά από τυφλή επιχείρηση των ΜΑΤ, όπως επιβεβαιώνουν με τις καταθέσεις μάρτυρες και δημοσιογράφοι. Από τις 22 Δεκεμβρίου βρίσκεται προφυλακισμένος στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού κατηγορούμενος για 3 κακουργήματα και 2 πλημμελήματα.
Οι κατηγορίες στηρίζονται αποκλειστικά στις μαρτυρίες δύο αστυνομικών των ΜΑΤ. Ο Θοδωρής από την πρώτη στιγμή έχει αρνηθεί τις κατηγορίες και φωνάζει για την αθωότητά του μέσω επιστολών και συνεντεύξεων του στα ΜΜΕ.
Οι αιτήσεις του για άρση της προσωρινής του κράτησης απορρίπτονται σκανδαλωδώς με αποκορύφωμα την 8η Ιουλίου όπου το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε με βούλευμα τη συνέχιση της κράτησης του ακόμη 6 μήνες στην φυλακή προσθέτοντας αυθαιρέτως στο κατηγορητήριο κι άλλα επιβαρυντικά στοιχεία. Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες, έχουν όλοι αποφυλακιστεί. Ένας από τους τρεις δικαστές είναι ο 13ος ανακριτής Ελευθέριος Γεωργίλης, ο οποίος έθεσε την υπόθεση της αναζήτησης των ηθικών και φυσικών αυτουργών της απόπειρας δολοφονίας της Κωνσταντίνας Κούνεβα…
Έπειτα από την απόρριψη κάθε νομικής διαδικασίας για τη άρση της προφυλάκισης του, ο Θοδωρής Ηλιόπουλος ξεκίνησε απεργία πείνας την Παρασκευή 10 Ιουλίου στην φυλακή.

Στην περίπτωσή του η απαράδεκτη έτσι κι αλλιώς πρακτική της προφυλάκισης παίρνει χαρακτήρα εκδικητικό απέναντι σε ένα νέο άνθρωπο που δεν σκύβει το κεφάλι.

Η τυφλή εκδίκηση απέναντι στη νεολαία μετά το Δεκέμβρη, έχει τις ρίζες της στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από το εργατικό κίνημα. Είναι ανάγκη το μαζικό κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας να κινητοποιηθεί, υπερασπίζοντας το δικαίωμα στη διαδήλωση και στον αγώνα.

Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στο Θοδωρή Ηλιόπουλου και απαιτούμε την ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ του

Ε’ ΕΛΜΕ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ ΧΑΡΤΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (ΣΕΦΚ)
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Καταγγέλλουμε την δολοφονική επίθεση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18/7 από συμμορία τραμπούκων με παρακρατικά χαρακτηριστικά σε βάρος μελών και φίλων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που βρισκόταν σε προγραμματισμένη μουσική εκδήλωση της στο αίθριο της Νομικής Σχολής.

Η τυφλή και απρόκλητη επίθεση με σπασμένα μπουκάλια και πέτρες, είχε όλα τα χαρακτηριστικά της δράσης παρακρατικών και φασιστικών ομάδων και οδήγησε στον τραυματισμό 13 συντρόφων που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, 3 εκ των οποίων αρκετά σοβαρά. Η επίθεση συνεχίστηκε και αργότερα, εναντίον όσων έφευγαν μεμονωμένα από το πάρτυ.

Η θρασύτατη αυτή ενέργεια, μέσα σε πανεπιστημιακό χώρο, δεν στρέφεται μόνο κατά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς. Εντάσσεται στο κλίμα της κυβερνητικής και κρατικής επίθεσης για απαξίωση του πανεπιστημιακού ασύλου, περιορισμό της ελεύθερης πολιτικής δράσης στους πανεπιστημιακούς χώρους, περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και ενίσχυση της κατασταλτικής δράσης σε βάρος όσων συλλογικά αγωνίζονται ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό και γενικά την αστική πολιτική.

Η προσπάθεια επένδυσης της δολοφονικής αυτής πρακτικής, με ‘’αντιεξουσιαστικό’’ μανδύα και δήθεν ‘’αντι-εμπορευματική’’(!) στόχευση, δεν μπορεί να κρύψει τον πραγματικό πολιτικό στόχο αυτών των ενεργειών. Με ενέργειες διαρκώς επαναλαμβανόμενες, ειδικά μετά την νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη, η πρακτική τους παραπέμπει στις εποχές της δράσης της ακροδεξιάς ΕΚΟΦ σε βάρος των αγωνιστών της αριστεράς την δεκαετία του 60. Η προσπάθεια της επαναστατικής αριστεράς, για έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας στο φόντο της καπιταλιστικής κρίσης, σε κατεύθυνση συλλογικής αντικαπιταλιστικής πάλης και αναζήτησης μιας σύγχρονης σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής, είναι πολιτικά ενοχλητική και ασυγχώρητη για το σύστημα.

Μόνο που θα πέσει στο κενό! Οι ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης και η στράτευση στον ταξικό πολιτικό αγώνα, ήταν και είναι ισχυρότερες από την καταστολή του συστήματος, την σκοτεινή δράση των μηχανισμών του και την προσπάθεια για εκτόνωση του κοινωνικού ριζοσπαστισμού στα αβαθή κανάλια του μικροαστικού ατομικισμού και τυχοδιωκτισμού.

Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ περιφρούρησαν αποφασιστικά το άσυλο απέναντι στην επίθεση των παρακρατικών. Δεν θα επιτρέψουμε κατακτήσεις του μαζικού κινήματος να αμφισβητηθούν από την δράση συμμοριών που εξυπηρετούν τα σχέδια άλωσης των δημοκρατικών ελευθεριών.

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες της αριστεράς και του μαζικού κινήματος, να καταγγείλουν την δολοφονική επίθεση και να υπερασπίσουν το δικαίωμα της ελεύθερης πολιτικής και πολιτιστικής δράσης μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια.


Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή – ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
Αθήνα, 19/7/2009

Ανακοίνωση της contra rossa για την σύνοδο του ΟΑΣΕ

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Στις 27-28 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα η "άτυπη" σύνοδος του ΟΑΣΕ καθώς και η σύνοδος ΝΑΤΟ –Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών ημερών συζητήθηκαν θέματα για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη συνεργασία των χωρών του βόρειου ημισφαιρίου.
Αξιοσημείωτες είναι οι συμφωνίες που υπέγραψαν Ελλάδα –Η.Π.Α. για την "ελεύθερη πρόσβαση" των Ελλήνων στην Αμερική (κατάργηση της visa), με μεγαλύτερο όμως έλεγχο του ελληνικού κράτους από το αμερικανικό. Στην ουσία παρέχεται η δυνατότητα, στην Αμερική, φακελώματος οποιουδήποτε θεωρεί ύποπτο για τρομοκρατία...
Η σύνοδος χαρακτήρισε ως νέες απειλές για την ασφάλεια των λαών, τη μετανάστευση, τη τρομοκρατία και το κυβερνοέγκλημα. Φαίνεται πως οι συνδαιτυμόνες της κ. Μπακογιάννη ξεχνούν ή προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε, πως οι πρακτικές και η πολιτική τους είναι αυτή που γεννά τις νέες αυτές «απειλές». Είναι υποκριτικό να χαρακτηρίζουν ως απειλή, ανθρώπους ξεριζωμένους που η μόνη τους ανάγκη είναι η επιβίωση, και να σπέρνουν το μικρόβιο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στη χώρα «υποδοχής». Όταν οι ίδιοι είναι αυτοί που ευθύνονται για το φαινόμενο της μετανάστευσης, επεμβαίνοντας σε χώρες με πρόφαση την «ειρήνη». Οι ίδιοι ευθύνονται για την τρομοκρατία, που έρχεται σαν εξτρεμιστική αντίδραση στις πολιτικές τους. Είναι επίσης αυτοί που στοχοποιούν τον κυβερνοχώρο, έναν χώρο ελεύθερης έκφρασης, που ακόμη δεν έχουν καταφέρει να τον ελέγξουν.
Για ποια «ασφάλεια» μιλάμε λοιπόν; Μήπως για τη δική τους;
Τις δύο μέρες που συζητούσαν για την «ασφάλεια» μας, το νησί κατακλείστηκε από αστυνομικούς, το F.B.I., τη CIA, έκλεισαν δρόμους, κόπηκε η κυκλοφορία, ο κόσμος δεν μπορούσε να κινηθεί στον ίδιο του τον τόπο.
Περισσότερη αστυνομία, περισσότερες κάμερες, μεγαλύτερη «αποστείρωση».
Αυτό είναι ασφάλεια ή φυλακή;
Εμείς προτιμάμε να λερωθούμε, να σβήσουμε τις οθόνες και να ζήσουμε.
Γι’ αυτό και προτάσσουμε την ενεργό στράτευση και τους συλλογικούς αγώνες ενάντια σε αυτά που μας επιβάλουν. Όχι με πορείες επετειακού χαρακτήρα ή επίδειξης δύναμης, ούτε φυσικά μένοντας αδρανείς, θεωρώντας πως ο ΟΑΣΕ, που είναι υπεύθυνος για τη διανομή των όπλων και συνεργάζεται στενά με το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ, θα μπορούσε να λειτουργήσει με βάση την ειρηνική συνύπαρξη των λαών.
Με κάθε τέτοια αφορμή, είναι σκόπιμο να συνειδητοποιούμε την κατάσταση γύρω μας. Την υποκρισία της παγκόσμιας αστικής τάξης και των εντεταλμένων οργάνων της, που υποτίθεται πως δρουν για την ασφάλεια και τα δικαιώματά μας, τα οποία καταπατούν συνεχώς έμμεσα ή και άμεσα. Ως απάντηση σε όλα αυτά ας παλεύουμε καθημερινά γι’ αυτό που εμείς θεωρούμε ελευθερία, ασφάλεια, δικαίωμα στην δημιουργική εργασία, ποιότητα ζωής.

Παλεύουμε για:
· Πλήρη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.
· Ίσα δικαιώματα ελλήνων και ξένων εργαζομένων - Άνοιγμα των συνδικάτων στους μετανάστες, νόμιμους και «παράνομους», όπως και σε όλο τον κόσμο της ελαστικής εργασίας.

· Παροχή ασύλου στους πολιτικούς πρόσφυγες.
· Διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
· Κάτω τα χέρια από τις ανεξάρτητες πηγές αντιπληροφόρησης
· Διάλυση των παγκόσμιων ολοκληρώσεων του κεφαλαίου(Ε.Ε.,ΝΑΤΟ,ΟΑΣΕ)
· Πάλη ενάντια στους τρομονόμους και τις αντιμεταναστευτικές συμφωνίες ελληνικών κυβερνήσεων και Ε.Ε

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας για τις διαδηλώσεις ενάντια στην σύνοδο του ΟΑΣΕ

Το Σαββάτο 27 Ιούνη πραγματοποιήθηκαν διάφορες εκδηλώσεις στην Κέρκυρα ενάντια στη σύνοδο του ΟΑΣΕ.

Ο χώρος της «εκτός των τειχών» αριστεράς, η Contra Rossa και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκεντρώθηκαν και πραγματοποίησαν πορεία με παλμό από την πλ. Γεωργάκη στους δρόμους της πόλης.

Στο τέλος της πορείας ανανεώθηκε το αγωνιστικό ραντεβού για τις μάχες που έρχονται.
Το ΚΚΕ αποφάσισε να κάνει κομματική πορεία, διαμέσου του ΠΑΜΕ, και δεν έδειξε διάθεση να συναντηθεί με την υπόλοιπη αριστερά ούτε κατ’ επίφαση.

Ακόμα και στη συνάντηση της πορείας του με τη συγκέντρωση της πλ. Γεωργάκη έστησε ομάδα περιφρούρησης, με ροπαλοφόρους!
Μόνο έκπληξη μπορεί να προκαλέσει το γεγονός και θυμηδία…Το ΚΚΕ δεν χρησιμοποίησε περιφρούρηση απέναντι στους αστυνομικούς και τους ασφαλίτες που είχαν γεμίσει τη Κέρκυρα , αλλά απέναντι σε νεολαίους, αριστερούς αγωνιστές και αγωνίστριες.

Σεχταρισμός, απομονωτισμός, κατασκευή ψεύτικων αντίπαλων.

Όλη η αρχαία σκουριά του κομμουνιστικού κινήματος συνοψίζεται στην κατάπτωση της τοπικής ηγεσίας του ΚΚΕ.

Άλλωστε, εκτός από σχεδιαστές του “ακτιβισμού”, γνωστά έμμισθα στελέχη του ΚΚΕ, όπως οι Κουλούρης Γ. και Γουλής Θ., συμμετείχαν ενεργά στις αλυσίδες.

Μάλλον έτσι αντιλαμβάνονται τη διαπαιδαγώγηση των νεαρών κνιτών.

Μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις και δυστυχώς όσα είδαν τα μάτια μας επιβεβαιώνουν τη φτώχεια και τη παρακμή της επίσημης αριστεράς.
Ο άλλος πυλώνας της επίσημης αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε τελικά να μην κατέβει στο δρόμο και αρκέστηκε σε μια ανακοίνωση στις τοπικές εφημερίδες με τίτλο: «Αναβάθμιση του ΟΑΣΕ, κατάργηση του ΝΑΤΟ»…! Aπό τη στιγμή που μεταρρυθμίζεται η Ε.Ε. γιατί όχι και οι υπόλοιποι διεθνείς οργανισμοί του Κεφαλαίου!

Οι άνθρωποι τα λένε όλα μόνοι τους!

Ας μας απαντήσουν τουλάχιστον ποιος πόλεμος σταμάτησε με παρέμβαση του ΟΑΣΕ, όλες αυτές τις δεκαετίες ύπαρξης του οργανισμού. Παρά τις διακηρύξεις και παρά τις διαθέσεις του αριστερού δυναμικού που τον στηρίζει, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να εμπλακεί και να συμβάλει σε νικηφόρους αγώνες, επιθυμώντας, το τελευταίο διάστημα, να κερδίσει εκ νέου το τίτλο της «αριστεράς του συστήματος».

H ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει το ασύλληπτο τρομο-σκηνικό που στήθηκε τις προηγούμενες μέρες πριν τη σύνοδο: στους δρόμους όποιος μοίραζε προκήρυξη έβλεπε ξαφνικά γύρω του πέντε ασφαλίτες με πολιτικά να τον περικυκλώνουν. 6.000 αστυνομικοί, χώρια οι μυστικές υπηρεσίες, αφοσιώθηκαν στην περιφρούρηση της συνόδου· κάθε πενήντα μέτρα υπήρχε σκοπιά, αποκλεισμός μιας διαδρομής 20 χιλιομέτρων και όλοι σε κατ’ οίκον περιορισμό, για να μπορούν άνετα οι παρευρισκόμενοι ν’ αποφασίζουν το νέο γύρο φτώχειας, μετανάστευσης, πολέμων και καταστολής!
Όσα ζήσαμε το σαββατοκύριακο της συνόδου, η αφόρητη αστυνόμευση, η καταπάτηση στοιχειωδών ελευθερίων δεν είναι τύπτε παραπάνω από εικόνες του μέλλοντος που μας ετοιμάζουν. Καταπατώντας στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα επιχειρούν να δημιουργήσουν μια κοινωνία του φόβου, κλειστοφοβική και ξενοφοβική. Είναι το ιδανικό συμπλήρωμα της αντεργατικής πολίτικης των ελληνικών κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αντιπαλέψει κάθε προσπάθεια περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η contra rossa για το νέο κρούσμα εργοδοτικής τρομοκρατίας στα Γιάννενα

www.contrarossa.net
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν είναι μόνη!
Τη στιγμή που η υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα μπαίνει στο αρχείο ένα άλλο περιστατικό εργοδοτικής τρομοκρατίας έρχεται στο φως.
Αυτή τη φορά συνέβη στα Γιάννενα.
Καθαρίστρια σε ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού, το οποίο έχει αναλάβει τον καθαρισμό των χώρων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, από τη στιγμή που αρνήθηκε να υπογράψει ψευδή κατάσταση σχετικά με τους χώρους που καθαρίζει, έγινε θύμα έμμεσης αρχικά (υπερωρίες, μείωση αποδοχών υπερωριών) και άμεσης αργότερα (κλοπή κλειδιών, κινητού και κατάστασης καθαρισμένων χώρων, ξυλοδαρμός) εργοδοτικής τρομοκρατίας.
Επειδή σωματείο καθαριστριών δεν υπάρχει στα Γιάννενα, η καθαρίστρια απευθύνθηκε στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, στο Σύλλογο Διοικητικών Υπαλλήλων και στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου. Η τελευταία αρκέστηκε στην διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης. Άμεση ήταν η ανταπόκριση πολιτικών οργανώσεων της αριστεράς και φοιτητικών συλλόγων του Πανεπιστημίου στο αίτημα στήριξης του θύματος.
Το ζήτημα αναδείχτηκε γιατί η γυναίκα ήταν ενήμερη για τα δικαιώματα της και δεν φοβήθηκε να τα βάλει με την εργοδοσία. Μετά το περιστατικό της Κωνσταντίνας Κούνεβα φαίνεται να αυξάνονται οι αντιδράσεις απέναντι στην εργοδοσία αλλά επίσης εντείνεται η τρομοκράτηση των εργαζομένων εκ μέρους των εργοδοτών, ενώ την ίδια στιγμή στέλνεται η υπόθεση της Κωνσταντίνας στο αρχείο και οι υπεύθυνοι της δολοφονικής απόπειρας «χάνονται» στο σκοτάδι.
Η Contra Rossa συμπαραστέκεται στο θύμα του νέου περιστατικού εργοδοτικής τρομοκρατίας όπως και στον αγώνα κάθε εργαζόμενου που βιώνει συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και απαιτεί:
· Την άμεση δημιουργία θέσεων αποκλειστικής και μόνιμης απασχόλησης για τον καθαρισμό αντί της ανάθεσης του από το Δημόσιο σε ιδιώτες
· Το κλείσιμο των εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων
· Την άμεση κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου
· Να μην συγκαλυφθεί η δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα από Κυβέρνηση, δουλεμπόρους και δικαστές
· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, Έλληνες και μετανάστες
Η Contra Rossa καλεί όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία της Κέρκυρας να υπογράψουν το κείμενο αλληλεγγύης στο θύμα του περιστατικού εργοδοτικής τρομοκρατίας στα Γιάννενα.
Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα – Όχι στην εργοδοτική τρομοκρατία
Υ.Γ.: Άραγε έχουμε αναρωτηθεί ποιος καθαρίζει τη Νομαρχία, το αεροδρόμιο και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο; Αν όχι, ίσως θα έπρεπε.
Σε αυτό θα επανέλθουμε...

Contra Rossa

ΑΡΙΣΤΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ιωαννίνων
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Στην πόλη των γραμμάτων και των τεχνών, στο Πανεπιστήμιο της αριστείας μπορεί να γίνονται τέτοια πράγματα; Μπα κάποιο λάθος θα έχει γίνει! Δεν μπορεί , δεν επιτρέπεταιμέσα στο ναό του πνεύματος, της γνώσης και του πολιτισμού, εργοδότης να δέρνει εργαζόμενη!!!!!
Και όμως όλα αυτά δεν είναι ένα κακό όνειρο, ένας εφιάλτης , αλλά μια τραγική και βάρβαρη αλήθεια.
Στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, η εργοδότης-εργολάβος εταιρίας καθαρισμού επιτέθηκε και ξυλοκόπησε εργαζόμενη καθαρίστρια γιατί αρνήθηκε- αυτό που μάλλον αποτελεί το κρυφό μαφιόζικο νόμο των δουλεμπόρων/εργολάβων-
ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΠΛΗΡΩΘΗΚΕ.

Τελικά στο χώρο του Πανεπιστήμιου, όπως και στον Νοσοκομείο, όπως στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, ο νόμος των δουλεμπόρων - εργολάβων είναι ξεκάθαρα κυνικός:
Οι εκβιασμοί, οι υποχρεωτικές υπογραφές πριν πιάσεις δουλειά σε λευκά χαρτιά με ανοιχτές ημερομηνίες, με υπογραφές ότι απολύεσαι με τη θέλησή σου, ότι πήρες την άδειά σου, ότι πήρες αποδοχές παραπάνω από τα λεφτά που σου δίνουν, ότι πήρες τα δώρα και τις υπερωρίες που δεν σου έδωσαν ποτέ, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να πιάσεις ή να μείνεις στην δουλειά.
Η εργαζόμενη στην εργολαβία καθαρισμού πλήρωσε την ανυπακοή της να συμβιβαστεί με ένα σύστημα εργασιακών σχέσεων που στην καλύτερη των περιπτώσεων θυμίζει δουλοπαροικία και στην χειρότερη θυμίζει σκέτη δουλεία.
Εάν η ηρωική Κούνεβα έβγαλε την πικρή και αδυσώπητη πραγματικότητα στην φόρα, θα πρέπει μάλλον να υπάρχουν χιλιάδες Κούνεβες για να αλλάξει το πράγμα. Καθώς αυτό το σύστημα της ευέλικτης εργασίας, των εργολάβων, υπεργολάβων και του εργασιακού δουλεμπορίου προωθήθηκαν με διάφορους τρόπους σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα.
Το σύγχρονο εργολαβικό δουλεμπόριο των εργασιακών σχέσεων δεν είναι μεμονωμένες αυθαιρεσίες «κακών» αφεντικών.
Είναι μέρος της συνολικότερης επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων, της αναίρεσης κατακτήσεων, της αμφισβήτησης του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση.
Ένα πρωτόγονο και βάρβαρο εργασιακό σύστημα που προωθήθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ύστερα από οδηγίες της ΕΕ και είχε και έχει την ανοχή των ηγεσιών της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όπως εξάλλου αποδείχτηκε και από την ένοχη σιωπή της ΓΣΕΕ στο ζήτημα της Κούνεβα.
Τα όσα συμβαίνουν στο χώρο των εταιρειών καθαρισμού είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Είναι μια κατάσταση, ένα έγκλημα που χειροτερεύει συνολικά τους όρους εργασίας όλων μας.
Ήρθε η ώρα την απάντηση να δώσει το εργατικό κίνημα που δεν σιωπά μπροστά στο έγκλημα, που θα δώσει τη μάχη μέχρι τέλος για να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο της ελαστικής εργασίας, να τελειώσει μια για πάντα το δουλεμπόριο των εργαζομένων, αλλά και για να αμείβονται αξιοπρεπώς οι εργαζόμενοι, έχοντας πλήρη και μόνιμη απασχόληση, με πλήρη ασφάλιση.
Το εργατικό κίνημα οι προοδευτικοί άνθρωποι, η αριστερά να μην σωπάσουν , να πάρουν θέση, να δείξουν την αλληλεγγύη τους, να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα ενάντια στο δουλεμπόριο και στην εργασιακή βαρβαρότητα.
Άμεσα πρέπει να σταματήσει αυτό το καθεστώς της βαρβαρότητας και της δουλοπαροικίας των εργασιακών σχέσεων.
Άμεσα η πληρωμή του προσωπικού των εταιριών καθαρισμού πρέπει να γίνεται με ευθύνη των ΔΕΚΟ, του Πανεπιστημίου και των Δημοσίων ιδρυμάτων, διαμέσου των τραπεζών ή απευθείας στους εργαζόμενους και όχι διαμέσου των δουλεμπόρων εργολάβων.
Άμεσα να μετατραπούν όλες οι συμβάσεις ευέλικτης εργασίας , σε συμβάσεις πλήρους και μόνιμης απασχόλησης.
Άμεσα να επιστρέψουν στις δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς όλες οι λειτουργίες που έχουν ανατεθεί σε ιδιώτες και εργολάβους. Άμεσα να γίνουν μόνιμες προσλήψεις και διορισμοί προσωπικού καθαριότητας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
http://antarsya-ioa.blogspot.com/

Συγκέντρωση και πορεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Κέρκυρα ενάντια στη σύνοδο του ΟΑΣΕ

Συγκέντρωση στην πλατεία Γεωργάκη και πορεία πραγματοποίηθηκε σήμερα με την συμμετοχή της Contra rossa , της ΑΝΤΑΡΣΥΑ , αγωνιστών από άλλες οργανώσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς .

Η συγκέντρωση και πορεία έγινε με αφορμή την σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα.

Εντωμεταξύ επεισόδια απειλήθηκανστα φανάρια του αεροδρομίου ανάμεσα σε διμοιρίες των ΜΑΤ και εξαγριωμένους οδηγούς οι οποίοι έβριζαν την πομπή της υπουργού εξωτερικών που είχε προκαλέσει πολύωρο μποτιλιάρισμα.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Ανακοίνωση για την σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα.

Τετάρτη, 17 Ιούνιος 2009
ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΟΑΣΕ

Στις 27-28/06/09 πραγματοποιείται στην Κέρκυρα η Σύνοδος του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο διακρατικό οργανισμό για τη διασφάλιση της «Ασφάλειας» μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Περιλαμβάνει 56 χώρες που βρίσκονται στην Ευρώπη, Καύκασο, Κεντρική Ασία και τη Βόρεια Αμερική, ενώ ως επίσημοι συνεργάτες αναγνωρίζονται επιπλέον (6) μεσογειακά κράτη και (5) ασιατικά.

Στόχος του Οργανισμού ο έλεγχος της διάδοσης όπλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του τύπου, η δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών.

Όταν λέμε έλεγχο στη διάδοση των όπλων εννοούμε κατοχύρωση της απειλητικής κατοχής πυρηνικών όπλων μόνο στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και στους συμμάχους τους (π.χ. Ισραήλ, Πακιστάν, Ινδία).

Η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποκαλύπτεται στα βομβαρδισμένα κατακερματισμένα σε προτεκτοράτα Βαλκάνια, στη δυτική δημοκρατία που διαδίδουν οι Νατοϊκές κατοχικές δυνάμεις σε Ιράκ-Αφγανιστάν και η Ρωσία στην Τσετσενία, τα ολοκληρωτικής έμπνευσης μέτρα κατά των μεταναστών και των πολιτικών προσφύγων. Τέλος, οι «ροζ επαναστάσεις» της CIA στον Καύκασο και στο Λίβανο αποκαλύπτουν τα όρια της δυτικής δημοκρατικής ευαισθησίας που θεωρεί εξάλλου τρομοκράτες τους Παλαιστίνιους γιατί ψήφισαν λάθος, δηλαδή όχι τους συνεργάτες των κατακτητών Ισραηλινών.
Τι το ιδιαίτερο όμως έχει αυτή η σύνοδος;

Η υπουργός εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη θεωρεί τη «διαδικασία της Κέρκυρας» ως έναρξη διαλόγου που θα μας επιτρέψει να οικοδομήσουμε μια πιο ασφαλή, πιο σταθερή και ισχυρή Ευρώπη».Και έχει απόλυτο δίκιο. Ενώ ο κόσμος της εργασίας παγκόσμια πληρώνει τα βάρη της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, όπου ως διέξοδο για τη διασφάλιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας προβάλλεται η αφαίρεση των εργασιακών δικαιωμάτων, η ευέλικτη εργασία, η κατάργηση της σύνταξης και η ισοπέδωση κάθε έννοιας κράτους πρόνοιας με την συνακόλουθη ιδιωτικοποίησης κάθε κοινωνικού αγαθού, ο φόβος σκιάζει το μέλλον του αστικού συστήματος κυριαρχίας.

Να γίνει «της Ελλάδας» φώναζαν οι διαδηλωτές σε κάθε χώρα που κατέρρεε από την ληστρική επιδρομή των καπιταλιστών.

Αυτό ήταν το μήνυμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη στους δρόμους της Ελλάδας, που πήρε την σκυτάλη από τα Γαλλικά προάστια και πανεπιστήμια, ενώ η νεολαία και ο κόσμος της εργασίας ασφυκτιά παγκόσμια. Δίνοντας τις δικές του μάχες σε Ισλανδία, Λετονία, Λατινική Αμερική και Παλαιστίνη Η τεράστια αποχή των ευρωπαικών λαών στις πρόσφατες ευρωεκλογές, ιδιαίτερα αυτών της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων έδειξε πόσο γρήγορα φθάρθηκαν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη.

Αποκαλύπτεται ότι ο σύγχρονος καπιταλιστικός κόσμος είναι γεμάτος βαθιές κοινωνικές αντιθέσεις, άγρια εκμετάλλευση, ρατσιστική και κρατική βία, ολέθριας καταστροφή του περιβάλλοντος και πολεμικούς ανταγωνισμούς.

Σε αυτόν επομένως τον κόσμο προσφέρει «Ασφάλεια» ο ΟΑΣΕ. Τρομοκρατώντας τους λαούς και τα κινήματα, σχεδιάζοντας την στρατιωτική συνδρομή των ιμπεριαλιστικών στρατών του ΟΑΣΕ-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ στα κράτη που απειλούνται από εργατικές και νεολαιίστικες εξεγέρσεις. Αυτό είναι απόφαση του ΝΑΤΟ.

Αυτό είναι το σενάριο της άσκησης “Milex 09” με την συμμετοχή (10) ευρωπαϊκών κρατών, που εντάσσεται στην Ευρωπαϊκή Πολιτική και Ασφάλεια, προβλέποντας «την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων με αποστολή την αποκατάσταση και λειτουργία των υποδομών ενός κράτους».Επεκτείνοντας την ιμπεριαλιστική κυριαρχία.

Ο Ευρωστρατός της «Ισχυρής Ευρώπης» βρίσκετε ως στρατός κατοχής σε Νταρφούρ και Βαλκάνια, ενώ ο ευρωπαϊκός πολεμικός στόλος προστατεύει τα πλοία των ευρωπαίων εφοπλιστών στη Σομαλία.

Οι αντιθέσεις ΗΠΑ-Ε.Ε.-Κίνας-Ρωσίας για το μοίρασμα των πηγών και τον έλεγχο των δρόμων ενέργειας, το μερίδιο του καθενός από την παγκόσμια εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία στην επιβολή της Δικτατορίας της Αγοράς, τον έλεγχο-καθυπόταξη των εργαζομένων στις χώρες τους από την κεντροαριστερά-κεντροδεξιά-τα ΜΜΕ της ακραίας χειραγώγησης και τις ακροδεξιές παραφυάδες του συστήματος.

Η συνεργασία όλων είναι δεδομένη στην καταστολή, ακόμη και στρατιωτική των απελευθερωτικών κινημάτων, στην εργατική αμφισβήτηση της αστικής κυριαρχίας. Για αυτό συσκέπτονται, για αυτό ετοιμάζονται, για αυτό εξοπλίζονται.

Η «διαδικασία της Κέρκυρας» ακολουθεί τις Συνόδους του ΝΑΤΟ που όχι μόνο αποφασίζουν τις επόμενες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την ενίσχυση των κατοχικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, αλλά ενισχύουν τις πολιτικές και στρατιωτικές τους δεσμεύσεις για κοινή δράση εναντίον του εσωτερικού εχθρού, των εργαζομένων και των μεταναστών.

Είναι η σφραγίδα της Διεθνούς των Τρομοκρατών που συνδέουν την αστυνομική και στρατιωτική βία, στρατιωτικοποιώντας Ματατζήδες και μετατρέποντας τους εθνικούς και υπερεθνικούς στρατούς των Μισθοφόρων σε δυνάμεις καταστολής.

Η ένταση της αντεργατικής επίθεσης συνοδεύεται από την αυταρχική επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ, που με την στήριξη ΝΔ-ΛΑΟΣ, οικοδομεί ένα σύγχρονο αστυνομικό κράτος που ποινικοποιεί την αμφισβήτηση, θέλει να απαγορεύσει την αντίσταση και τους αγώνες βάζοντας στο γύψο τις πορείες, την κτηνώδη κρατική βία εναντίον των μεταναστών, την ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή του ελληνικού στρατού σε αποστολές εκτός συνόρων, που εκπαιδεύεται για μάχες μέσα σε πόλεις, ενώ τα παπαγαλάκια του συστήματος παπαγαλίζουν την ανάγκη χρήσης του στρατού σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Το ίδιο κάνει ο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο Σαρκοζί στη Γαλλία, η Μέρκελ στη Γερμανία και ο Μπράουν στη Βρετανία. Αυτές είναι οι κοινές του αποφάσεις στα όργανα της Ε.Ε.

Αυτή είναι και η πολιτική Ομπάμα, που επεκτείνει τον πόλεμο στο Πακιστάν δημιουργώντας στρατιές προσφύγων, στέλνοντας χιλιάδες Μισθοφόρους στο Αφγανιστάν και ευλογώντας τα βασανιστήρια των ανακρινόμενων από τη CIA.

ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ

Εργαζόμενοι και νεολαία, αντιπολεμικά κινήματα και Αριστερά πρέπει ενωμένα να δώσουμε το αγωνιστικό παρόν ενάντια στους τρομοκράτες «του πολέμου κατά της τρομοκρατίας» που τρομοκρατούν τον κόσμο της εργασίας παγκόσμια..Απαιτώντας να διαλυθεί ΟΑΣΕ-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-Ε.Ε.Λέμε όχι στην Ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και Ασφάλειας.

• Όχι στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες του Μεγάλου Αδελφού, της παρακολούθησης, της καταγραφής των προσωπικών μας δεδομένων και του ευρωφακελώματος.


• Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις.


• Καμιά διευκόλυνση στις ιμπεριαλιστικές ορδές των ιμπεριαλιστών.


• Να καταρρεύσει ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας.


• Να κλείσουν όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.


• Να μπλοκάρουμε τους πολεμικούς εξοπλισμούς.


• Κανένας νέος Μισθοφόρος Στρατιώτης.


• Να επιστρέψουν τώρα όλα τα στρατεύματα που βρίσκονται εκτός συνόρων.


• Να φτιάξουμε αγωνιστικό μέτωπο απέναντι στον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό. Απαιτώντας την ανατροπή των κυβερνήσεων της αντεργατικής πολιτικής, των πολεμικών τυχοδιωκτισμών και του κρατικού αυταρχισμού.


• Αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.


• Παλεύοντας όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα το θρήσκευμα, το φύλο και την εθνικότητα μας για τις σύγχρονες εργατικές ανάγκες και δικαιώματα.
• Να γκρεμίσουμε την Ευρώπη-Φρούριο.


• Να μην γίνουν πράξη τα βάρβαρα μέτρα εναντίον των Μεταναστών.


• Ανοικτά Σύνορα σε όλους τους εργαζόμενους.


• Πλήρη αναγνώριση των δικαιωμάτων τους και κανένα εμπόδιο στη μετακίνηση τους. Πολιτικό Άσυλο σε όσους το έχουν ανάγκη.

Καλούμε και εμείς σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις που θα γίνουν
στην Κέρκυρα το διάστημα 27-28/06/2009 ενάντια στην Σύνοδο του ΟΑΣΕ.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους κατοίκους Αγίου Δημητρίου-Ρυακίου.

Το συνδικάτο ενέργειας "Εργατική Αλληλεγγύη" και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Δυτικής Μακεδονίας με ανακοινώσεις του τάσσονται στο πλευρό των Αγωνιζόμενων κατοίκων του Αγίου Δημητρίου- Ρυακίου .
Η Εργατική Αλληλεγγύη στην ανακοίνωσή της αναφέρει.




ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ 4 ΚΟΖΑΝΗ
ΤΗΛ-ΦΑΞ: 24610 30668 http://www.seenerga.wordpress.com/ e-mail seenerga@otenet.gr

Κοζάνη 15/6/2009
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΡΥΑΚΙΟΥ

Για άλλη μια φορά η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» και το «κράτος δικαίου» σέρνει στα δικαστήρια τη νεολαία και τους κατοίκους των οικισμών Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου γιατί τόλμησαν να σηκώσουν το ανάστημα τους και να ζητήσουν τα αυτονόητα!

Απαίτησαν να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους σε ένα καθαρότερο περιβάλλον, διεκδίκησαν επίσης το δικαίωμα τους στην εργασία από μια επιχείρηση και ένα κράτος που τους το στέρησαν αφού τους καταστρέφουν καθημερινά τα μέσα που έχουν για να ζήσουν.

Ποιος δικαστής όμως είναι αυτός που θα δικάσει τη ΔΕΗ, τον Αθανασόπουλο, τον Χατζηδάκη και την Κυβέρνηση που σκορπίζουν καθημερινά αρρώστιες και θάνατο στην περιοχή χωρίς να νοιώθουν την ανάγκη να απολογηθούν και να πάρουν κάποια στοιχειώδη μέτρα όπως είναι οι «κλειστού τύπου ταινιόδρομοι» κ.α λέγοντας ξεδιάντροπα ότι κοστίζουν;

Ποιος δικαστής θα δικάσει αυτούς που αρρωσταίνουν τα μικρά παιδιά και όταν οι γονείς τους αγωνίζονται για να τα προστατέψουν τους «σαπίζουν στο ξύλο» και τους τραβολογούν μονίμως στα δικαστήρια μέχρι να παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος που τα βαλαν με τους ισχυρούς και ότι δεν θα το ξανακάνουν;

Τι κράτος δικαίου είναι αυτό που δέρνει και δικάζει νέους ανθρώπους γιατί αγωνίζονται για μια αξιοπρεπή εργασία για να κάνουν οικογένεια, να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στον τόπο τους, για ένα έχουν τα μέσα να αντιμετωπίσουν ακόμα και τις αρρώστιες που αυτοί τους έστειλαν γιατί δεν πήραν τα αναγκαία μέτρα προστασίας των κατοίκων;

Ποιος θα δικάσει τέλος το ραγιαδισμό και τους υποτακτικούς «άρχοντες» και φορείς της περιοχής που αντί να απαιτήσουν αγωνιστικά μέτρα για ένα ανθρώπινο περιβάλλον, να κλείσουν αμέσως οι πεπαλαιωμένες και ρυπογόνες μονάδες, να καταργηθεί το δουλεμπόριο και οι εργολαβίες, να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι σ αυτό, να καλυφτούν όλες οι οργανικές θέσεις και να ξεσηκώσουν ένα πρωτοφανή κύμα Αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους διωκόμενους αγωνιστές, αυτοί χαίρονται και χοροπηδάν γιατί «ο δράκος» αποφάσισε να κάνει κι άλλη μονάδα στην περιοχή που τη βαφτίζουν μάλιστα «αντιρρυπαντική» λες και δεν θα καίει λιγνίτη και δεν θα βγάζει τέφρα!

Τα μέλη του συνδικάτου μας σύσσωμα καταδικάζουν τις διώξεις εξοργίζονται για τις νέες εκδικητικές κλήσεις σε απολογία των κατοίκων και δηλώνουν την αμέριστη συμπαράσταση τους στους αγωνιστές!

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές κατοίκους της περιοχής!
Όλοι την Τρίτη στα δικαστήρια στο πλευρό των διωκόμενων!

Το γραφείο τύπου.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ

1.Τα εκλογικά αποτελέσματα εντείνουν την πολιτική αστάθεια σε συνθήκες βαθέματος της κρίσης του συστήματος, καθώς η κυβέρνηση θα βρεθεί από χειρότερες θέσεις να επιχειρεί να διαχειριστεί αντεργατικές επιθέσεις για λογαριασμό του ΣΕΒ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ. Το ΠΑΣΟΚ, έστω και αν κέρδισε την πρώτη θέση, δεν έχει να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις διεξόδου ούτε για την κυρίαρχη τάξη ούτε για τους εργαζόμενους. Ούτε το ενισχυμένο ΛΑΟΣ μπορεί να σταθεροποιήσει τις εξελίξεις.

Ζητούμενο είναι η Αριστερά να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της οργάνωσης των λαϊκών αγώνων και της αντικαπιταλιστικής προοπτικής, έτσι όπως αυτά τίθενται από την κρίση και την πολιτική αστάθεια, υπερβαίνοντας την στείρα αγκίστρωση της στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι και ξεπερνώντας ηττοπαθείς λογικές που την οδήγησαν στην καθήλωση του εκλογικού αποτελέσματος.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς, μπορούν να αναδειχτούν σε κρίσιμο παράγοντα την επόμενη περίοδο που θα δώσει μια νέα ώθηση στην αντίσταση στην κατεύθυνση της ανατροπής.

Ακόμη και εάν λάβουμε υπόψη ότι στις ευρωεκλογές δεν τίθεται το ζήτημα της κυβέρνησης, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η πολύ αυξημένη αποχή σε αυτές τις ευρωεκλογές και η μαζική αποστοίχιση από τα κόμματα εξουσίας, με όλη την ετερογένεια που έχει, αποτελεί μορφή καταδίκης και αποδοκιμασίας του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων εξουσίας για τις πολιτικές που περιφρονούν τις ανάγκες των εργαζομένων, των νέων, των αγροτών.

Η αποχή αποτυπώνει επίσης την πραγματική κρίση νομιμοποίησης των «Ευρωπαϊκών Θεσμών» και συνολικά της ΕΕ μέσα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης και δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί και πανευρωπαϊκό φαινόμενο.

Ωστόσο, στη σημερινή συγκυρία, η αποχή δεν μπορεί να αποτελέσει παράγοντα όξυνσης της πολιτικής κρίσης, καθώς ο συνασπισμός εξουσίας δεν επιζητεί την ενεργή συναίνεση αλλά την παθητικοποίηση των λαϊκών στρωμάτων στην πολιτική της επίθεσης στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους.

Έτσι η αποχή προωθήθηκε και από τμήματα του πολιτικού συστήματος, ως η πιο παθητική και κατά συνέπεια λιγότερο ενοχλητική μορφή αποδοκιμασίας των αστικών κομμάτων,.2. Το αποτέλεσμα της ΝΔ αποτελεί σαφή και ξεκάθαρη καταδίκη και αποδοκιμασία της κυβέρνησης.

Καταδικάστηκε έτσι η αντιλαϊκή πολιτική της και ο τρόπος που μεθοδεύει την μεταφορά στις πλάτες των εργαζομένων του κόστους της οικονομικής κρίσης.

Η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος των ιδιωτικοποιήσεων, του αυταρχισμού, της αντιεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, της πλήρους συμμόρφωσης με τις αντεργατικές εντολές της ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ και ΕΕ κατά των λαών της περιοχής.

Η ΝΔ πλέον αποτελεί κυβέρνηση μειοψηφίας, χωρίς πραγματική νομιμοποίηση να προχωρήσει σε νέες αντιλαϊκές τομές.

Γι’ αυτό επιζητά τη νομιμοποίησή της από το κεφάλαιο, εγγυώμενη την επιτάχυνση των «μεταρρυθμίσεων».

Η οχύρωσή της πίσω από το δόγμα «νόμος, τάξη και ασφάλεια», η στοχοποίηση των μεταναστών ως αποδιοπομπαίων τράγων για την κρίση, η επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και η υιοθέτηση των αντιδραστικών προτάσεων του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, δεν πρόκειται να σταθεροποιήσουν τη θέση της αλλά προμηνύουν ακόμα μεγαλύτερη όξυνση των κοινωνικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων μπροστά στα νέα πακέτα αντιλαϊκών μέτρων που προωθεί απ’ την επόμενη κιόλας των εκλογών κατά των εργαζόμενων.

3. Η πρώτη θέση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής και όχι στήριξη του αντιλαϊκού νεοφιλελεύθερου προγράμματός του.

Γι’ αυτό έχει και το ΠΑΣΟΚ σημαντικές απώλειες σε ψήφους σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

Αυτό έρχεται ως αποτέλεσμα της ανύπαρκτης αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση της ΝΔ.

Του βαθιά αντιδραστικού πολιτικού προγράμματος και πολιτικού λόγου του.

Της στάσης συναίνεσης προς την κυβέρνηση.

Της άφθονης λογοκοπίας περί «σοσιαλισμού ή βαρβαρότητας» και «πράσινης πολιτικής», που ποτέ και πουθενά δεν στράφηκε κατά της ΕΕ και των αποφάσεών της, ποτέ δεν αμφισβήτησε την ασυδοσία του κεφαλαίου, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς, την πολιτική της συμπίεσης των εισοδημάτων, της εργασιακής ανασφάλειας και της ανεργίας για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Οι άνθρωποι που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ σίγουρα δεν το έκαναν για να υποστούν την ίδια αντιλαϊκή, αστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική από έναν άλλο κυβερνητικό διαχειριστή. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί σήμερα να εκφράσει ούτε τη λαϊκή δυσαρέσκεια, ούτε τις λαϊκές διεκδικήσεις.

4. Η σημαντική ενίσχυση της ακροδεξιάς είναι ανησυχητική, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλη την Ευρώπη. Αποτυπώνει τις δραματικές συνέπειες της ενσωμάτωσης του αυταρχικού και ρατσιστικού πολιτικού λόγου όχι μόνο στην ρητορική αλλά και στην πρακτική των κομμάτων εξουσίας και των κυβερνήσεων της Ευρώπης- Φρούριο.

Ήταν ακόμη αποτέλεσμα της τακτικής της κυβέρνησης που έπαιξε απροκάλυπτα το χαρτί του ρατσισμού σε βάρος των μεταναστών και της υστερίας για την εγκληματικότητα ως προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα λαϊκά προβλήματα και ενορχήστρωσε μια χυδαία επίθεση ενάντια στο κίνημα στο όνομα του «νόμου και της τάξης» την ίδια ώρα που τα ΜΜΕ έδιναν διαρκώς βήμα στην ακροδεξιά ρητορεία του ΛΑΟΣ.

Εκφράστηκε με μια σειρά ρατσιστικές επιθέσεις και φασιστικές προκλήσεις σε πρωτοφανή έκταση.

Η άνοδος αυτή εκφράζει, όμως, και την απουσία μιας συλλογικής ταξικής απάντησης στην αστική πολιτική, μέσα στη συνθήκη της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Μόνο με μια τέτοια ταξική κατεύθυνση μπορεί η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που βιώνουν πολλοί εργαζόμενοι να μη μεταφράζεται σε συντηρητικά ή ξενοφοβικά αντανακλαστικά αλλά στη συλλογική δράση.

Για αυτό και η απάντηση της Αριστεράς δεν μπορεί να είναι η σιωπή. Χρειάζεται συντονισμός και κλιμάκωση της ενωτικής δράσης ενάντια στα ρατσιστικά μέτρα της κυβέρνησης και την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, αλλά και ενάντια στις ακροδεξιές και φασιστικές προκλήσεις, στη βάση μιας γραμμής ενότητας της εργατικής τάξης και του κινήματος της απέναντι στην αστική πολιτική και τους εκφραστές της.

5. Η ενίσχυση προς τους Οικολόγους – Πράσινους, αποτέλεσμα και μιας ενορχηστρωμένης υπερπροβολής από τα ΜΜΕ, εξέφρασε σε κάποιο βαθμό και την ευαισθησία για το περιβάλλον και την αναζήτηση για μια ψήφο «έξω από τα συνηθισμένα».

Ωστόσο τα πολιτικά όρια αυτού του σχηματισμού είναι πολύ συγκεκριμένα, εάν αναλογιστούμε την βαθιά ενσωματώσιμη και ανώδυνη για το σύστημα εκδοχή «οικολογίας» που προτείνουν σε πλήρη συμμόρφωση με τη λογική της «πράσινης ανάπτυξης» καθώς και την ετοιμότητά τους να συμμετέχουν σε κυβερνητικά σχήματα.

6. Η κοινοβουλευτική Αριστερά αδυνατεί να κερδίσει πολιτικά μέσα στη συγκυρία των εκλογών, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και ύστερα από την έκρηξη οργής στην εξέγερση του Δεκέμβρη.

Δεν μπορεί έτσι να κάνει ένα πολιτικό άλμα προς τα εμπρός, παρότι το κλίμα ήταν ευνοϊκό και η δυσαρέσκεια και η απονομιμοποίηση της κυρίαρχης πολιτικής παραπάνω από εμφανής. Το ΚΚΕ υποχωρεί σε ψήφους σε σχέση και με τις προηγούμενες βουλευτικές, σε ψήφους και ποσοστό σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί σε ψήφους και ποσοστό σε σχέση με τις βουλευτικές, σε ψήφους σε σχέση με τις ευρωεκλογές όπου μόλις ξεπερνά το ποσοστό που είχε πάρει μόνο ο ΣΥΝ.

Σήμερα η διαχειριστική αριστερά, εγκλωβισμένη κατά βάση στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, αδυνατεί να προσφέρει μια συνολική εναλλακτική αντικαπιταλιστική διέξοδο, που θα εμπνέει τους αγωνιστές και θα δίνει νικηφόρα προοπτική στους αγώνες.

H ηττοπάθεια και η περιφρόνηση της ενωτικής μαχητικής δράσης από το ΚΚΕ, δεν δίνει προοπτική.

Από την άλλη, τα πολιτικά όρια του ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένα και δεν καθορίζονται από την “υπερβολική αριστερή στροφή του”, όπως διατείνονται όσοι πιέζουν για πλήρη προσαρμογή του.

Αντίθετα, δεν αποδέχεται με συνέπεια τη δυναμική και τις διεκδικήσεις των κινημάτων, δεν εγκαταλείπει τον πυρήνα των φιλο-ΕΕ και διαχειριστικών για το σύστημα τοποθετήσεων και δεν απορρίπτει μελλοντικά την σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ.

Συνολικά, αυτές οι πολιτικές κατευθύνσεις δεν μπορούσαν να δώσουν ελπίδα και να εμπνεύσουν όλους εκείνους τους αγωνιστές που θέλουν την Αριστερά δύναμη αγώνα, ρήξης και ανατροπής.

7. Το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.000 ψήφοι, 0,43%) αποτυπώνει ένα πρώτο σταθερό, μικρό αλλά ενθαρρυντικό βήμα για τη συνέχεια και την αναβάθμιση του νέου εγχειρήματος, εκφράζει τη θετική ανταπόκριση και την αποφασιστικότητα ενός δυναμικού να προχωρήσει στην κατεύθυνση της μετωπικής συγκρότησης.

Μια σειρά από πρωτοβουλίες έδειξαν τις δυνατότητες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς (στάση στην εξέγερση του Δεκέμβρη, συμβολή στα απεργιακά συλλαλητήρια στις 10 Δεκέμβρη, στις 2 Απρίλη και στην Πρωτομαγιά, αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες).

Όμως χρειάζονταν πολύ περισσότερα για να ανταποκριθούμε στις αυξημένες απαιτήσεις για την οικοδόμηση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς και την ανάπτυξη ενός μαζικού αντικαπιταλιστικού πολιτικού ρεύματος.

Ούτε μπορούμε να παραβλέψουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις ή τις καθυστερήσεις που αποτυπώθηκαν στην πορεία προς τις εκλογές.

Όμως, για εμάς η παρέμβαση στις εκλογές ήταν μόνο μια πλευρά μιας ευρύτερης και πραγματικά πρωτόγνωρης πανελλαδικής διαδικασίας συσπείρωσης, συζήτησης και ενωτικής δράσης σε όλη την Ελλάδα, που σε καμιά περίπτωση δεν αφορούσε μόνο ή κυρίως τις εκλογές. Ευχαριστούμε τους χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα που στήριξαν το εγχείρημα σε αυτό το πρώτο του βήμα.

Τους καλούμε να συνεχίσουν να το πλαισιώνουν και να συμβάλουν στο να αποκτήσει ρίζες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κάθε κοινωνικό χώρο και κάθε περιοχή, έτσι ώστε με την ενεργό συμμετοχή και δράση, τις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες να πάρουν την υπόθεση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα χέρια τους

Καλούμε επίσης όλες τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς να στηρίξουν αυτή την ενωτική προσπάθεια, ειδικά σήμερα που φαίνεται ότι υπάρχει ένα πραγματικό ριζοσπαστικό ρεύμα μέσα στη ελληνική κοινωνία.

Το εκλογικό αποτέλεσμα συνολικά για την εξωκοινοβουλευτική αριστερά (0,81% και 40.000 ψήφοι), είναι από τα μεγαλύτερα που έχουν καταγραφεί.

Αναδεικνύει την ανάγκη αναζήτησης κοινής δράσης όλου αυτού του δυναμικού και συμβολής στην αντεπίθεση των επαναστατικών ιδεών μέσα στον εργαζόμενο κόσμο, αντί του αυτό-περιορισμού σε λογικές περιχαράκωσης και καταγραφής δυνάμεων.

8. Σε κάθε περίπτωση για εμάς οι μεγάλες προκλήσεις είναι μπροστά μας.

Στη μάχη ενάντια στη νέα αντιλαϊκή επίθεση που ετοιμάζουν, στους αγώνες ενάντια στη λιτότητα, την ελαστική εργασία, το ρατσισμό, την οικολογική υποβάθμιση, την κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, την ΕΕ.

Με αναγεννημένο ενωτικό ταξικό εργατικό κίνημα και με πολιτικό στόχο την ανατροπή της επίθεσης. Στην προσπάθεια για αντικαπιταλιστική αριστερά αντάξια των προκλήσεων της εποχής και των απαιτήσεων του κόσμου του αγώνα.

Στις μαχητικές ενωτικές πρωτοβουλίες πάνω σε όλα τα μέτωπα της περιόδου.

Στην μεγάλη συζήτηση που πρέπει να γίνει για την πολιτική και θεωρητική αναγέννηση της επαναστατικής σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής απέναντι στον καπιταλισμό, την κρίση και τα αδιέξοδα του.

Στα πεδία αυτά, ο ανοιχτός και ειλικρινής διάλογος και η κοινή δράση ανάμεσα στα διαφορετικά ρεύματα της Αριστεράς, είναι το μεγάλο ζητούμενο, σε μια κατεύθυνση υπέρβασης όλων εκείνων των πολιτικών γραμμών και πρακτικών που έχουν οδηγήσει ως τώρα στην ήττα την Αριστερά και το εργατικό κίνημα.

Στις μάχες αυτές θα κριθεί εάν η αποδοκιμασία του πολιτικού συστήματος θα παραμείνει αδρανής και ακίνδυνη ή θα μετουσιωθεί σε ενεργή κρίση των πολιτικών του συστήματος και των διαχειριστών τους.

9. Καλούμε όλες τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές που στήριξαν το εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και όλους όσους στάθηκαν κριτικά απέναντι του, να συμμετάσχουν ενεργητικά στη συζήτηση για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, τα περαιτέρω βήματα στη συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς και τα καθήκοντα της στη νέα περίοδο, στον νέο κύκλο αντικαπιταλιστικών συνελεύσεων που ξεκινάει σε κλάδους, γειτονιές και πόλεις.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελέσματα

22.000 ψήφοι για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (0,43%)

Οι μεγάλες προκλήσεις είναι μπροστά μας! Το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι περισσότερο από ελπιδοφόρο. Δεν είναι απλώς το υψηλότερο ποσοστό στην ιστορία του χώρου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Πρωτίστως αποτελεί ένα πρώτο σταθμό μιας πρωτόγνωρης πανελλαδικής διαδικασίας συσπείρωσης, συζήτησης και ενωτικής δράσης σε όλη την Ελλάδα.

Ευχαριστούμε τους χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα που στήριξαν το εγχείρημα σε αυτό το πρώτο του βήμα.
Τους καλούμε να συνεχίσουν να το πλαισιώνουν και να συμβάλουν, ώστε να αποκτήσει ρίζες η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α σε κάθε κοινωνικό χώρο και κάθε περιοχή. Καλούμε επίσης όλες τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς να στηρίξουν αυτή την ενωτική προσπάθεια, ειδικά σήμερα που φαίνεται ότι υπάρχει ένα πραγματικό ριζοσπαστικό ρεύμα μέσα στη ελληνική κοινωνία.

Σε κάθε περίπτωση για εμάς οι μεγάλες προκλήσεις είναι μπροστά μας: στη μάχη ενάντια στη νέα αντιλαϊκή επίθεση που ετοιμάζουν, στους αγώνες ενάντια στη λιτότητα, την ελαστική εργασία, το ρατσισμό, την ΕΕ, στην προσπάθεια για αντικαπιταλιστική αριστερά αντάξια των προκλήσεων της εποχής και των απαιτήσεων του κόσμου του αγώνα.

Αναλυτική ανακοίνωση με εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σε ότι αφορά την πολιτική συμπεριφορά του κόσμου και τους νέους πολιτικούς συσχετισμούς που διαμορφώνονται, θα εκδοθεί σύντομα από την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Για να δείτε τα αποτελέσματα αναλυτικά, μπείτε στην ειδική ιστοσελίδα του Υπουργείου εσωτερικών, στη διεύθυνση http://ekloges.ypes.gr/pages/index.html

Καλά αποτελέσματα για ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με 48% αποχή διαμαρτυρίας

Χάνουν εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ.
Και σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2004, και σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007.

Εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι της καθεστωτικής αριστεράς εγκαταλείπουν τα κόμματά τους σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής και πολιτικής κρίσης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναδεικνύεται σε βασικό χώρο της αριστεράς εκτός των τειχών αυξάνοντας τους ψήφους της αθροιστικά τόσο αριθμητικά όσο και σε ποσοστό. Με σχεδόν τους μισούς ψηφοφόρους να μήν έχουν προσέλθει στις κάλπες.

Η καθεστωτική αριστερά αναζητεί τις αιτίες της σημαντικής πτώσης της τόσο σε ποσοστά οσο και σε ψήφους και απο τις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις. Και μάλιστα σε συνθήκες οξύτατης κρίσης και λεηλασίας των λαικών εισοδημάτων.

Σημαντική άνοδος του ακροδεξιού και φασιστικού χώρου.

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;

Νομού Κέρκυρας

Κέρκυρα 1 Ιουνίου 2009

Δελτίο τύπου

Χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι ζουν με την αγωνία της επαναπρόσληψης τους.
Η οικοδομική δραστηριότητα έχει παγώσει.
Οι κάτοικοι του Τεμπλονίου ετοιμάζονται να ξανακλείσουν την χωματερή-τέρας που έχει καταστρέψει ένα μεγάλο κομμάτι του φυσικού μας περιβάλλοντος και έχει καταστρέψει ένα μεγάλο μέρος του υδροφόρου ορίζοντα.
Οι κάτοικοι της Λευκίμμης συμμετείχαν για πολλοστή φορά σε συλλαλητήριο για την χωματερή-τέρας που τους ετοιμάζουν.
Οι μούργες καταλήγουν στους Πάγους και στο Σιδάρι.
Το νέο Νοσοκομείο έπειτα από 10 χρόνια ακόμα είναι γιαπί.
Μπορούν να μας πουν οι εκπρόσωποι των κομμάτων που θα μιλήσουν από τις εξέδρες (που όλοι εμείς πληρώσαμε) πως είναι δυνατόν;

Πώς είναι δυνατόν μετά από 30 χρόνια τουριστικής εκμετάλλευσης της Κέρκυρας να μην μπορούν να ζήσουν η νεολαία και οι εργαζόμενοι;

Πώς είναι δυνατόν , μετά από 30 χρόνια εκμετάλλευσης της Κέρκυρας να μην έχουμε πόσιμο νερό και να ανεβάζουμε το νερό στις πολυκατοικίες στα χέρια (αφού το ξαναπληρώσουμε στο σούπερ μάρκετ);

Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει ένας τροχονόμος μπροστά από τα Λύκεια όπου διασχίζουν το δρόμο εκατοντάδες παιδιά , αλλά να υπάρχουν 200 ροπαλοφόροι για να επιτίθενται επί ένα χρόνο στους κατοίκους της Λευκίμμης;

Πώς είναι δυνατόν μετά από 30 χρόνια τουριστικής εκμετάλλευσης του νησιού μας να μην υπάρχει ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων όπως ζητούν οι κάτοικοι του Τεμπλονίου και τις Λευκίμμης με τους αγώνες τους εδώ και χρόνια;

Πώς είναι δυνατόν μετά από 30 χρόνια τουριστικής εκμετάλλευσης της Κέρκυρα να περνάνε οι νταλίκες μέσα από το Σαρόκο με αποτέλεσμα το τραγικό θάνατο μια συμπολίτισσας μας πριν από λίγο καιρό;

Μπορούν να απαντήσουν οι ρήτορες των κομμάτων και οι παρατρεχάμενοι τους Δήμαρχοι , Νομάρχης, περιφερειάρχης και βουλευτές;

Περιμένουμε.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ράδιο-spot

Ακούστε εδώ το ραδιοφωνικό spot της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις Ευρωεκλογές τις 7ης Ιουνίου.

Έχει αποσταλεί σε όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της Κέρκυρας σε μορφή mp3 και mpeg.

Εάν κάποιος δεν το έχει λάβει μπορεί να το κατεβάσει απο εδω και να το κάνει convert σε mp3

"οικολόγοι" της συμφοράς κατά ΕΝΑΚ

Νομού Κέρκυρας

Κέρκυρα 29 Μαΐου 2009

ΔΕΛΤΊΟ ΤΥΠΟΥ

Οικολόγοι της συμφοράς κατά ΕΝΑΚ

Μήνυση κατέθεσαν στελέχη των «οικολόγων» πράσινων Κέρκυρας κατά της ΕΝΑΚ και του Μάριου Άνθη γνωστού αγωνιστή της Αριστεράς της Κέρκυρας.

Τους ενόχλησαν - λέει - τα συνθήματα που είναι γραμμένα στους τοίχους της παλιάς πόλης.

Κάτι τέτοιο δεν έχουν αποτολμήσει ούτε ακροδεξιές φασιστικές οργανώσεις.
Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι το τι δεν έχει ενοχλήσει ακόμα τα στελέχη των δήθεν οικολόγων της συμφοράς.

Δεν τους έχει ενοχλήσει που μετά από 40 χρόνια ανηλεούς τουριστικής εκμετάλλευσης του νησιού , δεν έχουμε πόσιμο νερό.

Δεν τους έχει ενοχλήσει που οι όγκοι σκουπιδιών μας πνίγουν κάθε τόσο γιατί μετά από 40 χρόνια ανηλεούς τουριστικής εκμετάλλευσης του νησιού μας δεν έχει μεριμνήσει η πολιτεία για την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων όπως ζητούν οι κάτοικοι του Τεμπλονίου και της Λευκίμμης με τους αγώνες τους τόσα χρόνια.

Δεν τους έχει ενοχλήσει η καταστροφή της Πυλίδας από την λειτουργία του Νταμαριού-τέρας απάνω στου Τρουμπέτα.

Δεν τους έχει ενοχλήσει που είμαστε η μοναδική πρωτεύουσα Νομού στην Ελλάδα (μετά από 40 χρόνια τουριστικής εκμετάλλευσης) που οι Νταλίκες διασχίζουν την κεντρική εμπορική πλατεία της πόλης μας.

Δεν τους έχει ενοχλήσει που η παλιά πόλη έχει μετατραπεί σε κοτέτσι με τα κλιματιστικά, τα καλώδια, τα αυτοκίνητα και τις κακόγουστες φτηνιάρικες και σκισμένες τέντες των καταστημάτων.

Τους ενόχλησε μια μικρή τοπική κίνηση που αντιστέκεται σε όλα αυτά;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρόλο που δεν έχει την δυνατότητα να προβάλει τις θέσεις της ενόψει των Ευρωεκλογών (μιας και το σύνολο των κομμάτων -συμπεριλαμβανομένων- και των «οικολόγων» της συμφοράς μοίρασαν όλες τις δυνατότητες προβολής μεταξύ τους) απόφυγε και θα αποφύγει και στο μέλλον την αναγραφή συνθημάτων μέσα στην πόλη και ιδιαίτερα σε ιδιωτικούς και μνημειακούς χώρους (βεβαίως) .

Αυτό νομίζουμε ότι πρέπει να τηρήσουν όλες οι οργανώσεις και κινήσεις του νομού μας και πιστεύουμε ότι θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να προστατεύσουμε τα μνημεία της πολιτιστική μας κληρονομιάς.

Η πολιτεία πρέπει να εξασφαλίζει το δικαίωμα των πολιτών να δημοσιοποιούν την άποψη τους και όχι να ασκεί διώξεις.

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΕΛΠΙΔΑΣ Αρθρο Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ

Το εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην οποία συσπειρώθηκαν 11 οργανώσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, έχει σημαντικά πλεονεκτήματα και αποτελεί την πιο φερέγγυα λύση για κάθε κομμουνιστή, για κάθε αριστερό ριζοσπάστη

Αρθρο Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ

Ποια θα πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών και άλλων αριστερών αντικαπιταλιστών πολιτών στις ευρωεκλογές της 7ης του Ιούνη;
Κατ' αρχήν μια θεμιτή και καθ' όλα σεβαστή στάση είναι εκείνη της αποχής από την εκλογική διαδικασία, στο βαθμό που αυτή υποδηλώνει τόσο την αντίθεση στο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα όσο και την αναποτελεσματικότητα των εκλογών και των θεσμών, όπως το ευρωκοινοβούλιο, που προκύπτουν από αυτές και τούτο από τη σκοπιά της ανατροπής της κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων.
Τη στάση αυτή θα επιλέξουν, όπως πάντοτε, οι συνιστώσες του αντιεξουσιαστικού-αναρχικού χώρου, οι οποίες και αποτελούν κομμάτι της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με το οποίο, παρά τις όποιες διαφωνίες, θα πρέπει να επιδιώκεται η συνεργασία στο πεδίο των μαζικών αγώνων.
Την ίδια στάση είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και πολλοί άλλοι κυρίως νέοι, απογοητευμένοι, τόσο από τα κόμματα εξουσίας όσο και από την κυρίαρχη Αριστερά. Και ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί που αύριο μπορεί να ενταχθούν σε ένα μαζικό κίνημα αντικαπιταλιστικής αντίστασης και ανατροπής.

Για όσους εκτιμούν ότι και οι εκλογές αποτελούν ένα, δευτερεύον έστω,μέσο πάλης υπάρχουν διάφορες επιλογές.

Μία από αυτές είναι το ΠΑΣΟΚ σαν το μη χείρον βέλτιστον σε σχέση με τη Ν.Δ. Ομως η παγκόσμια εμπειρία αλλά και το πρόσφατο ελληνικό παρελθόν της σοσιαλδημοκρατίας, μάλλον αποδεικνύουν ότι ακριβώς επειδή ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση του καπιταλισμού, όσοι, όπως το ΠΑΣΟΚ, δεν θέτουν σε αμφισβήτηση τον καπιταλισμό, μετατρέπονται και οι ίδιοι σε διεκπεραιωτές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Αυτό συμβαίνει και με το ΠΑΣΟΚ. Ετσι τα μόνα αριστερά στοιχεία που του απέμειναν, είναι ο ψευδεπίγραφος σοσιαλιστικός του τίτλος και ένας αριστερός λαϊκός κόσμος που το ακολουθεί μη έχοντας συνειδητοποιήσει ότι έχει μετατραπεί σε πράσινη Δεξιά.

Μια άλλη επιλογή είναι οι Οικολόγοι. Η δημοσκοπική και όχι μόνο προβολή τους από τα μέσα του συστήματος, σε συνδυασμό με τη συντηρητική μετάλλαξή τους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, μάλλον σαν στημένο και ελεγχόμενο από το σύστημα κυματοθραύστη της λαϊκής δυσαρέσκειας μπορεί να τους χαρακτηρίσει, παρά σαν δύναμη ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Απομένουν τα αριστερά σχήματα ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, μεμονωμένες δυνάμεις της Αριστεράς όπως το Μ-Λ ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Οι δυνάμεις αυτές λόγω των πραγματικών ουσιαστικών διαφορών τους είναι αδύνατον να υλοποιήσουν την πτυχή της προτροπής του σεβάσμιου αγωνιστή της Αριστεράς Μανώλη Γλέζου για κοινή κάθοδο στις εκλογές.

Παρ' όλα αυτά η πρόταση Γλέζου δεν είναι ούτε «θέμα για επιθεωρήσεις», όπως έσπευσε να τη χαρακτηρίσει για να την απαξιώσει η Αλέκα Παπαρήγα, ούτε υλοποιείται μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως δήλωσε με περίσσια δόση αλαζονείας ο Αλέξης Τσίπρας.

Αντίθετα, όχι μόνον εκφράζει τον πόθο πολλών αγνών αριστερών, αλλά κυρίως την επιτακτική αναγκαιότητα κοινής, παρά τις διαφορές, δράσης ενάντια στη νεοφιλελεύθερη αντιλαϊκή λαίλαπα. Ως εκ τούτου με αυτήν τη μορφή θα πρέπει να υιοθετηθεί και να σφυρηλατηθεί στο πεδίο των καθημερινών αγώνων και τούτο πέρα από τις όποιες εκλογικές συνεργασίες.

Μπροστά λοιπόν σε αυτήν τη διασπασμένη εκ των πραγμάτων Αριστερά τι να επιλέξει κάποιος που πρεσβεύει την ανατροπή του καπιταλισμού και την επικράτηση της κατώτερης φάσης της κομμουνιστικής κοινωνίας, του σοσιαλισμού;

Ο ΣΥΡΙΖΑ και πιο ειδικά η κύρια συνιστώσα του, ο Συνασπισμός, παρά την αριστερή στροφή του στη μετά Κωνσταντόπουλο εποχή, συνεχίζει να αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ΠΑΣΟΚους με πολιτικά, κι ακόμη από βαθύτατα συντηρητικές δυνάμεις, όπως με τον πιο περίτρανο τρόπο αποδείχτηκε πρόσφατα στον χώρο των πανεπιστημιακών. Στην κάθε περίπτωση, ακόμη και η κυρίαρχη αριστερή συνιστώσα του δεν προχωρεί πέρα από μια αντινεοφιλελεύθερη στάση και τελικά πέρα από την ουτοπία ενός καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο. Πιο ειδικά, ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός του είναι τέτοιος που ούτε την από μέρους του επικρότηση της συνθήκης του Μάαστριχτ δεν τολμά να αναιρέσει.

Το ΚΚΕ παρά τις θετικές διακηρύξεις του περί αναγκαιότητας του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, παρά το ότι είναι αναμφίβολα η πλέον μαζική οργανωμένη αριστερή δύναμη αντίστασης, παρά τη σαφή του στάση ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα το 18ο Συνέδριό του, έχει περάσει στην πλέον σεχταριστική περίοδο της μεταπολεμικής του ιστορίας.

Ο απομονωτισμός και η αντιμετωπική τακτική τού έχει γίνει δεύτερη φύση. Η ίδια η έννοια της Αριστεράς αμφισβητείται από επιφανή στελέχη του για να καταδειχτεί και με αυτόν τον τρόπο η μοναδικότητά του.

Πρόσφατα, επικύρωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο τη σταλινική του στροφή αποδεικνύοντας ότι το όραμά του για το μέλλον είναι και οι πλέον σκοτεινές πτυχές του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Τέλος, κατά τη διάρκεια του νεολαιίστικου ξεσπάσματος του Δεκέμβρη, εκδήλωσε έντονα συντηρητικά χαρακτηριστικά θέτοντας σε αμφισβήτηση τον όποιο μέχρι σήμερα ριζοσπαστικό του χαρακτήρα.

Ετσι διέψευσε τις προσδοκίες που δημιούργησε σε ορισμένους από εμάς, μετά την έστω και άδηλη αυτοκριτική του απέναντι στα ατοπήματα της κυβέρνησης Τζαννετάκη και της ίδρυσης του Συνασπισμού, την προβολή της εναλλακτικής του σοσιαλισμού, τα όποια άτολμα έστω ανοίγματά του σε δυνάμεις πέρα από το ίδιο, τη δειλή έστω ανοχή της κριτικής στάσης απέναντι στον «υπαρκτό».

Οι διάφοροι μοναχικοί καβαλάρηδες της Αριστεράς τύπου ΜΛ-ΚΚΕ, παρά τη συνέπειά τους στο πεδίο των καθημερινών αγώνων, συνέπεια η οποία αφορά και τη μετωπική τους στάση στις μάχες του μαζικού κινήματος, εκτός του ότι δεν απέχουν ουσιαστικά πολύ από την πρόσφατη ανάλυση του ΚΚΕ περί «υπαρκτού», παρά την κρισιμότητα των καιρών, φαίνεται να θέτουν υπεράνω όλων την καθαρότητα του μικρομάγαζού τους.

Το εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην οποία συσπειρώθηκαν 11 οργανώσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει σημαντικά πλεονεκτήματα και αποτελεί την πιο φερέγγυα λύση για κάθε κομμουνιστή, για κάθε αριστερό ριζοσπάστη.
* Η συγκρότησή του και μόνον αποτελεί απτή απόδειξη μιας αντισεχταριστικής στάσης, απόδειξη κατανόησης της αναγκαιότητας συγκρότησης ενός αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού μετώπου.
* Οι συνιστώσες της έχουν αποδείξει με τη στάση τους στους μαζικούς αγώνες και πιο ειδικά με τη στάση τους τον τελευταίο Δεκέμβρη ότι το κύριο μέλημά τους δεν είναι να καθησυχάσουν τους «φιλήσυχους πολίτες», αλλά να πλήξουν και τελικά να ανατρέψουν το σύστημα.
* Οι ίδιες συνιστώσες αντιμετωπίζουν κριτικά τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» και ταυτόχρονα έχουν ανοίξει διάλογο για τον σοσιαλισμό του μέλλοντός μας.
* Οι θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια στην Ε.Ε. είναι σαφέστατες θέτοντας ξεκάθαρα και το ζήτημα της αποδέσμευσης από αυτήν.
* Οι σύντροφοι που συγκροτούν τους ηγετικούς πυρήνες των οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ειδικότερα εκείνοι του ΝΑΡ, για την ιστορική ηγεσία του οποίου τυχαίνει να έχω ιδία αντίληψη, είναι γνήσιοι αγωνιστές της κομμουνιστικής Αριστεράς, οι οποίοι δεν θρέφονται από την πολιτική, όπως οι γραφειοκράτες, αλλά υπηρετούν ανιδιοτελώς την υπόθεση στην οποία έχουν ταχθεί.

Βεβαίως, η συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μόνον η αρχή μιας επίπονης διαδικασίας, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ούτε τις δυνατότητες διείσδυσής της σε ευρύτερες λαϊκές μάζες ούτε την ίδια τη συνέπεια όλων των συνιστωσών της.

Πάντως με τα σημερινά δεδομένα η εκλογική και κυρίως η μετεκλογική στήριξή της αποτελεί μια έντιμη, ξεκάθαρα αντικαπιταλιστική, συγκρουσιακή, μετωπική, αντισεχταριστική στάση, μια επένδυση ελπίδας για το κόκκινό μας μέλλον. *

Επιτυχημένη εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Κέρκυρα

Ο Παναγιώτης Μαυροειδής έκανε μια εκτενή παρουσιάση των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο φόντο της οικονομικής κρίσης και των εξελίξεων στο αντικαπιταλιστικό κίνημα διεθνώς.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Βασίλης Καραβαζάκης , αγρότης και αγωνιστής του κινήματος των Λευκιμαίων και αναφέρθηκε τόσο στην ελπιδοφόρα συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ όσο και στις προοπτικές του αγώνα των Λευκιμαίων για την αποτροπή του οικολογικού εγκληματος που επιχειρήται σε βάρος της Λευκίμμης.

Ακολούθησε συζήτηση πάνω στην ανάγκη στράτευσης για την επιτυχία της εκλογικής μάχης και την δημιουργία του πόλου της Αντικαπιταλιστικής αριστεράς .

Τρώνε με 100 μασέλες

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α
Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής, Επαναστατικής
Κομμουνιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΚΛΟΓΕΣ - ΦΙΜΩΣΗΣ ΣΤΟ ΦΟΝΤΟ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ

Οι μάσκες πέφτουν για μια ακόμη φορά. Όλο το παλιό κομματικό σκηνικό επιχορηγείται και με το παραπάνω από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή τα χρήματα των φορολογούμενων, ώστε να μπορέσει με τη βοήθεια του πληρωμένου τηλεοπτικού, ραδιοφωνικού χρόνου να επαναεπιβεβαιώσει την κυριαρχία του.

Δεν έφταναν λοιπόν τα 65 εκατομμύρια της τακτικής ενίσχυσης που λαμβάνουν τα πέντε κοινοβουλευτικά κόμματα (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ), άλλα 13 εκατομμύρια ευρώ έρχονται να προστεθούν ως έκτακτη επιχορήγηση!!!
Μοιράζουν μεταξύ τους τον τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό χρόνο και με τη βοήθεια των μεγιστάνων των Μ.Μ.Ε. προσπαθούν να ποδηγετήσουν κάθε φωνή αντίστασης, να καναλιζάρουν τις απόψεις της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να διαιωνίσουν το σάπιο πολιτικό καθεστώς τους.
Ταυτόχρονα έχουν και το δωρεάν χρήμα για να πληρώνουν τα υπέρογκα ποσά που απαιτούνται για ένα τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό μήνυμα μπροστά στις Ευρωεκλογές.

Και Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ έχουν ως πάγια πολιτική τακτική την απομύζηση των κρατικών επιχορηγήσεων (το δεν έχουμε χρήματα ισχύει μόνο για τις δίκαιες οικονομικές διεκδικήσεις των εργαζομένων, για τις δαπάνες για παιδεία , υγεία και ασφάλιση) .
Aρνητική εντύπωση προκαλεί η στάση της επίσημης αριστεράς ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχουν πει κουβέντα για αυτό το οικονομικό όργιο συνδιαλλαγής αλλά ούτε για τον ουσιαστικό αποκλεισμό από τα Μ.Μ.Ε των μικρότερων κομμάτων και κυρίως εκείνων των φωνών που μπορούν να γίνουν επικίνδυνες για το σύστημα.

Η ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α καταγγέλλει αυτή την απαράδεκτη, αντιδημοκρατική και ολοκληρωτική μεθόδευση, που ως ερπύστρια προσπαθεί να καταπνίξει κάθε φωνή του κινήματος, κάθε άλλη αριστερή φωνή έξω από τις καθεστωτικές δυνάμεις (Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ) και τη συμβιβασμένη αριστερά (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ).
Οι δυνάμεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α οι αγωνιστές της αριστεράς θα δώσουν και τη μάχη των ευρωεκλογών ώστε η φωνή τους να φτάσει σε κάθε εργαζόμενο και νεολαίο με όλες τους τις δυνάμεις σπάζοντας στην πράξη το πέπλο σιωπής που επιβάλλει για την προστασία του το πολιτικό κατεστημένο.
Γι αυτό σας καλούμε να παρακολουθείτε το site μας, antarsya.org ώστε να ενημερώνεστε για τις απόψεις μας.

Αθήνα 20 Μάη 2009

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η Κομμουνιστική Ανανέωση

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ
Σόλωνος 120 Τηλ 210 3835356- Fax: 210 3835431- e-mail: komman@otenet.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Κομμουνιστική Ανανέωση, αφού παρακολούθησε συστηματικά τις διαδικασίες που οδήγησαν στην συγκρότηση του Μετώπου των Δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής, Επαναστατικής, Κομμουνιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας (ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥΝεργασία για την Ανατροπή)- (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.), με απόφαση της Πολιτικής της Επιτροπής της 12/4/09, αποφάσισε την συμμετοχή της στο Μέτωπο αυτό.
Εκτίμηση της Κομμουνιστικής Ανανέωσης είναι ότι το Μέτωπο αυτό προσεγγίζει σε σημαντικό βαθμό τα χαρακτηριστικά του Μετώπου που και εμείς θεωρούμε ως αναγκαίο από τη συγκρότησή μας. Αντίπαλος μας είναι η αστική πολιτική και οι πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν το κεφάλαιο.
Καθήκον του Mετώπου είναι να θωρακίσει το φυσικό εχθρό του κεφαλαίου, την εργατική τάξη, με τα θεωρητικά και πρακτικά εργαλεία που θα την ωθήσουν να παίξει τον πολιτικό ρόλο που της αρμόζει.
Είναι σαφές για μας ότι το Μέτωπο αυτό δεν εξαντλείται στην εκλογική κάθοδο αλλά έχει προοπτική την διεύρυνσή του και την εκπόνηση ενός Ριζοσπαστικού Προγράμματος που θα συνδέει τα άμεσα αιτήματα της εργατικής τάξης με τον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού, για την Εργατική Εξουσία και το Σοσιαλισμό.


Η Γραμματεία της Κομμουνιστικής Ανανέωσης

Έφυγε ο Κώστας Μπατίκας

Ανακοίνωση του Νέου Αριστερού Ρεύματος

Έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 17 Μαΐου σε ηλικία 64 ετών, ο Κώστας Μπατίκας, αγωνιστής του κομμουνιστικού κινήματος από την περίοδο της δικτατορίας μέχρι σήμερα.

Κατά τη διάρκεια της χούντας αναπτύσσει σημαντική αντιδικτατορική δράση στο φοιτητικό και μεταναστευτικό κίνημα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ.

Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ από το 10ο συνέδριο (1978) μέχρι το καλοκαίρι του 1989, όταν συγκρούστηκε με τον κυβερνητισμό και τον ιδεολογικό εκφυλισμό της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Μαζί με άλλα στελέχη και μέλη του ΚΚΕ που αποχώρησαν την ίδια περίοδο, υπήρξε συνιδρυτής του Νέου Αριστερού Ρεύματος.

Αποχώρησε από το ΝΑΡ το 1991 μαζί με άλλους συντρόφους που διαφώνησαν σε ζητήματα θεωρίας και στρατηγικής.

Το 1992 πρωτοστατεί στην έκδοση του θεωρητικού – πολιτικού περιοδικού «Αριστερή Ανασύνταξη», καθώς και στην ίδρυση της ομώνυμης οργάνωσης. Από τη συνένωση της «Αριστερής Ανασύνταξης» με την οργάνωση «Εργατική Πολιτική», προέκυψε το 2007 η κομμουνιστική οργάνωση ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, της οποίας ο Κώστας Μπατίκας υπήρξε ιδρυτικό μέλος και θεωρητικός νους.
Το Νέο Αριστερό Ρεύμα με ανακοίνωσή του εκφράζει τα συλλυπητήρια του στους συντρόφους της Κ.Ο. Ανασύνταξη και στους οικείους του. Τιμά τον επαναστάτη, ασυμβίβαστο, σκεπτόμενο και μαχόμενο κομμουνιστή που έφυγε.

Η κηδεία του Κώστα Μπατίκα θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 19 Μαΐου στις 4 η ώρα στο νεκροταφείο Νέας Σμύρνης. Η νεκρώσιμη πομπή θα ξεκινήσει στις 3 από το σπίτι του στην οδό Άνοιξης 3, Πλατεία Άνοιξης στη Νέα Σμύρνη.

Το ψηφοδέλτιο των Ευρωεκλογών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ο σύντροφος Βασίλης Καραβαζάκης , αγρότης ,στέλεχος του ΕΚΚΕ και αγωνιστής της εξέγερσης των Λευκιμμιωτών υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
.................................................................................................................

Ψηφοδέλτιο της Αντικαπιταλιστικής Συνεργασίας για την Ανατροπή - ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επανασταστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας.

..................................................................................................................

Υποψήφιοι για τις Ευρωεκλογές 2009

1.Αργύρη Νίκη, φοιτήτρια, μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, ΣΕΚ

2.Αρχοντής Χαρίλαος, αγρότης, αναπληρωτής γραμματέας Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας και μέλος Ε.Γ. ΠΑΣΥ, Θεσσαλία, Κομμουνιστική Ανανέωση

3.Βαζούρα Σόνια, μέλος Συντονιστικού Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών, Αθήνα, ΑΡΑΣ

4.Γρόλλιος Γιώργος, αναπληρωτής καθηγητής ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη, ανένταχτος

5.Δεσύλλας Δημήτρης, πρώην ευρωβουλευτής, Αθήνα, ΝΑΡ

6.Διαβολάκης Θανάσης, μέλος ΔΣ ΟΙΕΛΕ, Αθήνα, ανένταχτος

7.Διονυσόπουλος Παρασκευάς, αγροτοσυνδικαλιστής, Μεσσηνία, ανένταχτος

8.Καγιά Αργυρώ, γιατρός, πρώην μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, ΑΡΑΝ

9.Καραβαζάκης Βασίλης, αγρότης, αγωνιστής από τη Λευκίμμη, Κέρκυρα, ΕΚΚΕ

10.Κοιλάκου Σύλβια, μηχανικός, πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, Αθήνα, ΝΑΡ

11.Κούτρας Γιάννης, γιατρός, μέλος Επιτροπής Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, Θεσσαλονίκη, ΣΕΚ

12.Μος - Σύψα Αθηνά, δημοσιογράφος, μέλος ΔΣ ΠΟΕΣΥ, Αθήνα, ΟΚΔΕ Σπάρτακος

13.Μπίστης Χρίστος, Αθήνα, ΕΚΚΕ

14.Παπαδάκης Κώστας, δικηγόρος, πρώην μέλος ΔΣ ΔΣΑ, Αθήνα, ανένταχτος

15.Παπακωνσταντίνου Πέτρος, δημοσιογράφος, συγγραφέας, Αθήνα, ΝΑΡ

16.Παυλόπουλος Γιώργος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Προσωπικού Alpha Bank, Αθήνα, ΑΡΑΝ

17.Πράσος Στέφανος, εργάτης ορυχείων ΔΕΗ, πρόεδρος Σωματείου Ενέργειας «Εργατική Αλληλεγγύη», Κοζάνη, ΝΑΡ

18.Σαραφιανός Δημήτρης, δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΑ, Αθήνα, ΑΡΑΣ

19.Σηφακάκης Γιάννης, συντονιστής Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, Αθήνα, ΣΕΚ

20.Στύλλου Μαρία, εκδότης περιοδικού «Σοσιαλισμός από τα Κάτω», Αθήνα, ΣΕΚ

21.Τσάδαρη Σοφία, αρχιτέκτονας, πρώην μέλος Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, Αθήνα, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση

22. Χατζηπαναγιώτου Δημήτρης, δικηγόρος, Αθήνα, Οικολόγοι Εναλλακτικοί


Στους 22 υποψηφίους, δέκα είναι εργαζόμενοι, ένας απ’ αυτούς βιομηχανικός εργάτης, τρεις αγρότες και αγροτοσυνδικαλιστές, τρεις της γενιάς των καταλήψεων κατά του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη, δυο πρόεδροι σωματείων, 16 είναι ή διετέλεσαν μέλη διοικήσεων μαζικών φορέων, ένας καθηγητής πανεπιστημίου, τέσσερα στελέχη της «ιστορικής Αριστεράς».

Η εκδίκηση του Δεκέμβρη

Ανακοίνωση της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Με αποτυχία στρέφεται η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ και του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ να μεταφέρουν μέσω των κομματικών τους παρατάξεων τις φοιτητικές εκλογές στις 13 Μάη.

Στόχος του αστικού μπλοκ εξουσίας ήταν η απομάκρυνση της ημερομηνίας των φοιτητικών εκλογών από τις ζωντανές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και η ταυτόχρονη μεταφορά της στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου των Ευρωεκλογών.

Σε μια χρονιά που σφραγίστηκε από το κίνημα του Δεκέμβρη και σε μια περίοδο ευρύτερης αναζήτησης και ριζοσπαστικοποίησης της νεολαίας, η μείωση της συμμετοχής είναι αποτέλεσμα της αποσυσπείρωσης των δυνάμεων της αστικής πολιτικής και κυρίως της κυβερνητικής ΔΑΠ - ΝΔΦΚ.
Με βάση τα αποτελέσματα στις πρώτες 66 σχολές αποτυπώνεται για τη ΔΑΠ μια σαφής τάση φθοράς που θα ξεπεράσει τις 2,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Η πτώση αυτή αποτελεί συνέχεια της φθοράς της κυβερνητικής παράταξης τα τελευταία χρόνια. Στο πρόσωπο της ΔΑΠ πληρώνει η κυβέρνηση Καραμανλή τον πόλεμο που κήρυξε στη νεολαία. Πληρώνει το μέλλον της ανεργίας, της νέας φτώχειας και της μισής ζωής που τάζει στους νέους, πληρώνει τον αυταρχισμό και την καταστολή.
Η ΠΑΣΠ αδυνατεί να εισπράξει τη δυσαρέσκεια ενάντια στην κυβέρνηση.

Δεν πείθει πλέον κανέναν ότι είναι αντιπολίτευση.

Το απέδειξε έμπρακτα με τη συμμαχία της - για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρονιά - με τη ΔΑΠ για τη μεταφορά της ημερομηνίας των φοιτητικών εκλογών, όπως το αποδεικνύει και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ σε κάθε κρίσιμη καμπή για το σύστημα (Δεξιά αντιπολίτευση στη ΝΔ τον Δεκέμβρη, στο ζήτημα του ασύλου κ.α.)
Η ΠΚΣ με την πτώση των εκλογικών της ποσοστών πληρώνει τη στάση της στο κίνημα.

Η ΚΝΕ κρατώντας εχθρική στάση στους αγώνες της νεολαίας (βλ. Δεκέμβρης) ακόμη και όταν σύρεται σε αυτούς (βλ. φοιτητικό κίνημα 2006-07) αδυνατεί να επικοινωνήσει με τη νεολαιίστικη ριζοσπαστικοποίηση.
Η ΑΡΕΝ του Συνασπισμού, παρά την προνομιακή της μεταχείριση από τα αστικά ΜΜΕ, σημειώνει οριακή πτώση.

Όσο και αν προσπάθησε να καπηλευτεί το κίνημα δεν μπόρεσε να αποκρύψει την φιλο-ΕΕ και εντός των ορίων του σημερινού συστήματος λογική της.
Η αντικαπιταλιστική πτέρυγα της ΕΑΑΚ καταγράφει σημαντική άνοδο.

Η μαχητική στάση της σε όλους τους νεολαιίστικους αγώνες και ο ρόλος της ως πολιτικό νεύρο του Φοιτητικού Κινήματος την αναδεικνύουν στην πιο συσπειρωμένη δύναμη των φοιτητικών εκλογών.

Αυτή η συσπείρωση είναι πάνω από όλα μια σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα του φοιτητικού κινήματος και σημαντική συμβολή στην υπόθεση της συγκρότησης του πόλου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς

Βασίλης Μηνακάκης- ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Η κρίση και το εργατικό κίνημα

Του ΒΑΣΙΛΗ ΜΗΝΑΚΑΚΗ

Οι κρίσεις σημεία τομής για την Αριστερά

Από την κρίση του 1847 ως εκείνη του 1873 κι από το κραχ του 1929 ως την κρίση του 1973, έχει γίνει φανερό πως κάθε ιστορική καμπή του καπιταλισμού είναι, ταυτόχρονα, καμπή μακροπρόθεσμης σημασίας για το εργατικό κίνημα και για την Αριστερά.

Είναι σημείο τομής που καθορίζει για πολλές δεκαετίες τους όρους της ταξική πάλης.
Κι αυτό γιατί κάθε κρίση -πολύ περισσότερο οι κρίσεις-ορόσημο- έχει μια διπλή διάσταση, για το κεφάλαιο: καταστροφική και δημιουργική.

Είναι μορφή εκρηκτικής εκδήλωσης των αντιθέσεων της κεφαλαιοκρατίας (και πρώτα απ’ όλα της αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και τον ατομικό χαρακτήρα της ιδιοποίησης) και παράλληλα μορφή βίαιης επίλυσης των αντιθέσεων αυτών.

Είναι μια εκρηκτική έκφραση της αδυναμίας του μέχρις εκείνη τη στιγμή κυρίαρχου αστικού μοντέλου συσσώρευσης-διευρυμένης αναπαραγωγής και πολιτικής κυριαρχίας-νομιμοποίησης, μα και ταυτόχρονα μια έκφραση της δυνατότητας του κεφαλαίου να αποκαθιστά -αν του το επιτρέψουν το εργατικό κίνημα και η Αριστερά- ένα νέο «υπόδειγμα» επικερδούς αξιοποίησης του κεφαλαίου και πολιτικής θωράκισης της αστικής κυριαρχίας.

Κατ’ αναλογία, κάθε τέτοια κρίση έχει αποδειχτεί τα τελευταία 150 χρόνια ότι είναι επίσης στιγμή… κρίσης-δοκιμασίας για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά.

Θέτει σε δοκιμασία τα ερμηνευτικά-θεωρητικά τους εργαλεία, την πολιτική και ιδεολογική τους φυσιογνωμία, τη σύνδεση με τις μάζες και το ρόλο στο κίνημα, την οργανωτική συγκρότηση και, πάνω απ’ όλα, την πολιτική γραμμή – δηλαδή τη γραμμή πρακτικής σύνδεσης της στρατηγικής με την τακτική. Και επομένως έχει μια «καταστροφική» πλευρά -με την έννοια ότι οδηγεί αναγκαστικά στην απαξίωση και ενδεχομένως στην απομάκρυνση από τις αναποτελεσματικές και τις αντιστοιχούσες στην προ κρίσης περίοδο πρακτικές- και μια «δημιουργική» -με την έννοια ότι πρέπει να οδηγεί σε ταξικές πολιτικές και πρακτικές που αντιστοιχούν, από χειραφετητική, επαναστατική και κομμουνιστική σκοπιά, στα νέα δεδομένα που κάθε φορά διαμορφώνουν οι εκδηλώσεις της κρίσης και η αστική γραμμή υπέρβασής της.

Τούτη η σκληρή αλήθεια ισχύει στο ακέραιο και για την παρούσα κρίση-σταθμό του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που μοιάζει για μια ακόμη φορά να επαναφέρει με εκρηκτικό και ιστορικό τρόπο το ερώτημα: υπέρβαση της κρίσης με ανασυγκρότηση του καπιταλισμού σε ακόμη πιο εκμεταλλευτική και καταπιεστική βάση ή τολμηρή ανασυγκρότηση σε ταξική κι επαναστατική βάση του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, τέτοια που θα βάζει φραγμό στην αστική πολιτική, θα δημιουργεί ρήγματα, θα την ανατρέπει, από τη σκοπιά και με ορίζοντα την κατάργηση της μισθωτής εργασίας και την κομμουνιστική χειραφέτηση;
Από κάθε μεγάλη κρίση εξερχόταν αξιοποιώντας “μεγάλες ιδέες”…
Η κρίση που έχει εκδηλωθεί με πιο έντονο τρόπο από τα μέσα του περασμένου Σεπτέμβρη συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τη χαρακτηρίσουν κρίση-σταθμό: βάθος, διάρκεια, καθολικότητα, διεθνικό χαρακτήρα, πολιτικούς και ιδεολογικούς τριγμούς.

Ταυτόχρονα, τόσο η κρίση όσο και η διαφαινόμενη -αν και όχι ακόμη πλήρως αποκρυσταλλωμένη- αστική γραμμή υπέρβασής της συγκεντρώνουν όλα εκείνα τα στοιχεία που αλλάζουν εκ βάθρων το τοπίο της ταξικής πάλης.

Μπορούμε, σε αυτό το πλαίσιο, να καταγράψουμε:Τη δραματική συρρίκνωση του εργατικού εισοδήματος, άμεσα (μέσω της μισθολογικής λιτότητας) και κυρίως έμμεσα (μέσω της πλήρους καταστροφής κάθε ψήγματος κοινωνικής προστασίας και της αγριότατης φορολογίας, για να καλυφθούν τα ελλείμματα που θα δημιουργήσουν τα πακέτα ρευστότητας προς τις τράπεζες κ.λπ.), η οποία θα σπρώξει την πλειονότητα των εργαζομένων κοντά -ή και κάτω- από το φυσικό όριο της αξίας της εργατικής δύναμης.

Την κατάργηση κάθε έννοιας σταθερότητας και σχετικής ασφάλειας στις σχέσεις εργασίας στον ίδιο τον κορμό της ως τώρα σταθερά απασχολούμενης εργατικής τάξης που, σε συνδυασμό με την έκρηξη της ανεργίας και τις νέες μορφές εξαρτημένης εργασίας (μπλοκάκια, υπεργολαβίες κ.λπ.), θα δημιουργήσουν έναν ωκεανό επισφαλούς εργασίας και θα παραδώσουν με τον πιο ωμό τρόπο τις συνθήκες απασχόλησης στο βωμό του εργοδοτικού δεσποτισμού και του μέγιστου κέρδους.

Τον πρωτοφανή κατακερματισμό του εργατικού δυναμικού και την καταθλιπτική γενίκευση της ανασφάλειας σε όλες τις πτυχές του εργασιακού και κοινωνικού βίου, σε σημείο που τίποτα πλέον να μη θεωρείται πιο βέβαιο από το ότι όλα είναι αβέβαια και ότι τίποτα δεν εγγυάται με σιγουριά μια καλύτερη ζωή – αντίθετα, αν συνεχίσουν να κινούνται τα πράγματα με τη σημερινή τους φορά, οι εργατικές και νεολαιίστικες ανάγκες δύσκολα πολύ θα βγουν από το τούνελ.

Τούτες οι τρεις καθοριστικές κοινωνικές παράμετροι συνυπάρχουν με άλλες δύο πολιτικές και ιδεολογικές παραμέτρους, εξίσου σοβαρές.

Πρώτον. Απ’ όλες τις αντίστοιχου χαρακτήρα κρίσεις η αστική τάξη κατάφερνε να βρει διέξοδο έχοντας στις σημαίες της μεγάλες ιδέες (του Κέινς το 1929, του Φρίντμαν το 1973), μεγάλες τεχνολογικές και οργανωτικές καινοτομίες στην ίδια τη διαδικασία της παραγωγής (το φορντισμό ή την πληροφορική) και κεντρικές ατμομηχανές που ανέβαζαν την απασχόληση και την παραγωγικότητα της εργασίας - δηλαδή έχοντας αξιακές, κοινωνικές και οικονομικές προτάσεις που μπορούσαν να συμπαρασύρουν μαζικά τμήματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να εξασφαλίσουν κοινωνικές συναινέσεις και να νομιμοποιήσουν στα μάτια των εργαζομένων την ακολουθούμενη πολιτική, στρώνοντας το έδαφος και για σχετικά σταθερές προτάσεις πολιτικής διαχείρισης.

Σήμερα, ωστόσο, δεν φαίνεται να υπάρχουν (για την ώρα;) στο αστικό στρατόπεδο τέτοιες ελπιδοφόρες σημαίες, ικανές να οδηγήσουν σε κάποιας μορφής και κάποιας μαζικότητας «κοινωνικά συμβόλαια».

Το αντίθετο, οι μόνες σημαίες που υψώνονται είναι αυτές της ανοιχτής πειρατείας στις εργατικές ανάγκες, των πολέμων και της λεηλασίας της φύσης – σημαίες που δύσκολα οικοδομούν μαζικά κοινωνικά συμβόλαια και, ακριβώς γι’ αυτό, ενσωματώνουν στα χρώματά τους πολιτικά περισσότερο από ποτέ το δίπολο πολιτική περιθωριοποίηση-άγρια καταστολή.

Δεύτερον, όλες οι αντίστοιχου χαρακτήρα κρίσεις συνοδεύτηκαν από κορυφαίες στιγμές του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς – κυρίως πριν από αυτές, όμως, και λιγότερο μετά: η κρίση των μέσων του 19ου αιώνα με τις επαναστάσεις του 1848, του 1873 με την Κομμούνα, του 1929 με την Οκτωβριανή και την Ισπανία, του 1973 με τα κινήματα του ‘68.

Χωρίς καμιά διάθεση να μειωθεί η αξία των ριζοσπαστικών σκιρτημάτων της προηγούμενης περιόδου, βέβαιο είναι ότι αυτά ως ποιότητες είναι αρκετά υποδεέστερα από τα αντίστοιχά τους των προηγούμενων κρίσεων.

Κι επίσης, χωρίς καμιά πρόθεση να μειωθεί η συμβολή κανενός, βέβαιο είναι ότι η ποιότητα και η εμβέλεια των υπαρχουσών πολιτικών γραμμών και προτάσεων που κυκλοφορούν στην Αριστερά είναι συνήθως πολύ πιο πίσω από τις ανάλογές τους.

Με αυτή την έννοια, η «στιγμή» της παρούσας κρίσης μοιάζει να ενσωματώνει τα στοιχεία μια διπλής κατάρρευσης: του υπαρκτού ολοκληρωτικού καπιταλισμού και του υπαρκτού εργατικού και αριστερού κινήματος (όχι πια γιατί ταυτίζονται με τον «υπαρκτό σοσιαλισμό», αλλά γιατί αδυνατούν να αναμετρηθούν με τον «υπαρκτό καπιταλισμό» και την κρίση του, εκπληρώνοντας τον καταστατικό τους ρόλο). Αλλά και τα στοιχεία μιας διπλής απόγνωσης και μιας διπλής αναζήτησης: απέναντι στα αδιέξοδα που σωρεύει ο καπιταλισμός και απέναντι στα αδιέξοδα που έχουν το εργατικό κίνημα και η Αριστερά.

Τα προαναφερθέντα δεδομένα, στο σύνολό τους, μοιάζουν με χειροβομβίδα που την κρατούν στο χέρι τους και η αστική τάξη και το εργατικό κίνημα και η Αριστερά. Μόνο που αυτή δεν θα εκραγεί στα χέρια του κεφαλαίου από μόνη της, «αν δεν κάνουμε κάτι κι εμείς», ενώ είναι βέβαιο ότι θα εκραγεί στα «χέρια» του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς αν συνεχίσει να πορεύεται με το ίδιο πνεύμα.

Να θυμίσουμε εδώ, ότι μετά την κρίση του 1929-33 το εργατικό κίνημα απομακρύνθηκε από την ταξική γραμμή, μετατρεπόμενο σε δύναμη που χρωματιζόταν όχι από τον αγώνα κατά της εκμετάλλευσης αλλά από την αποδοχή της εκμετάλλευσης και τη μάχη να γίνεται αυτή «με καλύτερη τιμή και με κοινωνικό κράτος», ότι η γερμανική σοσιαλδημοκρατία ερωτοτροπούσε ακόμη και με το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα, ότι το ΚΚ ΗΠΑ κατέληξε να είναι απέναντι στο Νιου Ντιλ του Ρούσβελτ ό,τι το ΚΚΕ απέναντι στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ και ότι η Κομμουνιστική Διεθνής ακροβατούσε μεταξύ των απόψεων περί «σοσιαλφασισμού» και των «λαϊκών αντιφασιστικών μετώπων», που είχαν ως βάση την από τα πάνω συμμαχία με τη σοσιαλδημοκρατία, τον ειρηνικό δρόμο (τότε!), τη δημοκρατική κυβέρνηση μέσω εκλογών και την αποσύνδεση του φασισμού από το κοινωνικό του υπόβαθρο.
Να θυμίσουμε επίσης, ότι και η κρίση του 1973-75 συνδέθηκε –μετά τις χαμένες μάχες των ανθρακωρύχων της Αγγλίας και των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας στις ΗΠΑ- με κορυφαίες μεταλλαγές, με το υπάρχον συνδικαλιστικό κίνημα να αποδιαρθρώνεται και να αστικοποιείται ανοιχτά, μετατρεπόμενο σε συμπληρωματική δύναμη των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων, με τη σοσιαλδημοκρατία να μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα των αναδιαρθρώσεων αυτών και με την Αριστερά να φτάνει –είτε μέσα από τον ευρωκομμουνιστικό δρόμο της Ιταλίας, είτε μέσα από τον «ορθόδοξο» της Ελλάδας είτε μέσα από τον ενδιάμεσο της Γαλλίας- σε συγκυβερνήσεις, οικουμενικές και «πληθυντικές» κυβερνήσεις και να ταπεινώνεται-απαξιώνεται στις συνειδήσεις πάνω απ’ όλα αυτών που υποτίθεται θέλει να εκπροσωπήσει.
Μεγάλη, συνεπώς, η πρόκληση για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά στην παρούσα κρίση – ιδιαίτερα αν κριτήριό τους γίνει η συνείδηση και η συμπεριφορά των εργαζομένων και των νέων, η στάση τους απέναντι στους αγώνες και την πολιτική πάλη. Θα ‘λεγε κανείς, ότι δίλημμα μοιάζει να τίθεται ως εξής:

Ή το εργατικό κίνημα θα ανασυγκροτηθεί ριζικά σε ταξική-χειραφετητική βάση σε μορφές και περιεχόμενο, δημιουργώντας μια πραγματικά νέα και αξιόμαχη απέναντι στο κεφάλαιο κατάσταση, είτε θα περάσουμε από το υποταγμένο (που κυριάρχησε μετά την κρίση του 1929-33) και το αστικοποιημένο (που κυριάρχησε μετά την κρίση του 1973-75), στο αποσαρθρωμένο, ανύπαρκτο και απαξιωμένο συνδικαλιστικό κίνημα.

Κι ακόμα, ή η Αριστερά θα ανασυγκροτηθεί σε πραγματικά επαναστατική βάση, με αξιακό-θεωρητικό πλούτο και συνενώνοντας σε μια πολιτική γραμμή ρήξης, ανατροπής και κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης κάθε ριζοσπαστικό-αντικαπιταλιστικό σκίρτημα και τάση είτε θα μετατραπεί σε γραφικό περιθώριο και άκακο οικόσιτο του συστήματος.

Τα διλήμματα αυτά θα κριθούν πρώτα απ’ όλα μέσα στους εργασιακούς χώρους.

Η αδυναμία του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, που στα χρόνια της ναζιστικής ανόδου διέθετε δυνάμεις μόνο στους ανέργους – και άρα κατεύθυνε εκεί τη δράση του-, είναι χαρακτηριστική. Όπως χαρακτηριστική η αδυναμία του ΚΚ ΗΠΑ να αρθρώσει ένα διαφορετικό λόγο όταν ένα εκατομμύριο σιδηροδρομικοί δέχτηκαν την ίδια περίοδο εθελουσίως τη μείωση των αποδοχών τους, σε μια κίνηση που χαρακτηρίστηκε «πράξη πολιτική σύνεσης».

Μπορούμε, μήπως να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο, κλείνοντας τα μάτια απέναντι στα 500 σχεδόν ελληνικά εργοστάσια όπου –χωρίς να ανοίξει ρουθούνι- έχει γίνει στην ουσία αποδεκτή η πρόταση Μίχαλου;

Επίσης –και από μία άποψη, πάνω απ’ όλα- τα διλήμματα αυτά θα κριθούν στην ποιότητα της συνολικής πολιτικής γραμμής της Αριστεράς.

Θα κατακτήσει και θα δοκιμάσει στην πράξη, με όρους μαζικούς και μετωπικούς, μια πολιτική γραμμή απόκρουσης, ρήξης και ανατροπής τόσο των συνεπειών της κρίσης όσο και της αστικής γραμμής υπέρβασής της, τόσο των πολιτικών διαχειριστών και των πυλώνων αυτής της πολιτικής όσο και των ίδιων των εκμεταλλευτικών θεμελίων του κεφαλαιοκρατικού συστήματος που αναπαράγει τις κρίσεις και συνθλίβει τις εργατικές ανάγκες τόσο στη φάση της κρίσης όσο και σε εκείνη της «ανάπτυξης»;
Ανεπαρκής ο ρυθμιστικός ρόλος της αγοράς που ζήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες μια τεράστια πλύση εγκεφάλου υπέρ των περίπου μαγικών ιδιοτήτων της ελεύθερης αγοράς, από τη μια, κι ένα κυρίαρχο πρότυπο κριτικής στο σύγχρονο καπιταλισμό που εστίαζε τα βέλη της ακριβώς σε σε αυτή του την πλευρά.

Βέβαια, ο μύθος της ελεύθερης αγοράς δεν είναι νέος. Αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της αστικής ιδεολογίας κι έχει στο κέντρο του την ιδέα ότι το κεφαλαιοκρατικό σύστημα έχει τη σύμφυτη ιδιότητα να εξαλείφει τις ανισορροπίες και να επανέρχεται στην ισορροπία, με τη βοήθεια που του δίνει το «αόρατο χέρι της αγοράς» κατά τον Άνταμ Σμιθ.

Η κρίση καταρρίπτει με τον πιο δραματικό τρόπο το μύθο αυτό και αποκαλύπτει την ανεπάρκεια του ρυθμιστικού ρόλου της αγοράς.

Αποκαλύπτει στα μάτια όχι των μυημένων αλλά της εργατικής πλειονότητας πλέον ότι οι πολυδιαφημισμένες αγορές δεν είναι παράγοντας προόδου και ανάπτυξης των εργατικών δικαιωμάτων και αποτροπής των κρίσεων, αλλά παράγοντας συντριβής των πρώτων και όξυνσης ων δεύτερων.

Τούτη τη διαπίστωση -και τους κινδύνους για το σύστημα που εμπεριέχει- υποδηλώνουν και οι τοποθετήσεις πολλών δημοσιολόγων που παρομοιάζουν την παρούσα κρίση με την πτώση του τείχους του Βερολίνου και το 1989 των καταρρεύσεων για την Αριστερά.

Αλλοίμονο αν η Αριστερά και το εργατικό κίνημα αφήσουν ανεκμετάλλευτη και δεν διευρύνουν αυτή τη ρωγμή στην αστική ιδεολογία.

Αλλοίμονο αν δεν την αξιοποιήσουν, επιχειρώντας μια μακροπρόθεσμης στόχευσης αξιακή μεταβολή στις συνειδήσεις σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Βεβαίως, για να το πετύχουν αυτό δεν αρκεί να καταγγέλλουν μόνο τις ακρότητες και τις υπερβολές της αγοράς ή τους φονταμενταλιστές της ή απλώς την έλλειψη ρυθμιστικών κανόνων – αυτό θα τους οδηγούσε στην αγκαλιά της σοσιαλδημοκρατίας και -γιατί όχι- ενός «νεοφιλελεύθερου κείνσιανισμού», με κάποιο έλεγχο των αγορών, σαν αυτόν που προτείνουν ο Σαρκοζί, ο Ομπάμα και η Μέρκελ.

Χρειάζεται να αντιπαρατεθούν στην ίδια της ουσία και τη λειτουργία της αγοράς στον καπιταλισμό, στην οργανική της διαπλοκή με την παραγωγή και την εκμετάλλευση, στη σύνδεσή της με την ιδιωτική ιδιοκτησία και την ιδιωτική ιδιοποίηση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου.

Τότε πραγματικά ο «λόγος κατά της αγοράς» θα γίνει βαθύς αντικαπιταλιστικός λόγος.

ΑΝΑΓΚΗ ΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: Όχι στην ταξική συνεργασία

Ένα βασικότατο καθήκον του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς είναι να μιλήσουν για την κρίση και τη διέξοδο από αυτή με ιδεολογικούς όρους διαφορετικούς από εκείνους της αστικής πολιτικής οικονομίας, με όρους που θα αναπτύσσουν την ταξική θέαση, θα διεκδικούν μια αξιακή ρεβάνς μετά το «σοκ του 1989», θα προωθούν την επαναστατική συνείδηση.

Χωρίς αποφασιστική στροφή σε αυτό το πεδίο, είναι αδύνατο να σκεφτούμε πώς θα υπάρξουν σήμερα αποτελεσματικοί αγώνες ενάντια στις συνέπειες της κρίσης και της αστικής πολιτικής υπέρβασής της.

Μη φανταστεί κανείς ότι αυτή η στροφή αφορά μόνο την ιδεολογική παρέμβαση των πολιτικών πρωτοποριών - αφορά και τις ζυμώσεις στο εσωτερικό της εργατικής τάξης, στις συλλογικότητες, στις συνελεύσεις, στους αγώνες της.

Κάθε ψαλίδισμα της θεωρητικής ζύμωσης σε αυτές τις διεργασίες -σήμερα περισσότερο από ποτέ- θα εξελίσσεται σε ούριο άνεμο της αγωνιστικής απραξίας και του συμβιβασμού.

Επίσης, ανάλογο αποτέλεσμα θα έχει κάθε αυταπάτη ότι θέσεις συνδιαλλαγής εκφράζονται απλώς από την «πουλημένη ΓΣΕΕ», ενώ αντίθετα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι είναι «αγνοί κι αμόλυντοι», απλώς παρασύρονται από τη «συνδικαλιστική γραφειοκρατία» ή τους άσχημους συσχετισμούς.

Πρώτα απ΄όλα, λοιπόν, η Αριστερά και το εργατικό κίνημα οφείλουν να δείξουν ότι η οικονομία και η κοινωνία δεν είναι ένα ενιαίο «σπίτι», κοινό για όλους, που πρέπει να σωθεί από την κρίση με «κοινή προσπάθεια και συνεργασία όλων των κοινωνικών συντελεστών» - αλλά ταξικό «σπίτι», που έχει ως θεμέλια την εκμετάλλευση και την ατομική ιδιοποίηση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου.

Όποτε το εργατικό κίνημα υιοθέτησε την πρώτη λογική, κατέληξε στα βαλτόνερα της ταξικής συνεργασίας και συνδιαλλαγής, στη συνευθύνη για το ξεπέρασμα της κρίσης, στην αποδοχή της μείωσης των μισθών ή της περιστολής δικαιωμάτων και της εργασιακής ευελιξίας είτε σε επιχειρησισιακό, είτε σε κλαδικό είτε σε πανεθνικό επίπεδο.

Από αυτή την άποψη πρέπει να γίνεται πάντα φανερό ότι η κρίση δεν πλήττει ίδια τους εργαζόμενους και το κεφάλαιο (τους πρώτους τους συνθλίβει, στο δεύτερο απλώς μειώνει τα κέρδη και την αποσπούμενη υπεραξία) και ότι η «εθνική προσπάθεια» ή η «κοινή πλάτη» σε επίπεδο επιχείρησης για την υπέρβαση της κρίσης δεν κοστίζει σε όλους το ίδιο: από τα 8 τρισ. δολάρια που χάθηκαν πρόσφατα στην αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ, τα 7 είναι απώλειες των μισθωτών και μόνο 1 των τραπεζών.

Όσο για τα αλλεπάλληλα δις ρευστότητας για το ξεπέρασμα της κρίσης, θα μπούν στις επιχειρηματικές τσέπες, αφού -μέσω της φορολογίας και της λιτότητας- βγούν από τις τσέπες των εργαζομένων.

Έπειτα, η Αριστερά και το εργατικό κίνημα, οφείλουν να δείχνουν ότι η ανάπτυξη και οι περιβόητοι δείκτες της επίσης δεν είναι μια κοινωνικά ουδέτερη και χωρίς πρόσημο διαδικασία, που πρέπει να την επιζητούμε πάση θυσία και με κάθε τίμημα, για να ξεφύγουμε από την κρίση.

Αν το εργατικό κίνημα εγκλωβιστεί μόνο σε αυτό το ποσοτικό επίπεδο (και δεν ασχοληθεί επίσης με το περιεχόμενο της ανάπτυξης, το χαρακτήρα της, τις καταστροφές που επιφέρει στη φύση και τις ανθρώπινες ανάγκες κ.λπ.), είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα μετατραπεί σε ουρά εκείνης της αστικής στρατηγικής που υπόσχεται ή εξασφαλίζει υψηλότερους αναπτυξιακούς ρυθμούς και -διά μέσου αυτών- χαμηλότερη ανεργία και, ενδεχομένως, καλύτερες αποδοχές.

Αυτό ακριβώς έγινε μετά το 1929, όταν το εργατικό κίνημα και η Αριστερά έγιναν ουρά του κεϊνσιανισμού-φορντισμού, ασκώντας κριτική όχι στην ουσία του εκμεταλλευτικού μοντέλου που οικοδομούσαν, αλλά κατά βάση στην ταχύτητα των αναπτυξιακών ρυθμών (που υπολείπονταν εκείνων της ΕΣΣΔ) και διεκδικώντας όχι την κατάργηση της αγοραπωλησίας της εργατικής δύναμης, αλλά απλώς ένα υψηλότερο τίμημα για το εμπόρευμα εργατική δύναμη.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 26.4.09

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η εργατική πρωτομαγια γιορτάστηκε σε όλη την χώρα. Ειδικά στις μεγάλες πόλεις (Αθήνα - Θεσσαλονίκη) η συμμετοχή στα μπλόγκ της αντικαπιταλιστικής αριστεράς ήταν εντυπωσιακή. Στην Αθήνα συμμετήχαν πάνω απο 5000.

Δείτε παρακάτω τι δεν έδειξαν τα ελληνικά κανάλια.

Ενημέρωση από εδώ.
Διαβάστε ενημέρωση για την Πρωτομαγιά στην Αθήνα και την εκδήλωση του ΝΑΡ με θέμα “εργατική αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση” που έγινε στην Αθήνα.
Δείτε από διεθνή τηλεοπτικά μέσα όσα δε δείχνουν τα ελληνικά για όσα έγιναν στην Αθήνα την Πρωτομαγιά...
Ακόμη κατεβάστε το ΠΡΙΝ της Κυριακής 25 Απρίλη από εδώ.

Η συνέντευξη του σύντροφου Δ.Δεσσυλα για την συμμετοχή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις Ευροεκλογές παρακάτω.

http://www.youtube.com/watch?v=kgpHS1pMpd0&eurl=http%3A%2F%2Fgrou%2Eps%2Fanticapitalistas%2Fhome&feature=player_embedded

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

Ζήτω η εργατική πρωτομαγιά!

Η ιστορική πρώτη αφίσα της Πρωτομαγιά των εργατών του Σικάγο που καλούσε τους εργάτες διαδηλωτές να συμμετέχουν ένοπλοι .
Είχε προηγηθεί η ένοπλη καταστολή της διαδήλωσης δυο μέρες πριν με αίτημα την καθιέρωση του οκτάωρου.










ΑΝΤΑΡΣΥΑ
1η Μάη 2009
25.04.09
Προκήρυξη της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή-ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Πρωτομαγιά 2009

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ!ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ!ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ!ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ!Εργάτες, Εργάτριες, Νέοι και Νέες
123 χρόνια μετά τον ηρωικό και ματοβαμμένο ξεσηκωμό στο Σικάγο.
Να κάνουμε την Πρωτομαγιά μέρα ανταρσίας των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που μεθοδεύουν οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις τους, η Ε.Ε.. Να συνεχίσουμε στο δρόμο της εξέγερσης του Δεκέμβρη, που τρόμαξε το πολιτικό σύστημα και γέννησε ξανά μαζικά την ελπίδα της μαζικής σύγκρουσης για την ανατροπή από τα κάτω των αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών και των κυβερνήσεων του κεφαλαίου.Να δώσουμε συνέχεια στους μεγάλους αγώνες του τελευταίου διαστήματος, που έδειξαν τη διάθεση μεγάλων κομματιών εργαζομένων να αναζητήσουν δρόμους αγώνα και υπέρβασης της λογικής του ταξικού συμβιβασμού της γραφειοκρατίας σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που σπεύδει στην Πρωτομαγιά (όπως και στην απεργία στις 10 Δεκέμβρη) να ακυρώσει προκαταβολικά την πανεργατική διαδήλωση εξαγγέλλοντας συγκέντρωση στη… Κλαυθμώνος.




ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΜΑΣ!
Στη δίνη της καπιταλιστικής κρίσης και ως απάντηση σ’ αυτή οι κυβερνήσεις ,το κεφάλαιο και η ΕΕ προωθούν αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, επιχειρούν να ρίξουν το βάρος της στις πλάτες της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
Στη χώρα μας ο νέος γύρος λεηλασίας των εργατικών δικαιωμάτων έχει ξεκινήσει: -Με τις απολύσεις και την αύξηση της ανεργίας που αξιοποιείται ως φόβητρο για να αποδέχονται οι εργαζόμενοι χειρότερες συνθήκες εργασίας και μειωμένες αποδοχές.-Με τα «επικαιροποιημένα σύμφωνα σταθερότητας» της Ε.Ε., τα νέα προγράμματα «επιτήρησης» και την άμεση ενεργοποίηση όλου του προηγούμενου αντεργατικού νομοθετικού οπλοστασίου των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. -Με τις ρυθμίσεις της Κομισιόν για την «εβδομάδα» δύο και τριών ημερών, -Με την εξάρθρωση της σταθερής εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και την άγρια λιτότητα, τη διαρκή προώθηση της αντιασφαλιστικής επίθεσης και την επιχειρηματική παιδεία. -Με την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως φάνηκε και με τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, τον αυταρχισμό, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.- Με τον ρατσισμό επιχειρούν τον αποπροσανατολισμό και την διάσπαση της εργατικής τάξης.



ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!
Τα μέτρα αυτά δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν! Θα αποτύχουν για μια ακόμα φορά. Ελλείμματα έχει ο μισθός μας και όχι η περιουσία τους! Δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανένα! Η εργατική τάξη δεν μπαίνει στην κατάψυξη του τρόμου και στο «πάγωμα» των μισθών, αλλά θα διαμορφώσει μια θερμή άνοιξη διεκδικώντας ελευθερία, αξιοπρεπή δουλειά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς τη δικιά τους κρίση!







Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι αντίπαλος των αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων. Υπέγραψε συλλογικές συμβάσεις εργασιακής ειρήνης. Τοποθετήθηκε εχθρικά απέναντι στο κίνημα του Δεκέμβρη. Απουσίασε από το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα. Προωθεί την ταξική συνεργασία με το ΣΕΒ αντί την μαχητική εργατική αντίσταση και διεκδίκηση. Απάντηση δεν μπορούν να δώσουν ούτε η πολιτική της Αυτόνομης Παρέμβασης να συγκυβερνά με την ΠΑΣΚΕ σε αρκετά σωματεία, ούτε ο απομονωτισμός, η ρεφορμιστική λογική και η πρακτική των κομματικών παρελάσεων του ΠΑΜΕ, που αρνείται κάθε ενωτικής αγωνιστικής συσπείρωσης.
Την ελπίδα δίνουν οι ίδιοι οι αγώνες. Οι πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις το 2006-7 ενάντια στη αναθεώρηση του Συντάγματος, οι απεργίες για το ασφαλιστικό, οι κινητοποιήσεις ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Το κίνημα των σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα ανάδειξε το πρόβλημα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Η πάλη των εργαζομένων του Λαναρά, της Φριγκογκλάς και των άλλων εργοστασίων που κλείνουν, το κίνημα ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία είναι ελπιδοφόρα δείγματα μιας νέας ενότητας στη βάση των εργατών. Νέα σωματεία ιδρύονται σπάζοντας το άβατο στη συνδικαλιστική δράση. Στις 10 Δεκέμβρη και στις 2 Απρίλη φάνηκε η διάθεση πολλών σωματείων για αγωνιστικό συντονισμό.
Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε! Με αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Με μαζικές συνελεύσεις για να είναι τα συνδικάτα και οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων. Με ενιαία συνδικαλιστική έκφραση όλων των εργαζομένων σε κάθε κλάδο, ένταξη των ελαστικών εργαζομένων (συμβασιούχοι, stage, ενοικιαζόμενοι), των απολυμένων και των ανέργων στα σωματεία, με ίδρυση νέων σωματείων όπου χρειάζεται. Με οριζόντιο συντονισμό των ίδιων των πρωτοβάθμιων σωματείων. Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις εργοστασίων που κλείνουν.
Απαιτείται συνολική σύγκρουση με την εργοδοσία, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις! Αγώνας για την αντίσταση, ρήξη, ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Εργατικό κίνημα για εμάς σημαίνει σύγκρουση με τις πολιτικές του κεφαλαίου, όχι διαπραγμάτευση για το πόσο θα χειροτερεύσει η θέση των εργαζομένων, ούτε συμμόρφωση με τα όρια αντοχής του κεφαλαίου και της ΕΕ.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:-Όχι στην ανεργία - Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των επιχειρήσεων που κλείνουν και εργατικός έλεγχος.-Να σπάσει τώρα η λιτότητα – γενναίες αυξήσεις – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – Καταγγελία της άθλιας συλλογικής σύμβασης ΓΣΕΕ – ΣΕΒ. 35ωρο χωρίς μείωση των αποδοχών, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, των stage, της άνισης μεταχείρισης των ξένων εργατών και όλων των μορφών του σύγχρονου δουλεμπορίου. -Να αυξηθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση. -Δημόσια και δωρεάν παιδεία–υγεία –ασφάλιση για όλους.
Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς.
-Να πάρει πίσω η κυβέρνηση τα τρομοκρατικά κατασταλτικά μέτρα. Λευτεριά στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη.




ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!
Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά και βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού! Ήρθε η ώρα να ξαναβγεί μπροστά η εργατική τάξη στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματά της. Να έχει πρωτοπόρο ρόλο στη πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Να ηγηθεί στον αγώνα για την κατάργηση του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και στην πάλη για μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.




ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ!
Να στηρίξουμε τις μαχητικές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις των σωματείων, των ταξικών συνδικαλιστών, των επιτροπών αγώνα και των πρωτοβουλιών συντονισμού. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, την Ε.Ε., και τις κυβερνήσεις τους




ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11.00 στο ΜΟΥΣΕΙΟ και την ΠΟΡΕΙΑ στη ΒΟΥΛΗ-Γραφεία Ε.Ε.

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Μέχρι τώρα οι Κούρδοι μετανάστες σκόνταφταν στην Πάτρα .

Στην Ηγουμενίτσα σκόνταφταν Αλβανοί .

Πριν απο το Πάσχα μετακομίσθηκε στους Φιλιάτες ένας Κούρδος μετανάστης με μώλωπες σε όλο του το σώμα .

Έμεινε για δεκαέξι μέρες εκεί μέχρι που έπεσε σε κώμα επειδή εκτός απο τους μώλωπες είχε και συντριπτικά κατάγματα σε δυό σημεία του κεφαλιού.

Αυτόπτες μάρτυρες Κούρδοι είπαν ότι τον χτυπούσαν για ώρα με βαρειά αντικείμενα τέσσερις λιμενοφύλακες.

Οι λιμενοφύλακες λένε ότι σκόνταψε και έπεσε.

Όπως ήταν φυσικό επι 16 μέρες δεν ακούστηκε κουβέντα μέχρι που ήρθαν οι δικοί του απο την Σουηδία και κατάγγειλαν το γεγονός του βαρύτατου τραυματισμού του ανθρώπου τους .

Το θέμα πήρε δημοσιότητα και ως εκ τούτου διατάχθηκε ΕΔΕ.

Όμως οι αυτόπτες μάρτυρες κινδυνεύουν με απέλαση πρίν καταθέσουν . Ενω ο Κούρδος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης και εάν συνέλθει απο το κώμα θα τον υποχρεώσουν να πληρώσει και την νοσηλεία.

Οι αρχές της Πόλης δεν ξέρουν τίποτα . Τυχαίνει να είναι όλοι Χριστιανοί και στην διάρκεια αυτών των δύο εβδομάδων προσεύχονταν για την ανάσταση ενος άλλου Εσταυρωμένου.

Οι αντρειωμένοι Έλληνες του λιμενικού σώματος θα πάνε στο δικαστήριο χωρίς κανέναν αυτόπτη μάρτυρα και ίσως χωρίς το απρόσεκτο θύμα.

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΚΟΨΑΝΕ ΤΙΣ ΚΟΛΟΝΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ!

Κόψανε τις κολόνες ηλεκτροδότησης του ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη.


Η συσσωρευμένη οργή των κατοίκων της Λευκίμμης φαίνεται ότι δεν έχει εκτονωθεί και όσο πλησιάζει ο καιρός για την λειτουργία του ΧΥΤΑ τόσο και θα πληθαίνουν και θα εντείνονται οι αντιδράσεις . Η πολιτεία έχει την υποχρέωση να αναθεωρήσει την στάση της πρίν είναι αργά.


Η αυτενέργεια των κατοίκων της Λευκίμμης δεν θα σταματήσει αν δεν χαραχθεί ένα άμμεσο σχέδιο για την ολοκληρωμένη διαχείρηση των αποριμάτων σε όλο το νησί.

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Η

χτεσινή απεργία είναι μια συνέχεια της αντιδρασης της εργατικής τάξης στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και της πολιτικής τους εκπροσώπησης. Εκατοντάδες Κερκυραίοι εργαζόμενοι πορεύτηκαν με τα μπλόκ των ανεξάρτητων σωματείων τους.

Οσο δυναμώνουν οι πιέσεις για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες μας τόσο θα δυναμώνει και ο αγώνας μας.

Ηγουμενίτσα εκδήλωση για τον Δεκέμβρη

Έγινε με επιτυχία η εκδήλωση που οργάνωσαν η "Θεσπρωτία της αντίστασης και του αγώνα" και η "Πρωτοβουλία φοιτητών του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας".

Στην Εκδήλωση προβλήθηκε ντοκυμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου για τον Δεκέμβρη και ακολούθησε ομιλία του γνωστού δημοσιογράφου.

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα και ζωντανή συζήτηση ανάμεσα στους συμμετέχοντες.

Στην εκδήλωση έλαβαν μέρος δεκάδες κάτοικοι της Ηγουμενίτσας και απο διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Προκήρυξη της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Όλοι-ες στην Γενική Απεργία 2 Απρίλη

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ!


Κλιμάκωση τώρα των αγώνων με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση στο πλευρό των πρωτοβάθμιων σωματείων
Μουσείο-Πολυτεχνείο 10.00 π.μ.

Με ανακοινώσεις τύπου «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» η κυβέρνηση της ΝΔ οδηγεί στο πάγωμα των μισθών των εργαζομένων και δίνει πράσινο φως στους βιομηχάνους για χιλιάδες απολύσεις και μείωση των ωρών εργασίας και των μισθών. Οι γραφειοκράτες της Ε.Ε. επιβάλουν την ληστρική επίθεση στους εργαζομένους με το Σύμφωνο Σταθερότητας και την επιτήρηση, απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας και ζητούν να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών έως και… 17 χρόνια και ακόμη σχεδιάζουν τη μετατροπή της ασφάλισης των δημόσιων υπαλλήλων από κοινωνική σε επαγγελματική! Ταυτόχρονα, χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη προωθεί αστυνομικά μέτρα για να πάρει τη ρεβάνς από την εξέγερση του Δεκέμβρη και με τα μέτρα για την κουκούλα και το άσυλο στα ΑΕΙ προετοιμάζει νέες εφόδους στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Ήρθε η ώρα να βγει στο δρόμο η οργή και η αγανάκτηση των εργαζομένων. Να δώσουμε δυναμικό παρών στην πανεργατική απεργία και την διαδήλωση, όπως έκαναν πριν λίγες μέρες οι εργάτες στη Γαλλία με τα τρία εκατομμύρια που πλημμύρισαν τους δρόμους.

Δεν είναι ώρα για συναίνεση και συμφωνίες με τον ΣΕΒ, ούτε για ταξική συνεργασία με τα αφεντικά για «κοινές λύσεις σωτηρίας από την κρίση» που προωθεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.
Είναι ώρα για άμεση κλιμάκωση των αγώνων για να σταματήσει τώρα η αντεργατική επιδρομή.

Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της προσπάθειας καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση, της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και συνολικά της πολιτικής που σήμερα προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ. Απαιτείται ρήξη με το σύνολο της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» των διεθνών οικονομικών οργανισμών (ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΟΟΣΑ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προοπτική της συνολικής αμφισβήτησης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής και του ίδιου του καπιταλισμού. Χρειάζονται όχι «προτάσεις» για τη διάσωση του συστήματος, αλλά αιτήματα που να αντιστοιχούν στις ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας Η ελπίδα βρίσκεται στην αντικαπιταλιστική προοπτική, στην πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Ο Δεκέμβρης έδειξε τις δυνατότητες για μια συνάντηση και συμπόρευση ανάμεσα στην εξεγερμένη νεολαία και το εργατικό κίνημα. Ο πρωτόγνωρος οριζόντιος συντονισμός σωματείων στην αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα δείχνει δρόμους για την ενότητα και την αλληλεγγύη μέσα στους αγώνες. Στην απεργία και στην πορεία στις 10 Δεκέμβρη σε αντίθεση με τη στάση του υποταγμένου συνδικαλισμού φάνηκαν αγωνιστικές διαθέσεις που υπάρχουν στους εργαζομένους. Η εξέγερση της φτωχομεσαίας αγροτιάς έδειξε ότι αγωνιστικές διαθέσεις υπάρχουν σε όλη την κοινωνία. Οι εργαζόμενοι του Λαναρά, της Φριγκογκλάς και των άλλων εργοστασίων που κλείνουν δεν πρέπει να μείνουν μόνοι. Ο αγώνας των νοσοκομειακών πρέπει να κερδίσει. Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις εργοστασίων που κλείνουν να κλιμακώσουμε την αντεπίθεση των εργαζομένων. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τη δικιά τους κρίση!

ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ
§ Όχι στην ανεργία - Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων και ανάκλησή τους σε κάθε επιχείρηση η οποία έχει λάβει οποιαδήποτε μορφής ενίσχυση από το κράτος. Να απαλλοτριώνονται απ’ το δημόσιο με εργατικό-λαϊκό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση οι επιχειρήσεις που κλείνουν ή μετεγκαθίστανται. Προσμέτρηση της ανεργίας στο συντάξιμο χρόνο.
§ Να σπάσει τώρα η λιτότητα – γενναίες αυξήσεις – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – Καταγγελία της άθλιας συλλογικής σύμβασης ΓΣΕΕ – ΣΕΒ.
§ Λιγότερη δουλειά, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. 35ωρο χωρίς μείωση των αποδοχών. Κατάργηση του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, της άνισης μεταχείρισης των ξένων εργατών και όλων των μορφών του σύγχρονου δουλεμπορίου.
§ Καμιά ενίσχυση στις τράπεζες – να αυξηθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση. Δημόσιο τραπεζικό σύστημα με εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση, ενάντια στον αντιλαϊκό ρόλο ιδιωτικών και ‘κρατικών’ τραπεζών. Πάγωμα των επιτοκίων και των χρεών για στεγαστικά δάνεια. Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί κατοικιών. Καμιά μείωση των δημόσιων δαπανών για να πληρωθεί το ληστρικό «δημόσιο χρέος».
§ Δημόσια ασφάλιση για όλους, με μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, με αυξήσεις των συντάξεων, έξω από το χρηματιστηριακό τζόγο, για επιστροφή όλων των κλεμμένων στα ασφαλιστικά δάνεια.
§ Όχι στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και του ΟΣΕ. Να σταματήσει τώρα το ξεπούλημα των λιμανιών. Όλες οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (συγκοινωνίες, ενέργεια, επικοινωνίες, φάρμακο, υγεία κλπ) να είναι αποκλειστικά δημόσιες και με εργατικό έλεγχο.
§ Να καταργηθεί τώρα το σύμφωνο σταθερότητας. Να μην εφαρμοστεί τώρα η οδηγία Μπολκενστάιν της ΕΕ καθώς και οι πρόσφατες αποφάσεις της για το 65ωρο.

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ
§ Γενικές συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς και αποφάσεις για αγωνιστικές κινητοποιήσεις διαρκείας.
§ Καταλήψεις των επιχειρήσεων που κλείνουν ή απολύουν μαζικά, απαιτώντας κρατικοποίησή τους χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο.
§ Κοινό μέτωπο αγώνα των εργαζομένων. Οριζόντιος αγωνιστικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων. Έλεγχος των αγώνων από τη βάση των εργαζομένων. Ίδρυση νέων σωματείων σε χώρους χωρίς συνδικαλιστική έκφραση.
§ Ενιαία συνδικαλιστική έκφραση όλων των εργαζομένων. Ένταξη των ελαστικών εργαζομένων (συμβασιούχοι, stage, ενοικιαζόμενοι) στα σωματεία κάθε κλάδου. Οι απολυμένοι και οι άνεργοι να παραμένουν μέλη των σωματείων.


ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς
και της ριζοσπαστικής Οικολογίας

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής,
κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας

- Στόχος μας είναι η πολιτική συνεργασία που συγκροτούμε να προωθεί την πολιτική ενότητα στην βάση, την ώσμωση μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών.

Να ανοίγεται στο κόσμο των κινημάτων και τους αγωνιστές να δίνει έμφαση στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις συνελεύσεις βάσεις τις πανελλαδικές συνελεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, να συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους των συνελεύσεων (τοπικών και κοινωνικών χώρων/κοινωνικών κατηγοριών) και εκπροσώπους των πολιτικών οργανώσεων.

Μέχρι τις εκλογές διευρύνεται το συντονιστικό όργανο ώστε να ανοιχτεί και στο ανένταχτο δυναμικό.

Επίσης, στην Πανελλαδική Συνάντηση αποφασίστηκε το σχέδιο πολιτικής διακήρυξης του νέου μορφώματος, το οποίο είναι το εξής:

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

1. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά μπροστά βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού!

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, αφού θησαύρισαν από τα κέρδη της περίοδο «ανάπτυξης», οργανώνουν μια πειρατική ληστεία στους όρους εργασίας, ελευθερίας και ζωής των εργαζόμενων για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν αντί να πληρώσουν γι' αυτή!

Σαν μαθητευόμενοι μάγοι, οι κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, οι μάνατζερ και τα golden boys του νεοφιλελευθερισμού, αφού απελευθέρωσαν το καταστροφικό πνεύμα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, καλούν τώρα τον δήθεν περιφρονημένο «κρατισμό» να σώσει τις χρεοκοπημένες τράπεζες και επιχειρήσεις τους, ρουφώντας τρισεκατομμύρια από τους προϋπολογισμούς. Αντί να βάλουν βαθιά το χέρι στις παραφουσκωμένες τσέπες τους, απαιτούν από πάνω να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα τεράστια ελλείμματα και τα αστρονομικά ποσά του δημόσιου χρέους που δημιουργούν.

Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι!

Η κρίση του νεοφιλελευθερισμού εκφράζει τη δομική κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού. Γίνεται σαφές σε ευρύτερες λαϊκές μάζες πόσο βαθιά ανορθολογικό και επικίνδυνο σύστημα είναι ο καπιταλισμός. Δικαιώνονται όσοι επιμένουν ότι πραγματική διέξοδος για του εργαζόμενους και τη νεολαία είναι η κλιμάκωση των ταξικών αντιστάσεων και των κοινωνικών διεκδικήσεων, η αμφισβήτηση του καπιταλισμού, η επιμονή στην αντικαπιταλιστική ανατροπή, στην επανάσταση, στην εξουσία των εργαζομένων, στην προοπτική μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο κομμουνισμός

Φοβισμένοι οι κυρίαρχοι από την έκρηξη του Δεκέμβρη, τις εργατικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο και την προοπτική μαζικών λαϊκών εξεγέρσεων, στρέφονται με μανία κατά των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Απέναντι στους συλλογικούς αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας απαντούν με μια πραγματική «κατάσταση πολιορκίας», προσπαθούν να θέσουν τις λαϊκές αντιστάσεις σε καθεστώς παρανομίας. Απαγορεύοντας την κουκούλα στη νεολαία, φορούν οι ίδιοι την κουκούλα του καταδότη. Τυλίγουν την κοινωνία με ένα αυταρχικό δίχτυ τρόμου, παρακολούθησης, καμεροχαφιεδισμού και αστυνομοκρατίας. Αφήνουν ανεξέλεγκτη την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα Επιστρατεύουν το στρατό, το «βαθύ κράτος», τη δικαιοσύνη, τις φυλακές και τα μέσα ενημέρωσης κατά του «εχθρού λαού», στο όνομα της «ασφάλειας από την τρομοκρατία». Η πολιτική αυτή δείχνει τη βαθιά παρακμή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Κάτω η τρομοκρατική και αντιδημοκρατική επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα!

Όλα τα παραπάνω, δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας των αστών να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Γιατί γνωρίζουν ότι καμία ανάλογη κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού δεν πέρασε χωρίς κοινωνικούς κλονισμούς. Μέχρι και το υπουργείο Άμυνας της Μεγάλης Βρετανίας εκτιμά ότι η ερχόμενη εικοσαετία θα σημαδευτεί από άνοδο του μαρξισμού και από επαναστατικού τύπου γεγονότα! Ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή. Οι εργαζόμενοι και εκμεταλλευόμενοι αρχίζουν να μπαίνουν ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας, από τη μακρινή Γουαδελούπη μέχρι τη Βαλτική.

Ο Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή! Εμπρός για τις εξεγέρσεις της νέας εποχής!

Η πορεία αυτή δεν θα είναι ευθύγραμμη και «ειρηνική», όπου αύριο θα τεθεί το ζήτημα της εξουσίας «χωρίς να σπάσει ούτε μια βιτρίνα». Θα εξαρτηθεί από τους μαζικούς λαϊκούς αγώνες. Θα κριθεί από την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Απαιτεί τη διαμόρφωση, μαζική παρέμβαση και ενδυνάμωση μιας σύγχρονης Αριστεράς, ενωτικής και μαζικής, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής.
Για τη νικηφόρα αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου!

2. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδίδεται σε μια ληστρική επιδρομή στα συμφέροντα των εργαζόμενων, στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Ταυτίζεται σε αντιδραστικότητα ακόμη και με το ακροδεξιό και ρατσιστικό ΛΑΟΣ που τη στηρίζει! Επιδιώκει μια ρεβάνς απέναντι στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Για να αναστηλώσει την κλονισμένη αυτοπεποίθηση του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που βλέπει τον ελληνικό καπιταλισμό να ξεδιπλώνει όλες τις αδυναμίες της. Πασχίζει να αποδείξει ότι είναι πιο «χρήσιμη» στο κεφάλαιο από το ΠΑΣΟΚ, με μια κατά μέτωπο επίθεση στην εργασία, στους μισθούς και τις συντάξεις, στην παιδεία, την υγεία, στα αγωνιστικά συνδικάτα, το εργατικό κίνημα και τη νεολαία. Και όσο περισσότερο χάνει την όποια λαϊκή στήριξη, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται. Η κυβέρνηση των δολοφόνων και η πολιτική της αναδεικνύεται σε υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο για το λαό! Πρέπει να ανατραπεί απ’ τα κάτω και από τα αριστερά!

Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού πολιτικού συστήματος! Είναι ο δεύτερος πυλώνας των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού! Το απέδειξε όταν ήταν κυβέρνηση, το αποδεικνύει και τώρα που είναι αντιπολίτευση και προσυπογράφει πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πρωτοστατεί στο κλίμα τρόμου και «ασφάλειας», είναι πιο επιθετικό κατά του πανεπιστημιακού ασύλου ακόμη κι από τη ΝΔ! Προτείνει «πράσινα άλογα» ως μαγικό ραβδί για την κρίση με αοριστολογίες για το κεφάλαιο. Το μόνο συγκεκριμένο είναι ξανά η τζάμπα εργασία νέων για τους εργοδότες. Καμία αυταπάτη! Οποιαδήποτε πολιτική συνεργασία μαζί του, πολύ περισσότερο σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση σαν κι αυτές που οραματίζονται στο Συνασπισμό, απλώς θα δώσει αριστερό άλλοθι στις αντιλαϊκές πολιτικές. Να καταδικαστεί χωρίς ταλάντευση το ΠΑΣΟΚ, στους αγώνες και σε κάθε πολιτική μάχη!

Το ευρώ και η οικονομική κρίση αποκάλυψαν το αποκρουστικό και βαθιά αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και στρατοκρατικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών. Είναι σφαγείο των πολυεθνικών. Είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Οργανώνει τις δικές της και είναι συνεργός στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Δεν μεταρρυθμίζεται σε Ευρώπη των λαών.

Συνολική σύγκρουση με την ΕΕ! Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Πάλη για τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ! Για μια Ελλάδα της εργατικής εξουσίας, από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης ή της «αυτοδύναμης ανάπτυξης». Με προοπτική τον επαναστατικό μετασχηματισμό, τη διεθνιστική αλληλεγγύη, τη συνεργασία και ενοποίηση επαναστατημένων χωρών και κινημάτων. Για μια νέα σοσιαλιστική – κομμουνιστική προοπτική στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο.
Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής που προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ!

3. Διέξοδος από την κρίση δεν είναι οι κυβερνητικές εναλλαγές: Είτε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Είτε αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Είτε κεντροαριστερή με τον ΣΥΝ. Καμιά εκδοχή κυβερνητικής και πολιτικής διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά!
Διέξοδο δεν μπορεί να δώσει ούτε μια «αριστερή διακυβέρνηση», όπως προτείνει ο ΣΥΝ, ούτε μια «λαϊκή εξουσία», όπως προτείνει το ΚΚΕ. Γιατί και οι δυο κινούνται στο έδαφος του συστήματος. Διέξοδος δεν είναι ούτε η περιφρόνηση της μαζικής πολιτικής πάλης από τα αναρχικά ρεύματα και η τυφλή βία.

Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε, ότι η διέξοδος από την κρίση και τη νέα βαρβαρότητα προς όφελος της εργασίας, βρίσκεται:
Στους ενωτικούς, μαχητικούς αγώνες, στη μαζική αντίσταση, στη σύγκρουση για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση. Για να ανοίξει ο δρόμος για την επανάσταση και την εργατική εξουσία με προοπτική το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Η υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων και αναγκών, περνά σήμερα μέσα από τη ρήξη με τον πυρήνα της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Σε αυτή την κατεύθυνση, θα συμβάλει αποφασιστικά μια ενωμένη και ισχυρή αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά. Θα συμβάλει η ενότητα στη δράση, μέσα στο μαζικό κίνημα, με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και όσους αγωνίζονται ενάντια στην αστική εξουσία.

4. Καμιά κυβέρνηση, παρά μόνο ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, ενωμένο σε μια αντιπολίτευση των «κάτω» μπορεί να ανατρέψει την επίθεση!

Για αυτό απαιτείται η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Η λογική και η πρακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, δεν είναι αρωγός, αλλά αντίπαλος των νικηφόρων αγώνων. Αποδεικνύεται από την ταξική συνεργασία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ στη συμφωνία «διεξόδου από την κρίση» υπέρ του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται α�