Κυριακή 26 Απριλίου 2009

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

Ζήτω η εργατική πρωτομαγιά!

Η ιστορική πρώτη αφίσα της Πρωτομαγιά των εργατών του Σικάγο που καλούσε τους εργάτες διαδηλωτές να συμμετέχουν ένοπλοι .
Είχε προηγηθεί η ένοπλη καταστολή της διαδήλωσης δυο μέρες πριν με αίτημα την καθιέρωση του οκτάωρου.










ΑΝΤΑΡΣΥΑ
1η Μάη 2009
25.04.09
Προκήρυξη της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή-ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Πρωτομαγιά 2009

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ!ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ!ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ!ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ!Εργάτες, Εργάτριες, Νέοι και Νέες
123 χρόνια μετά τον ηρωικό και ματοβαμμένο ξεσηκωμό στο Σικάγο.
Να κάνουμε την Πρωτομαγιά μέρα ανταρσίας των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που μεθοδεύουν οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις τους, η Ε.Ε.. Να συνεχίσουμε στο δρόμο της εξέγερσης του Δεκέμβρη, που τρόμαξε το πολιτικό σύστημα και γέννησε ξανά μαζικά την ελπίδα της μαζικής σύγκρουσης για την ανατροπή από τα κάτω των αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών και των κυβερνήσεων του κεφαλαίου.Να δώσουμε συνέχεια στους μεγάλους αγώνες του τελευταίου διαστήματος, που έδειξαν τη διάθεση μεγάλων κομματιών εργαζομένων να αναζητήσουν δρόμους αγώνα και υπέρβασης της λογικής του ταξικού συμβιβασμού της γραφειοκρατίας σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που σπεύδει στην Πρωτομαγιά (όπως και στην απεργία στις 10 Δεκέμβρη) να ακυρώσει προκαταβολικά την πανεργατική διαδήλωση εξαγγέλλοντας συγκέντρωση στη… Κλαυθμώνος.




ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΜΑΣ!
Στη δίνη της καπιταλιστικής κρίσης και ως απάντηση σ’ αυτή οι κυβερνήσεις ,το κεφάλαιο και η ΕΕ προωθούν αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, επιχειρούν να ρίξουν το βάρος της στις πλάτες της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
Στη χώρα μας ο νέος γύρος λεηλασίας των εργατικών δικαιωμάτων έχει ξεκινήσει: -Με τις απολύσεις και την αύξηση της ανεργίας που αξιοποιείται ως φόβητρο για να αποδέχονται οι εργαζόμενοι χειρότερες συνθήκες εργασίας και μειωμένες αποδοχές.-Με τα «επικαιροποιημένα σύμφωνα σταθερότητας» της Ε.Ε., τα νέα προγράμματα «επιτήρησης» και την άμεση ενεργοποίηση όλου του προηγούμενου αντεργατικού νομοθετικού οπλοστασίου των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. -Με τις ρυθμίσεις της Κομισιόν για την «εβδομάδα» δύο και τριών ημερών, -Με την εξάρθρωση της σταθερής εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και την άγρια λιτότητα, τη διαρκή προώθηση της αντιασφαλιστικής επίθεσης και την επιχειρηματική παιδεία. -Με την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως φάνηκε και με τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, τον αυταρχισμό, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.- Με τον ρατσισμό επιχειρούν τον αποπροσανατολισμό και την διάσπαση της εργατικής τάξης.



ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!
Τα μέτρα αυτά δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν! Θα αποτύχουν για μια ακόμα φορά. Ελλείμματα έχει ο μισθός μας και όχι η περιουσία τους! Δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανένα! Η εργατική τάξη δεν μπαίνει στην κατάψυξη του τρόμου και στο «πάγωμα» των μισθών, αλλά θα διαμορφώσει μια θερμή άνοιξη διεκδικώντας ελευθερία, αξιοπρεπή δουλειά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς τη δικιά τους κρίση!







Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι αντίπαλος των αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων. Υπέγραψε συλλογικές συμβάσεις εργασιακής ειρήνης. Τοποθετήθηκε εχθρικά απέναντι στο κίνημα του Δεκέμβρη. Απουσίασε από το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα. Προωθεί την ταξική συνεργασία με το ΣΕΒ αντί την μαχητική εργατική αντίσταση και διεκδίκηση. Απάντηση δεν μπορούν να δώσουν ούτε η πολιτική της Αυτόνομης Παρέμβασης να συγκυβερνά με την ΠΑΣΚΕ σε αρκετά σωματεία, ούτε ο απομονωτισμός, η ρεφορμιστική λογική και η πρακτική των κομματικών παρελάσεων του ΠΑΜΕ, που αρνείται κάθε ενωτικής αγωνιστικής συσπείρωσης.
Την ελπίδα δίνουν οι ίδιοι οι αγώνες. Οι πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις το 2006-7 ενάντια στη αναθεώρηση του Συντάγματος, οι απεργίες για το ασφαλιστικό, οι κινητοποιήσεις ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Το κίνημα των σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα ανάδειξε το πρόβλημα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Η πάλη των εργαζομένων του Λαναρά, της Φριγκογκλάς και των άλλων εργοστασίων που κλείνουν, το κίνημα ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία είναι ελπιδοφόρα δείγματα μιας νέας ενότητας στη βάση των εργατών. Νέα σωματεία ιδρύονται σπάζοντας το άβατο στη συνδικαλιστική δράση. Στις 10 Δεκέμβρη και στις 2 Απρίλη φάνηκε η διάθεση πολλών σωματείων για αγωνιστικό συντονισμό.
Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε! Με αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Με μαζικές συνελεύσεις για να είναι τα συνδικάτα και οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων. Με ενιαία συνδικαλιστική έκφραση όλων των εργαζομένων σε κάθε κλάδο, ένταξη των ελαστικών εργαζομένων (συμβασιούχοι, stage, ενοικιαζόμενοι), των απολυμένων και των ανέργων στα σωματεία, με ίδρυση νέων σωματείων όπου χρειάζεται. Με οριζόντιο συντονισμό των ίδιων των πρωτοβάθμιων σωματείων. Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις εργοστασίων που κλείνουν.
Απαιτείται συνολική σύγκρουση με την εργοδοσία, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις! Αγώνας για την αντίσταση, ρήξη, ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Εργατικό κίνημα για εμάς σημαίνει σύγκρουση με τις πολιτικές του κεφαλαίου, όχι διαπραγμάτευση για το πόσο θα χειροτερεύσει η θέση των εργαζομένων, ούτε συμμόρφωση με τα όρια αντοχής του κεφαλαίου και της ΕΕ.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:-Όχι στην ανεργία - Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των επιχειρήσεων που κλείνουν και εργατικός έλεγχος.-Να σπάσει τώρα η λιτότητα – γενναίες αυξήσεις – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – Καταγγελία της άθλιας συλλογικής σύμβασης ΓΣΕΕ – ΣΕΒ. 35ωρο χωρίς μείωση των αποδοχών, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, των stage, της άνισης μεταχείρισης των ξένων εργατών και όλων των μορφών του σύγχρονου δουλεμπορίου. -Να αυξηθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση. -Δημόσια και δωρεάν παιδεία–υγεία –ασφάλιση για όλους.
Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς.
-Να πάρει πίσω η κυβέρνηση τα τρομοκρατικά κατασταλτικά μέτρα. Λευτεριά στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη.




ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!
Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά και βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού! Ήρθε η ώρα να ξαναβγεί μπροστά η εργατική τάξη στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματά της. Να έχει πρωτοπόρο ρόλο στη πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Να ηγηθεί στον αγώνα για την κατάργηση του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και στην πάλη για μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.




ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ!
Να στηρίξουμε τις μαχητικές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις των σωματείων, των ταξικών συνδικαλιστών, των επιτροπών αγώνα και των πρωτοβουλιών συντονισμού. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, την Ε.Ε., και τις κυβερνήσεις τους




ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11.00 στο ΜΟΥΣΕΙΟ και την ΠΟΡΕΙΑ στη ΒΟΥΛΗ-Γραφεία Ε.Ε.

Σάββατο 25 Απριλίου 2009

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Μέχρι τώρα οι Κούρδοι μετανάστες σκόνταφταν στην Πάτρα .

Στην Ηγουμενίτσα σκόνταφταν Αλβανοί .

Πριν απο το Πάσχα μετακομίσθηκε στους Φιλιάτες ένας Κούρδος μετανάστης με μώλωπες σε όλο του το σώμα .

Έμεινε για δεκαέξι μέρες εκεί μέχρι που έπεσε σε κώμα επειδή εκτός απο τους μώλωπες είχε και συντριπτικά κατάγματα σε δυό σημεία του κεφαλιού.


Αυτόπτες μάρτυρες Κούρδοι είπαν ότι τον χτυπούσαν για ώρα με βαρειά αντικείμενα τέσσερις λιμενοφύλακες.


Οι λιμενοφύλακες λένε ότι σκόνταψε και έπεσε.


Όπως ήταν φυσικό επι 16 μέρες δεν ακούστηκε κουβέντα μέχρι που ήρθαν οι δικοί του απο την Σουηδία και κατάγγειλαν το γεγονός του βαρύτατου τραυματισμού του ανθρώπου τους .

Το θέμα πήρε δημοσιότητα και ως εκ τούτου διατάχθηκε ΕΔΕ.


Όμως οι αυτόπτες μάρτυρες κινδυνεύουν με απέλαση πρίν καταθέσουν . Ενω ο Κούρδος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης και εάν συνέλθει απο το κώμα θα τον υποχρεώσουν να πληρώσει και την νοσηλεία.


Οι αρχές της Πόλης δεν ξέρουν τίποτα . Τυχαίνει να είναι όλοι Χριστιανοί και στην διάρκεια αυτών των δύο εβδομάδων προσεύχονταν για την ανάσταση ενος άλλου Εσταυρωμένου.


Οι αντρειωμένοι Έλληνες του λιμενικού σώματος θα πάνε στο δικαστήριο χωρίς κανέναν αυτόπτη μάρτυρα και ίσως χωρίς το απρόσεκτο θύμα.


ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

ΚΟΨΑΝΕ ΤΙΣ ΚΟΛΟΝΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ!

Κόψανε τις κολόνες ηλεκτροδότησης του ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη.


Η συσσωρευμένη οργή των κατοίκων της Λευκίμμης φαίνεται ότι δεν έχει εκτονωθεί και όσο πλησιάζει ο καιρός για την λειτουργία του ΧΥΤΑ τόσο και θα πληθαίνουν και θα εντείνονται οι αντιδράσεις . Η πολιτεία έχει την υποχρέωση να αναθεωρήσει την στάση της πρίν είναι αργά.


Η αυτενέργεια των κατοίκων της Λευκίμμης δεν θα σταματήσει αν δεν χαραχθεί ένα άμμεσο σχέδιο για την ολοκληρωμένη διαχείρηση των αποριμάτων σε όλο το νησί.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Η
χτεσινή απεργία είναι μια συνέχεια της αντιδρασης της εργατικής τάξης στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και της πολιτικής τους εκπροσώπησης. Εκατοντάδες Κερκυραίοι εργαζόμενοι πορεύτηκαν με τα μπλόκ των ανεξάρτητων σωματείων τους.


Οσο δυναμώνουν οι πιέσεις για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες μας τόσο θα δυναμώνει και ο αγώνας μας.

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Ηγουμενίτσα εκδήλωση για τον Δεκέμβρη


Έγινε με επιτυχία η εκδήλωση που οργάνωσαν η "Θεσπρωτία της αντίστασης και του αγώνα" και η "Πρωτοβουλία φοιτητών του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας".

Στην Εκδήλωση προβλήθηκε ντοκυμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου για τον Δεκέμβρη και ακολούθησε ομιλία του γνωστού δημοσιογράφου.

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα και ζωντανή συζήτηση ανάμεσα στους συμμετέχοντες.

Στην εκδήλωση έλαβαν μέρος δεκάδες κάτοικοι της Ηγουμενίτσας και απο διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Προκήρυξη της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Όλοι-ες στην Γενική Απεργία 2 Απρίλη

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ!


Κλιμάκωση τώρα των αγώνων με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση στο πλευρό των πρωτοβάθμιων σωματείων
Μουσείο-Πολυτεχνείο 10.00 π.μ.

Με ανακοινώσεις τύπου «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» η κυβέρνηση της ΝΔ οδηγεί στο πάγωμα των μισθών των εργαζομένων και δίνει πράσινο φως στους βιομηχάνους για χιλιάδες απολύσεις και μείωση των ωρών εργασίας και των μισθών. Οι γραφειοκράτες της Ε.Ε. επιβάλουν την ληστρική επίθεση στους εργαζομένους με το Σύμφωνο Σταθερότητας και την επιτήρηση, απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας και ζητούν να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών έως και… 17 χρόνια και ακόμη σχεδιάζουν τη μετατροπή της ασφάλισης των δημόσιων υπαλλήλων από κοινωνική σε επαγγελματική! Ταυτόχρονα, χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη προωθεί αστυνομικά μέτρα για να πάρει τη ρεβάνς από την εξέγερση του Δεκέμβρη και με τα μέτρα για την κουκούλα και το άσυλο στα ΑΕΙ προετοιμάζει νέες εφόδους στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Ήρθε η ώρα να βγει στο δρόμο η οργή και η αγανάκτηση των εργαζομένων. Να δώσουμε δυναμικό παρών στην πανεργατική απεργία και την διαδήλωση, όπως έκαναν πριν λίγες μέρες οι εργάτες στη Γαλλία με τα τρία εκατομμύρια που πλημμύρισαν τους δρόμους.

Δεν είναι ώρα για συναίνεση και συμφωνίες με τον ΣΕΒ, ούτε για ταξική συνεργασία με τα αφεντικά για «κοινές λύσεις σωτηρίας από την κρίση» που προωθεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.
Είναι ώρα για άμεση κλιμάκωση των αγώνων για να σταματήσει τώρα η αντεργατική επιδρομή.

Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της προσπάθειας καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση, της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και συνολικά της πολιτικής που σήμερα προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ. Απαιτείται ρήξη με το σύνολο της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» των διεθνών οικονομικών οργανισμών (ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΟΟΣΑ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προοπτική της συνολικής αμφισβήτησης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής και του ίδιου του καπιταλισμού. Χρειάζονται όχι «προτάσεις» για τη διάσωση του συστήματος, αλλά αιτήματα που να αντιστοιχούν στις ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας Η ελπίδα βρίσκεται στην αντικαπιταλιστική προοπτική, στην πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Ο Δεκέμβρης έδειξε τις δυνατότητες για μια συνάντηση και συμπόρευση ανάμεσα στην εξεγερμένη νεολαία και το εργατικό κίνημα. Ο πρωτόγνωρος οριζόντιος συντονισμός σωματείων στην αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα δείχνει δρόμους για την ενότητα και την αλληλεγγύη μέσα στους αγώνες. Στην απεργία και στην πορεία στις 10 Δεκέμβρη σε αντίθεση με τη στάση του υποταγμένου συνδικαλισμού φάνηκαν αγωνιστικές διαθέσεις που υπάρχουν στους εργαζομένους. Η εξέγερση της φτωχομεσαίας αγροτιάς έδειξε ότι αγωνιστικές διαθέσεις υπάρχουν σε όλη την κοινωνία. Οι εργαζόμενοι του Λαναρά, της Φριγκογκλάς και των άλλων εργοστασίων που κλείνουν δεν πρέπει να μείνουν μόνοι. Ο αγώνας των νοσοκομειακών πρέπει να κερδίσει. Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις εργοστασίων που κλείνουν να κλιμακώσουμε την αντεπίθεση των εργαζομένων. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τη δικιά τους κρίση!

ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ
§ Όχι στην ανεργία - Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων και ανάκλησή τους σε κάθε επιχείρηση η οποία έχει λάβει οποιαδήποτε μορφής ενίσχυση από το κράτος. Να απαλλοτριώνονται απ’ το δημόσιο με εργατικό-λαϊκό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση οι επιχειρήσεις που κλείνουν ή μετεγκαθίστανται. Προσμέτρηση της ανεργίας στο συντάξιμο χρόνο.
§ Να σπάσει τώρα η λιτότητα – γενναίες αυξήσεις – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό – Καταγγελία της άθλιας συλλογικής σύμβασης ΓΣΕΕ – ΣΕΒ.
§ Λιγότερη δουλειά, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. 35ωρο χωρίς μείωση των αποδοχών. Κατάργηση του θεσμού των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, της άνισης μεταχείρισης των ξένων εργατών και όλων των μορφών του σύγχρονου δουλεμπορίου.
§ Καμιά ενίσχυση στις τράπεζες – να αυξηθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση. Δημόσιο τραπεζικό σύστημα με εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση, ενάντια στον αντιλαϊκό ρόλο ιδιωτικών και ‘κρατικών’ τραπεζών. Πάγωμα των επιτοκίων και των χρεών για στεγαστικά δάνεια. Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί κατοικιών. Καμιά μείωση των δημόσιων δαπανών για να πληρωθεί το ληστρικό «δημόσιο χρέος».
§ Δημόσια ασφάλιση για όλους, με μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, με αυξήσεις των συντάξεων, έξω από το χρηματιστηριακό τζόγο, για επιστροφή όλων των κλεμμένων στα ασφαλιστικά δάνεια.
§ Όχι στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και του ΟΣΕ. Να σταματήσει τώρα το ξεπούλημα των λιμανιών. Όλες οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (συγκοινωνίες, ενέργεια, επικοινωνίες, φάρμακο, υγεία κλπ) να είναι αποκλειστικά δημόσιες και με εργατικό έλεγχο.
§ Να καταργηθεί τώρα το σύμφωνο σταθερότητας. Να μην εφαρμοστεί τώρα η οδηγία Μπολκενστάιν της ΕΕ καθώς και οι πρόσφατες αποφάσεις της για το 65ωρο.

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ
§ Γενικές συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς και αποφάσεις για αγωνιστικές κινητοποιήσεις διαρκείας.
§ Καταλήψεις των επιχειρήσεων που κλείνουν ή απολύουν μαζικά, απαιτώντας κρατικοποίησή τους χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο.
§ Κοινό μέτωπο αγώνα των εργαζομένων. Οριζόντιος αγωνιστικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων. Έλεγχος των αγώνων από τη βάση των εργαζομένων. Ίδρυση νέων σωματείων σε χώρους χωρίς συνδικαλιστική έκφραση.
§ Ενιαία συνδικαλιστική έκφραση όλων των εργαζομένων. Ένταξη των ελαστικών εργαζομένων (συμβασιούχοι, stage, ενοικιαζόμενοι) στα σωματεία κάθε κλάδου. Οι απολυμένοι και οι άνεργοι να παραμένουν μέλη των σωματείων.


ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς
και της ριζοσπαστικής Οικολογίας

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής,
κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας

- Στόχος μας είναι η πολιτική συνεργασία που συγκροτούμε να προωθεί την πολιτική ενότητα στην βάση, την ώσμωση μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών.


Να ανοίγεται στο κόσμο των κινημάτων και τους αγωνιστές να δίνει έμφαση στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις συνελεύσεις βάσεις τις πανελλαδικές συνελεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, να συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους των συνελεύσεων (τοπικών και κοινωνικών χώρων/κοινωνικών κατηγοριών) και εκπροσώπους των πολιτικών οργανώσεων.


Μέχρι τις εκλογές διευρύνεται το συντονιστικό όργανο ώστε να ανοιχτεί και στο ανένταχτο δυναμικό.

Επίσης, στην Πανελλαδική Συνάντηση αποφασίστηκε το σχέδιο πολιτικής διακήρυξης του νέου μορφώματος, το οποίο είναι το εξής:

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

1. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά μπροστά βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού!

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, αφού θησαύρισαν από τα κέρδη της περίοδο «ανάπτυξης», οργανώνουν μια πειρατική ληστεία στους όρους εργασίας, ελευθερίας και ζωής των εργαζόμενων για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν αντί να πληρώσουν γι' αυτή!

Σαν μαθητευόμενοι μάγοι, οι κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, οι μάνατζερ και τα golden boys του νεοφιλελευθερισμού, αφού απελευθέρωσαν το καταστροφικό πνεύμα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, καλούν τώρα τον δήθεν περιφρονημένο «κρατισμό» να σώσει τις χρεοκοπημένες τράπεζες και επιχειρήσεις τους, ρουφώντας τρισεκατομμύρια από τους προϋπολογισμούς. Αντί να βάλουν βαθιά το χέρι στις παραφουσκωμένες τσέπες τους, απαιτούν από πάνω να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα τεράστια ελλείμματα και τα αστρονομικά ποσά του δημόσιου χρέους που δημιουργούν.

Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι!

Η κρίση του νεοφιλελευθερισμού εκφράζει τη δομική κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού. Γίνεται σαφές σε ευρύτερες λαϊκές μάζες πόσο βαθιά ανορθολογικό και επικίνδυνο σύστημα είναι ο καπιταλισμός. Δικαιώνονται όσοι επιμένουν ότι πραγματική διέξοδος για του εργαζόμενους και τη νεολαία είναι η κλιμάκωση των ταξικών αντιστάσεων και των κοινωνικών διεκδικήσεων, η αμφισβήτηση του καπιταλισμού, η επιμονή στην αντικαπιταλιστική ανατροπή, στην επανάσταση, στην εξουσία των εργαζομένων, στην προοπτική μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο κομμουνισμός

Φοβισμένοι οι κυρίαρχοι από την έκρηξη του Δεκέμβρη, τις εργατικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο και την προοπτική μαζικών λαϊκών εξεγέρσεων, στρέφονται με μανία κατά των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Απέναντι στους συλλογικούς αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας απαντούν με μια πραγματική «κατάσταση πολιορκίας», προσπαθούν να θέσουν τις λαϊκές αντιστάσεις σε καθεστώς παρανομίας. Απαγορεύοντας την κουκούλα στη νεολαία, φορούν οι ίδιοι την κουκούλα του καταδότη. Τυλίγουν την κοινωνία με ένα αυταρχικό δίχτυ τρόμου, παρακολούθησης, καμεροχαφιεδισμού και αστυνομοκρατίας. Αφήνουν ανεξέλεγκτη την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα Επιστρατεύουν το στρατό, το «βαθύ κράτος», τη δικαιοσύνη, τις φυλακές και τα μέσα ενημέρωσης κατά του «εχθρού λαού», στο όνομα της «ασφάλειας από την τρομοκρατία». Η πολιτική αυτή δείχνει τη βαθιά παρακμή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Κάτω η τρομοκρατική και αντιδημοκρατική επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα!

Όλα τα παραπάνω, δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας των αστών να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Γιατί γνωρίζουν ότι καμία ανάλογη κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού δεν πέρασε χωρίς κοινωνικούς κλονισμούς. Μέχρι και το υπουργείο Άμυνας της Μεγάλης Βρετανίας εκτιμά ότι η ερχόμενη εικοσαετία θα σημαδευτεί από άνοδο του μαρξισμού και από επαναστατικού τύπου γεγονότα! Ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή. Οι εργαζόμενοι και εκμεταλλευόμενοι αρχίζουν να μπαίνουν ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας, από τη μακρινή Γουαδελούπη μέχρι τη Βαλτική.

Ο Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή! Εμπρός για τις εξεγέρσεις της νέας εποχής!

Η πορεία αυτή δεν θα είναι ευθύγραμμη και «ειρηνική», όπου αύριο θα τεθεί το ζήτημα της εξουσίας «χωρίς να σπάσει ούτε μια βιτρίνα». Θα εξαρτηθεί από τους μαζικούς λαϊκούς αγώνες. Θα κριθεί από την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Απαιτεί τη διαμόρφωση, μαζική παρέμβαση και ενδυνάμωση μιας σύγχρονης Αριστεράς, ενωτικής και μαζικής, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής.
Για τη νικηφόρα αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου!

2. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδίδεται σε μια ληστρική επιδρομή στα συμφέροντα των εργαζόμενων, στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Ταυτίζεται σε αντιδραστικότητα ακόμη και με το ακροδεξιό και ρατσιστικό ΛΑΟΣ που τη στηρίζει! Επιδιώκει μια ρεβάνς απέναντι στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Για να αναστηλώσει την κλονισμένη αυτοπεποίθηση του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που βλέπει τον ελληνικό καπιταλισμό να ξεδιπλώνει όλες τις αδυναμίες της. Πασχίζει να αποδείξει ότι είναι πιο «χρήσιμη» στο κεφάλαιο από το ΠΑΣΟΚ, με μια κατά μέτωπο επίθεση στην εργασία, στους μισθούς και τις συντάξεις, στην παιδεία, την υγεία, στα αγωνιστικά συνδικάτα, το εργατικό κίνημα και τη νεολαία. Και όσο περισσότερο χάνει την όποια λαϊκή στήριξη, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται. Η κυβέρνηση των δολοφόνων και η πολιτική της αναδεικνύεται σε υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο για το λαό! Πρέπει να ανατραπεί απ’ τα κάτω και από τα αριστερά!

Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού πολιτικού συστήματος! Είναι ο δεύτερος πυλώνας των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού! Το απέδειξε όταν ήταν κυβέρνηση, το αποδεικνύει και τώρα που είναι αντιπολίτευση και προσυπογράφει πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πρωτοστατεί στο κλίμα τρόμου και «ασφάλειας», είναι πιο επιθετικό κατά του πανεπιστημιακού ασύλου ακόμη κι από τη ΝΔ! Προτείνει «πράσινα άλογα» ως μαγικό ραβδί για την κρίση με αοριστολογίες για το κεφάλαιο. Το μόνο συγκεκριμένο είναι ξανά η τζάμπα εργασία νέων για τους εργοδότες. Καμία αυταπάτη! Οποιαδήποτε πολιτική συνεργασία μαζί του, πολύ περισσότερο σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση σαν κι αυτές που οραματίζονται στο Συνασπισμό, απλώς θα δώσει αριστερό άλλοθι στις αντιλαϊκές πολιτικές. Να καταδικαστεί χωρίς ταλάντευση το ΠΑΣΟΚ, στους αγώνες και σε κάθε πολιτική μάχη!

Το ευρώ και η οικονομική κρίση αποκάλυψαν το αποκρουστικό και βαθιά αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και στρατοκρατικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών. Είναι σφαγείο των πολυεθνικών. Είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Οργανώνει τις δικές της και είναι συνεργός στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Δεν μεταρρυθμίζεται σε Ευρώπη των λαών.

Συνολική σύγκρουση με την ΕΕ! Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Πάλη για τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ! Για μια Ελλάδα της εργατικής εξουσίας, από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης ή της «αυτοδύναμης ανάπτυξης». Με προοπτική τον επαναστατικό μετασχηματισμό, τη διεθνιστική αλληλεγγύη, τη συνεργασία και ενοποίηση επαναστατημένων χωρών και κινημάτων. Για μια νέα σοσιαλιστική – κομμουνιστική προοπτική στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο.
Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής που προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ!

3. Διέξοδος από την κρίση δεν είναι οι κυβερνητικές εναλλαγές: Είτε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Είτε αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Είτε κεντροαριστερή με τον ΣΥΝ. Καμιά εκδοχή κυβερνητικής και πολιτικής διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά!
Διέξοδο δεν μπορεί να δώσει ούτε μια «αριστερή διακυβέρνηση», όπως προτείνει ο ΣΥΝ, ούτε μια «λαϊκή εξουσία», όπως προτείνει το ΚΚΕ. Γιατί και οι δυο κινούνται στο έδαφος του συστήματος. Διέξοδος δεν είναι ούτε η περιφρόνηση της μαζικής πολιτικής πάλης από τα αναρχικά ρεύματα και η τυφλή βία.

Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε, ότι η διέξοδος από την κρίση και τη νέα βαρβαρότητα προς όφελος της εργασίας, βρίσκεται:
Στους ενωτικούς, μαχητικούς αγώνες, στη μαζική αντίσταση, στη σύγκρουση για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση. Για να ανοίξει ο δρόμος για την επανάσταση και την εργατική εξουσία με προοπτική το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Η υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων και αναγκών, περνά σήμερα μέσα από τη ρήξη με τον πυρήνα της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Σε αυτή την κατεύθυνση, θα συμβάλει αποφασιστικά μια ενωμένη και ισχυρή αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά. Θα συμβάλει η ενότητα στη δράση, μέσα στο μαζικό κίνημα, με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και όσους αγωνίζονται ενάντια στην αστική εξουσία.

4. Καμιά κυβέρνηση, παρά μόνο ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, ενωμένο σε μια αντιπολίτευση των «κάτω» μπορεί να ανατρέψει την επίθεση!

Για αυτό απαιτείται η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Η λογική και η πρακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, δεν είναι αρωγός, αλλά αντίπαλος των νικηφόρων αγώνων. Αποδεικνύεται από την ταξική συνεργασία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ στη συμφωνία «διεξόδου από την κρίση» υπέρ του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται από την απουσία τους στο Δεκέμβρη και από την εχθρότητα στο κίνημα αλληλεγγύης στην Κούνεβα. Η υπόκλιση και συμμαχία των δυνάμεων του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ με τη γραφειοκρατία και η απομονωτική, κομματική λογική αγώνων διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ, είναι δρόμοι αδιέξοδοι και ηττημένοι.

Εμπρός για μαζικούς ακηδεμόνευτους ταξικούς αγώνες για την ανατροπή της πολιτικής κεφαλαίου και Ε.Ε.
- Για να ανατραπεί η εισοδηματική πολιτική, η λιτότητα, η ακρίβεια και η ελαστική εργασία. Για να σταματήσει ο ληστρικός ρόλος των τραπεζών. Για να μπει φραγμός στις ιδιωτικοποιήσεις.
- Υπεράσπιση και διεκδίκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών.
- Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό.
- Για να ανατραπεί η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.
- Για να μην περάσει η νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς. Για τη μαχητική υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων.
- Κάτω τα χέρια από τις γυναίκες, πραγματική ισότητα των δυο φύλων. Φραγμός στο ρατσισμό και την ξενοφοβία.

5. Πιστεύουμε βαθιά, ότι με ένα τέτοιο πρόγραμμα, στον αγώνα για την αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, μπορεί να ενωθεί η μεγάλη πλειονότητα των εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας. Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πώς ο αγώνας αυτός θα είναι αποτελεσματικός και νικηφόρος; Πως δεν θα πισωγυρίσει όπως στο παρελθόν;

Απάντηση σε αυτό το μεγάλο ερώτημα δεν μπορούν να δώσουν: Ούτε, ο «σοσιαλισμός» με αγορά και ανταγωνισμό και ο μεταρρυθμισμός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός που γνωρίσαμε» και η «λαϊκή εξουσία» χωρίς επανάσταση του ΚΚΕ. Αυτές οι απαντήσεις οδήγησαν στις συγκυβερνήσεις του 1989 – ’90. Απάντηση δεν μπορεί να δώσει ούτε και η αναρχική ουτοπία χωρίς εργατική εξουσία.

Εμείς πιστεύουμε ότι για να είναι αυτός ο αγώνας αποτελεσματικός και νικηφόρος πρέπει να εμπνέεται από την πεποίθηση στην αναγκαιότητα, αλλά και τη δυνατότητα να αμφισβητηθούν αλλά και ανατραπούν οι καπιταλιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Αντί για την αυταπάτη ενός «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει άλλη στρατηγική ε­ναλ­λα­κτι­κή λύση στον καπιταλισμό και την κρίση του, εκτός από την κοινωνική επανάσταση και την εξουσία των ερ­γα­ζόμε­νων. Που θα οργανώσει την πορεία προς μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση στη χώ­ρα μας, την Ευ­ρώ­πη και τον κό­σμο. Θε­με­λιω­μέ­νη σε όρ­γα­να εργατικής δη­μο­κρα­τί­ας και αυτοδιεύθυνσης των εργαζόμενων. Με την κοινωνικοποίηση ό­λων των με­γά­λων επιχει­ρή­σεων στους το­μείς κλει­διά της οι­κο­νο­μί­ας. Με τον κοινωνικό δη­μο­κρα­τι­κό σχε­διασμό σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα. Με πο­λι­τι­κά, συν­δι­κα­λι­στι­κά, α­το­μι­κά δι­καιώ­μα­τα και ε­λευ­θε­ρί­ες, πο­λύ α­νώ­τε­ρα α­πό αυτά που έδωσαν οι α­στι­κές δη­μο­κρα­τί­ες. Σε μια κοινωνία με επίκεντρο, όχι το κέρδος, την εκμετάλλευση και την καταπίεση, αλλά τον άνθρω­πο και τις α­νά­γκες του.

Για να προχωρήσει ο κόσμος στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική οργάνωση της κοινωνίας!

Ο αγώνας μας εμπνέεται από την εμπειρία και τις κατακτήσεις των κοινωνικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα και πρώτα από όλα από τον Οκτώβρη του 1917 αλλά και από όλες τις επαναστατικές απόπειρες και εξεγέρσεις, με τα τραγικά λάθη και τις ανεπάρκειές αλλά και με τα διδάγματά τους: από τη γαλλική Κομμούνα, το ΕΑΜ και τον ΔΣΕ, μέχρι την κινέζικη πολιτιστική επανάσταση, το Βιετνάμ και την Κούβα, το γαλλικό Μάη. Η κατάρρευση των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών καθεστώτων «υπαρκτού σοσιαλισμού» δεν κλονίζει την επιμονή μας στην ανάγκη της αντικαπιταλιστικής διεξόδου, της επαναστατικής ρήξης και της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστική προοπτικής.

Περισσότερο παρά ποτέ, οι εργαζόμενοι, ο λαός, η νεολαία, χρειάζονται:
Μια Αριστερά δυνατή και ενωτική, που θα συμβάλλει στην αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας θα οργανώνει την κοινή δράση!
Μια Αριστερά πρωτοπόρα σε νικηφόρους αγώνες, έτσι ώστε να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και να ανατραπούν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ!
Μια Αριστερά της αυτοπεποίθησης, που θα διατηρεί την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια και δεν θα δορυφοροποιείται γύρω από το ρεφορμισμό!
Μια Αριστερά ανατρεπτική αντικαπιταλιστική, που αγωνίζεται για την επανάσταση, την εξουσία των εργαζομένων, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό!
Αυτή την Αριστερά, με συνείδηση των δυσκολιών, αλλά και της ανάγκης, φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε με την

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής,
κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΑΣ:

Α’ ΕΝΟΤΗΤΑ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ:

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΟΥΤΕ ΠΑΣΟΚ – ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΟΧΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

Β’ ΕΝΟΤΗΤΑ:
ΚΡΙΣΗ –ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ
ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε.
§ Να καταργηθεί τώρα το Σύμφωνο Σταθερότητας
§ Στάση πληρωμών στο ληστρικό χρέος και όχι σε μισθούς και συντάξεις
§ Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων εταιρειών χωρίς αποζημίωση
§ Εργατικός έλεγχος στην παραγωγή
§ Απαγόρευση απολύσεων
§ Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
§ 1400 ευρώ κατώτερος μισθός
§ Δημόσια δωρεάν παιδεία – υγεία – ασφάλιση
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ
ΜΕ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ .

Γ’ ΕΝΟΤΗΤΑ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ:

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε.
Του κεφαλαίου, του πολέμου, του ρατσισμού
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ – ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ – ΔΙΑΛΥΣΗ
§ Κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας
§ Έξω από το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό
§ Όχι στη Νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα των αγροτών
§ Όχι στην αντιδραστική Ευρωσυνθήκη
§ Όχι στους Ευρωτρομονόμους

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Δ’ ΕΝΟΤΗΤΑ:
ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ

Κρίση, ανεργία, πόλεμοι, οικολογική καταστροφή
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΚΟΠ

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΓ΄ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48 β 3ος ΟΡΟΦΟΣ 320 ΓΡΑΦΕΙΟΤΗΛ.ΦΑΞ. 2108221083EMAIL: pekop1999@gmail.comΚΙΝΗΤΑ. 6978865730-6978844725.

Συνάδελφοι-ισες,

Τρισήμιση μήνες πέρασαν και η Κωνσταντίνα Κούνεβα η γραμματέας του σωματείου μας νοσηλεύετε ακόμα στον Ευαγγελισμό.
Η κατάστασή της είναι ακόμα σοβαρή και ο εργασιακός μεσσαίωνας εξακολουθεί να επικρατεί στον χώρο των ιδιωτικών συνεργείων καθαρισμού.
Το πρωτόγνωρο όμως κύμα αλληλεγγύης που εκφράζει όλο αυτό το διάστημα, το μέγεθος της οργής που έχει συσωρευθεί στους εργαζόμενους και την νεολαία, δηλώνει μαζί μας ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει θέλουν δεν θέλουν το δουλεμπόριο θα σταματήσει.
Είμαστε όσο ποτέ άλλοτε σίγουροι και δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι οι δουλεμπορικές εταιρείες θα πάψουν να λειτουργούν και οι αντεργατικοί νόμοι που τις κατοχυρώνουν θα καταργηθούν.
Έχουμε δίπλα μας ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης από την Ελλάδα και το εξωτερικό που μας δίνει μία ανεξάντλητη δύναμη να συνεχίσουμε τώρα όσο ποτέ άλλοτε πιο δυναμικά προς την τελική δικαίωση.
Ξεσκεπάστηκαν πολλοί όλο αυτό το διάστημα αλλά τα άπλυτα πολλών ακόμα δεν έχουν βγεί.
Ήρθε η ώρα συνάδελφοι που οι δρόμοι που έστρωσαν κάποιοι για να ανθίσουν οι δουλεμπορικές εταιρείες να καταστραφούν.
Όσο και αν θέλουν να μας σταματήσουν δεν πρόκειται να το καταφέρουν ο αγώνας συνεχίζετε μέχρι,
Να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που κατωχυρώνουν το δουλεμπορικό καθεστώς.
Να καταγγελθούν οι συμβάσεις και να προσληφθούν όλοι οι συνάδελφοι μόνιμοι.Συνάδελφοι-ισες,
Ξεσηκωθείτε, όλοι μαζί θα δώσουμε τέλος στον εργασιακό μεσσαίωνα.
Είμαστε χιλιάδες και είναι ελάχιστοι.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς.

ΤΟ Δ.Σ. του σωματείου.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.

Σάββατο 14 Μαρτίου 2009

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΝΕΒΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Εκδήλωση της contra rossa την παρασκευή 20/3 στις 8.30 μμ για την δολοφονική επίθεση ενάντια στην συνδικαλίστρια καθαρίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα , και την κρατική τρομοκρατία και καταστολή . Επίσης το Σαββάτο 21/3 στις 8.30 μμ προβολή ταινίας στο καλλιτεχνικό εργαστήρι. Και Συναυλία την Κυριακή 22/3 στις 21.00 στο τμήμα ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου.


Στήν ανακοίνωση της contra rossa αναφέρωνται ανάμεσα στα άλλα.
Η οικονομική πολιτική τους δολοφονεί το παρόν και το μέλλον μας.
Όμως, την κρίση δε τη δημιούργησαν οι μισθοί πείνας αλλά το Κεφάλαιο.
Τόσα χρόνια στύβουν και στύβουν (parttime δουλειά, κλέψιμο ασφαλιστικών ταμείων, λιτότητα) για να τροφοδοτήσουν την «ανάπτυξή» τους· και τώρα που η «ανάπτυξή» τους έφερε την κρίση η απάντηση που δίνουν είναι πάλι η άγρια λιτότητα.
Αλήθεια, ο πλούτος που συσσωρεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια σε ποιους πήγε; Εμείς θα πληρώσουμε πάλι ή πρέπει να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν;
Όταν όμως αυτή η απορία γίνεται μάχιμη πράξη - αμφισβήτηση - κίνημα, βγαίνει στην επιφάνεια το κοινωνικό πρόβλημα σʼ όλη την έκτασή του: Συναίνεση, διάλογος, κοινωνική συνοχή· εθνική ενότητα, κακοί οι ξένοι, περιστολή δικαιωμάτων (ΜΑΤ στη Λευκίμμη εδώ και 1,5 χρόνο, συλλήψεις στο Τεμπλόνι, συλλήψεις μαθητών στη Λάρισα το Δεκέμβρη που κατηγορούνται ως τρομοκράτες), άγρια καταστολή διαδηλώσεων και επιστράτευση του παρακράτους είναι τα όπλα των «από πάνω».
Τα γεγονότα του Δεκέμβρη έδειξαν ότι η ελπίδα δεν έχει πεθάνει, ότι δεν είναι όλη η κοινωνία με τη συναίνεση.
Το ίδιο έδειξαν και οι ανεξάρτητοι αγωνιστές της Λευκίμμης που δημιούργησαν στην Κέρκυρα την προοπτική των μορφών αμεσοδημοκρατικής λαϊκής οργάνωσης.
Το ίδιο και η Κούνεβα, που ως σύμβολο διατράνωσε ότι υπάρχει και ένα άλλο εργατικό κίνημα που δεν εγκλωβίζεται στην αστική πολιτική.
Η δική μας απάντηση, με μαζικούς όρους, είναι η προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης από την εκμετάλλευση και την καταπίεση.
Δε μας αρμόζει να έχουμε σκυμμένο κεφάλι, μας αξίζει να αμφισβητούμε μέσα από συλλογικούς δρόμους (λαϊκές συνελεύσεις, πρωτοβάθμια σωματεία, κινήσεις αγώνα), εμείς οι ίδιοι, οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι, οι νεολαίοι.
Για νʼ ανοίξουμε δρόμο που θα χωρέσει τα τραγούδια μας.

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009

Η ΑΡΧΗ ΕΓΙΝΕ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

του σύντροφου Ζώη Γαλατά





Η Πρωτοβουλία Ιωαννίνων στις 5/3 προχώρησε στην πρώτη της εκδήλωση. Σ’ αυτήν πήραν μέρος 120 αγωνιστές και μικρές αντιπροσωπείες από την Πρέβεζα και τη Θεσπρωτία - με ιδιαίτερα χαμηλό μέσο όρο ηλικίας - ενώ τις προηγούμενες μέρες υπήρξε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στους χώρους δουλειάς, το Πανεπιστήμιο και την περιοχή.

Αφού παρουσιάστηκε από τους Ζώη Γαλατά και Γιώργο Τσιρώνη η εισήγηση, διαβάστηκαν οι χαιρετισμοί του Θέμη Μπόκαρη που εξαιτίας των υποχρεώσεων του στην ΠΟΣΔΕΠ δεν μπόρεσε να είναι εκεί - όπως και πολλοί ακόμη - και του Ζαΐρ Αχτάρ (πρόεδρος της Πακιστανικής κοινότητας), οι οποίοι έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση .

Η συζήτηση άνοιξε με το Δημήτρη Δεσσύλα που εξήγησε τι κάνει απαραίτητη την αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά σήμερα, αλλά και τις ποιοτικές αλλαγές που επιδρούν σαν καταλύτες στην εποχή μας, περιγράφοντας και το επαναστατικό πρόγραμμα που χρειαζόμαστε.

Η Ερωτοκρίτου Αργυρή (ΣΕΚ), αναφέρθηκε στην προοπτική της νίκης και τη διαπίστωση ότι η προσπάθειά μας δεν υποκαθιστά την ενότητα στο κίνημα, δίνοντας και τους σταθμούς συνάντησης το επόμενο διάστημα στην απεργία της 2/4, το αντιπολεμικό κίνημα, τις ευρωεκλογές, κ.ο.κ. Ο Μιχάλης Καλαμαράς (ΟΚΔΕ-Σπάρτακος), αφού περιέγραψε την κατάσταση στο διεθνιστικό κι εργατικό κίνημα κατέδειξε τις τρεις επιλογές που έχει η αντικαπιταλιστική αριστερά σήμερα (ρήξης ή ενσωμάτωσης), και την ανάγκη να εκφραστεί πιο βαθιά στα κινήματα, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στην υπεράσπιση των μειονοτήτων, στον οικοσοσιαλισμό.
Η Κέλλυ Κατσαούνου (ΑΡΑΣ), σύνδεσε το στρίμωγμα του συστήματος με την επίθεση στα Πανεπιστήμια και τη νεολαία, προσέδωσε στην αριστερά την απαραίτητη κι αναγκαία αντιδιαχειριστική, αντιιμπεριαλιστική προοπτική της που πρέπει να βρει το δρόμο να παρουσιαστεί στους χώρους δουλειάς, έδωσε τα χαρακτηριστικά της νέας πολιτικής δομής και την αλληλοτροφοδότηση με τα πολυτασικά σχήματα των ΕΑΑΚ και των Παρεμβάσεων. Ακόμη, πως οι εμπειρίες, οι κατακτήσεις και οι αγώνες στα Γιάννενα, μπορούν να γίνουν εικόνες για το μέλλον.
Ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης (ΟΚΔΕ), μίλησε για την κρίση του συστήματος και της εκπροσώπησης, την κατάρρευση του μύθου της αυτορυθμιζόμενης αγοράς και την πορεία σε πιο δύσκολους ατραπούς του καπιταλισμού, την εποχή μας σαν περίοδο ευκαιριών (προεπαναστατική περίοδος), την εξέλιξη της ταξικής πάλης, το πολιτικό υποκείμενο και τη διαλεκτική σύνδεσή τους, την στρατηγική μας κι έκλεισε με την παραίνεση να δούμε πιο σχολαστικά τις τοπικές τράπεζες, τη διαβίωση κι εκμετάλλευση των μεταναστών, κ.α., για να δώσουμε στην προσπάθειά μας φτερά.
Ο Σταχούλης Σπύρος (μέλος Δ.Σ. Οδοντιάτρων), αποκωδικοποίησε την εξέγερση του Δεκέμβρη, ορίζοντας ότι η επαναστατική αριστερά είναι μέρος του, έκφρασε την απαίτηση των καιρών να μετρήσουμε τις νέες δυνατότητες και τη δυναμική που έβγαλε η μεγαλειώδης πορεία 7.000 νέων κι εργαζόμενων στην Αθήνα κι η ενεργοποίηση των 85 σωματείων.

Ο Ανδρέας Μπότσιος (μέλος του πανελλαδικού συντονιστικού κτηνοτρόφων και δημοτικός σύμβουλος της Ριζοσπαστικής Παρέμβασης Δήμου Ζίτσας), αναφέρθηκε στην δεινή θέση του αγροτικού κόσμου και τα μπλόκα, τα 500 εκατ. που αποδείχθηκαν αόρατα, την μετάλλαξη του πανελλαδικού συντονιστικού σε διαχειριστικό και παραγοντίστικο όργανο και την αριστερά που χρειαζόμαστε.
Χαρακτηριστικά είπε «…αριστερά που βρίζει και προβοκάρει δεν την θέλουμε…».
Στάθηκε στην κατάσταση στα εργοστάσια του Καρυπίδη, της ΣΒΕΚΗ που ετοιμάζουν απολύσεις και τον ΑΚΜΩΝΑ, αλλά και στην ανασφάλεια των εργαζόμενων που πολλές φορές πιάνονται απ’ όπου βρουν.
Ξεσκέπασε τους δημ. συμβούλους του δήμου του - κυρίως της καθεστωτικής αριστεράς - οι οποίοι σε ψήφισμα που κατέθεσε να συνδράμουν οικονομικά τους απολυμένους κι απλήρωτους εργάτες του Καρυπίδη, στέλνοντας μήνυμα κοινωνικής αλληλεγγύης, αντιτάξανε την αδιαφορία και τα κούφια κι ανέξοδα λόγια.
Ο Νίκος Τσαμήτρος (Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο), αναφέρθηκε στους πολέμους που καλά κρατούν, τη Γάζα και την Παλαιστίνη που δεν νικήθηκαν, την εμπλοκή της κυβέρνησης στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και την ανάπτυξη του αντιπολεμικού κινήματος. Μόνο εμπόδιο ορθώνεται το αντιπολεμικό κίνημα και η πάλη των λαών. Η Πρωτοβουλία μπορεί και πρέπει να παίξει σοβαρότατο ρόλο σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Ο Γιάννης Φίλης (ΕΑΜική Αντίσταση), παρότρυνε να βρούμε αυτά που μας ενώνουν.
Ο Νίκος Ζήκος (εργαζόμενος, συνδικαλιστής), εξήγησε πως το αντίστοιχο του Σπόρτιγκ στα Γιάννενα έγινε πριν τρία χρόνια, έκανε με τη σειρά του μια μεστή παρουσίαση των τελευταίων αγροτικών κινητοποιήσεων, αναλύοντας τις τάσεις και πολιτικές που εκφράστηκαν μέσα στα μπλόκα και τον αγροτικό κόσμο κι αξίωσε πως αν θέλουμε αποτέλεσμα κι ουσιαστική παρέμβαση πρέπει να προχωρήσουμε σε καταγραφή των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.
Ο Λάζαρος Δερμιτζόγλου (εργάτης σε μεταλλοβιομηχανία), αναρωτήθηκε αν ξέρουν όλοι οι εργαζόμενοι τι συμβάσεις υπογράφουν, καταλήγοντας ότι μας κλέβουν τα όνειρα και τη ζωή μας, ότι δουλεύουμε και μας χλευάζουν, θεωρώντας μας σαν τον τελευταίο τροχό της άμαξας. Η κρίση είναι τεχνητή. Επικρατεί η τρομοκρατία κι ο φόβος, ενώ σήμερα έχει την περισσότερη δουλειά. Οι καπιταλιστές όμως προετοιμάζονται, προσλαμβάνοντας κι άλλους για δυνάμεις καταστολής, για τις επόμενες συγκρούσεις. Πολλά εργοστάσια αποτελούν ντόμινο, αλλά εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι παράγουμε όλο αυτό τον πλούτο. Ο δρόμος της εξέγερσης δεν είναι διαδήλωση. Όσο για τους μετανάστες εργάτες, αυτούς τους τρομοκρατούν δεκαπλάσια. Ο Δημήτρης Αργυρός (μέλος Δ.Σ. σωματείου εμποροϋπαλλήλων), έδεσε το χτες με το αύριο, κάνοντας μια σύντομη στάση στο σήμερα, δίνοντας με το δικό του εύγλωττο τρόπο τις απαραίτητες συνθήκες για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της επανάστασης. Κλείνοντας παρουσίασε και τα πρώτα ραντεβού του Μαρξιστικού Ομίλου που ξεκινά στα Γιάννενα.
Ο Γιώργος Τσακανίκας (ΑΡΑΝ), όρισε την αριστερά και τη διαχώρισε από την συμβιβασμένη, καθεστωτική.
Ο Φίλιππας Κυρίτσης (άνεργος από τη Θεσπρωτία), ζήτησε το συντονισμό δράσης σε Πανειπηρωτική κλίμακα.
Η Γιούλη Καραγιαννάτου (φοιτήτρια), αναφέρθηκε στους απεργιακούς αγώνες των νοσοκομείων και τη μεγάλη παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων, αλλά και την οργάνωση των αγώνων από δω και πέρα.
Ο Νίκος Ηλίας (γραμματέας σωματείου μετάλλου), παρουσίασε την κατάσταση της εργατικής τάξης και του συνδικαλιστικού κινήματος στην περιοχή, τις σφοδρές συγκρούσεις του τελευταίου διαστήματος και τα ζητήματα που η ζωή θέτει στην Πρωτοβουλία, αλλά και την ιδεολογική πάλη στην αριστερά της ρήξης και της ενσωμάτωσης.

Πάρα πολλοί ήταν οι ομιλητές που δεν μπόρεσαν να τοποθετηθούν λόγω χρόνου, αν και σύντομα θα έχουμε ξανά την ευκαιρία να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας. Στο κλείσιμο πέρα από τη διαπίστωση μιας ελπιδοφόρας συζήτησης που ανεβάζει τον πήχη, μπήκαν τα πρώτα ραντεβού:
1). 11 Μάρτη, Σύσκεψη στις 7 μ.μ. στο Ε.Κ.Ι., των σωματείων δημόσιου & ιδιωτικού τομέα για συντονισμό και κοινή δράση,
2). 12 Μάρτη, πορεία στις 6 μ.μ. από τη Νομαρχία, για την τραμπούκικη επίθεση στο Στέκι μεταναστών στην Αθήνα,
3). 21 Μάρτη, γλέντι της ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ & του Παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ στον Καρβούνη με το συγκρότημα της «Λαϊκής μορφωτικής στέγης Αμπελοκήπων», αφιερωμένο στην ΕΠΟΝ,
4). 22 Μάρτη, συμμετοχή στο Πανελλαδικό & ρίξιμο όλων των δυνάμεων μας στην οργάνωση της απεργίας στις 2 Απρίλη και της παρουσίασης της παρούσας συζήτησης στην περιοχή (ήδη σχεδιάζεται νέα συζήτηση πάνω στην οικονομική κρίση και τα χαρακτηριστικά της), με την ταυτόχρονη δημιουργία επιτροπών σε γειτονιές, σχολές κι εργοστάσια.

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

Κοινή Διαδήλωση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καταγγέλλουμε τη φασιστική παρακρατική δολοφονική επίθεση στο Στέκι Μεταναστών την προηγούμενη Τρίτη 24/02/09. Θεωρούμε ότι αυτή η επίθεση δεν στρέφεται μόνο εναντίον του Στεκιού, του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης και του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα.
Είναι επίθεση εναντίον όλων μας, του κινήματος, της Αριστεράς, του αντιεξουσιαστικού χώρου, κάθε ανθρώπου που αγωνίζεται για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.
Κυρίως όμως είναι επίθεση κατά του κινήματος που βγήκε απο την εξέγερση του Δεκέμβρη. Αυτό το κίνημα προσπαθούν οι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί να εκφοβίσουν με ΜΑΤ και χημικά, συκοφαντίες από τα ΜΜΕ, διώξεις, ακόμα και χειροβομβίδες.
Η απάντησή μας είναι μόνο μία:
ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΕΣ, ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ .
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ - ΒΟΥΛΗ, ΠΕΜΠΤΗ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 6μ.μ.

Στέκι Μεταναστών,
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα,
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών,
Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης,
Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ,
Πρωτοβουλία για την Κοινή Δράση και την Ενότητα της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, Συνασπισμός,
Νεολαία Συνασπισμού,
Ξεκίνημα,
YRE,
Aυτόνομο Στέκι,
Αντιπολεμική Διεθνιστική Κινηση,
ΚΟΕ,
ΚΚΕμ-λ,
ΣΕΚ,
Επιτροπή κατά του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ,
Κόντρα,
ΟΚΔΕ-Σπάρτακος,
Κόκκινο,
Πρωτοβουλία Κατοίκων Εξαρχείων,
ΑΡΑΣ, ΑΡΑΝ,
ΔΕΑ,
Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό,
ΑΚΟΑ,
ΝΑΡ,
Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας,
Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων,
ΟΚΔΕ,
ΕΕΚ,
ΕΚΚΕ.

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑ ΣΕ ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ
ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
(ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ-ΕΚΚΕ-ΝΑΡ-ν ΚΑ- ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ- ΟΚΔΕ Σπάρτακος- ΟΚΔΕ- ΣΕΚ- ανένταχτοι αγωνιστές και τα μετωπικά σχήματα ΜΕ.Ρ.Α. και ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α)


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ, Αθήνα, 25/2/2009

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ, ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ

Η δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στα Εξάρχεια στο Στέκι Μεταναστών, που δεν είχε νεκρούς από τύχη, είναι μια ενέργεια φασιστικής έμπνευσης υποκινημένη από την κυβερνητική υστερία και την κατασταλτική εξόρμηση μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη.
Μέσα στην καπιταλιστική κρίση επιτίθενται στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, στον κόσμο του αγώνα, και γι' αυτό ανοίγουν το δρόμο για τους φασίστες και τους ρατσιστές που πότε στον Άγιο Παντελεήμονα και στην Πάτρα παρέα με τους δολοφόνους του Νίκου Τεμπονέρα και πότε στις διαδηλώσεις μας εμφανίζονται στο πλευρό της Αστυνομίας και των ΜΑΤ να επιτίθενται και να προκαλούν.
Για να κλιμακώσουν την κυβερνητική αντιλαϊκή επίθεση, για να περάσουν τα σταθεροποιητικά τους προγράμματα, τα μέτρα υπέρ των τραπεζιτών, τα μέτρα των απολύσεων και της φτώχειας, δεν διστάζουν να καταφεύγουν σε μηχανισμούς βίας και τρομοκρατίας όπως αυτούς που έριξαν βιτριόλι στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα.
Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα ανοίγουν το δρόμο στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και σε κάθε λογής φασιστικές συμμορίες.
Το συγκεκριμένο περιστατικό εκδηλώθηκε την ίδια μέρα που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής προκαλούσαν στα δικαστήρια για να αθωωθεί ο αρχιδολοφόνος ηγέτης της συμμορίας τους Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος που είχε επιτεθεί στους Δημήτρη Κουσουρή, Ηλία Φωτιάδη και Γιάννη Καραμπατσόλη στις 16 του Ιούνη 1998.
Καλούμε σε κοινό αγώνα το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα, σε κοινή δράση της αριστεράς, για να τους φράξουμε το δρόμο, για να οικοδομηθεί ένα πολιτικό εργατικό και νεολαϊστικο κίνημα που θα ανατρέψει την επίθεση της κυβέρνησης και θα τσακίσει τις φασιστικές συμμορίες.

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

Ανακοίνωση του ΝΑΡ για την δίκη Περίανδρου

- Παραδειγματική τιμωρία του δολοφόνου Ανδρουτσόπουλου - «Περίανδρου».
- Καταδίκη του κράτους και των κυβερνήσεων που αξιοποιούν τη δράση των φασιστικών οργανώσεων κατά του κινήματος και των αγωνιστών του.
- Μαζικοί αγώνες για την ανατροπή της βάρβαρης
αντιλαϊκής πολιτικής.



Ξεκίνησε την Τετάρτη 18/2 και συνεχίζεται την Τρίτη 24/2 η εκδίκαση της έφεσης του Αντώνη Ανδρουτσόπουλου («Περίανδρου»), στελέχους της ακροδεξιάς οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», ο οποίος έχει καταδικαστεί πρωτόδικα για τη δολοφονική επίθεση κατά των Δημήτρη Κουσουρή, Ηλία Φωτιάδη και Γιάννη Καραμπατσόλη, κατά τη διάρκεια του μεγαλειώδους πανεκπαιδευτικού κινήματος το 1998 εναντίον του «διαγωνισμού της ντροπής» του ΑΣΕΠ και του νόμου-Αρσένη.
Πρωτόδικα (το Σεπτέμβριο 2006), ο Ανδρουτσόπουλος καταδικάστηκε ομόφωνα σε 21 χρόνια φυλακή για απόπειρα ανθρωποκτονίας.

Η δολοφονική επίθεση έγινε στις 16 Ιουνίου 1998, απέναντι από την κεντρική πύλη των δικαστηρίων της Ευελπίδων, υπό την ανοχή της αστυνομίας, και είχε στόχο τη δολοφονία του Δημήτρη Κουσουρή, μέλους τότε του Κ.Σ. της ν.ΚΑ., του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ και της Συντονιστικής Επιτροπής του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφικής που πρωτοστατούσε στις κινητοποιήσεις εναντίον του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ.
Ο δολοφόνος Ανδρουτσόπουλος παρέμενε ασύλληπτος από τον Ιούνιο του 1998 και παραδόθηκε μετά από επτά ολόκληρα χρόνια στην αστυνομία, η οποία στο διάστημα αυτό δεν είχε κάνει ούτε τις στοιχειώδεις προσπάθειες για τη σύλληψή του.
Στη δίκη αποδείχθηκε, με πλήθος στοιχείων και μαρτυριών, πέρα από την ενοχή του Ανδρουτσόπουλου, η διασύνδεση «Χρυσής Αυγής» και αστυνομίας καθώς και οι πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ για την ασυλία και τη χρησιμοποίηση αυτών των μηχανισμών.

Η πρωτοφανής δολοφονική επίθεση του κράτους και των μηχανισμών του, στρεφόταν εναντίον ενός μαζικού, μαχητικού και πολιτικά επικίνδυνου -για την κυβέρνηση και την αστική πολιτική- κινήματος και των πρωταγωνιστών του, όπως ήταν μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Κουσουρής και οι άλλοι αγωνιστές που χτυπήθηκαν.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε τη στιγμή που στην Αθήνα και σε 19 πόλεις της χώρας, χιλιάδες εκπαιδευτικοί, αδιόριστοι και φοιτητές έδιναν τη μάχη έξω από τα εξεταστικά κέντρα και στους δρόμους, ώστε να μπλοκαριστεί ο διαγωνισμός-ντροπή του ΑΣΕΠ που καταργούσε την επετηρίδα, αλλά και ενάντια στην αντιδραστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Αρσένη-ΠΑΣΟΚ.
Ενός εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος που πάλευε για το δικαίωμα στη δουλειά και τη μόρφωση.
Η επίθεση εναντίον των Δ. Κουσουρή, Ηλία Φωτιάδη και Γιάννη Καραμπατσόλη, ήταν επιτελικά σχεδιασμένη από το κράτος και τους μηχανισμούς του και ψυχρά εκτελεσμένη από το «μακρύ χέρι» του κράτους, την φασιστική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» και το στέλεχός της Αντώνη Ανδρουτσόπουλο-Περίανδρο, που ανέλαβαν τη «βρώμικη δουλειά».
Οι μηχανισμοί αυτοί, αναλαμβάνουν δράση, όταν το κίνημα δεν μπορεί να καμφθεί από τη δυσφήμηση, την τρομοκράτηση, τη λάσπη, τις διώξεις και συλλήψεις, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα.
Το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, έχουν πλούσια εμπειρία από τη δράση δολοφόνων και μηχανισμών. Από τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, μέχρι τον Ν. Τεμπονέρα, κυβερνήσεις, κράτος και μηχανισμοί δεν δίστασαν και δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν την ωμή δολοφονική βία για να κάμψουν αντιστάσεις και αγώνες, αγωνιστές και κινήματα.

Καλούμε τους αγωνιστές του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, τα σωματεία, τους συλλόγους, τις συλλογικότητες του αγώνα, να υπερασπιστούν το κίνημα και τους αγωνιστές του.
Να δράσουν και να πρωτοστατήσουν ώστε η προσπάθεια τρομοκράτησης των αγωνιστών να βρει και σήμερα την απάντηση που της αξίζει από τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων απέναντι στην αντιεκπαιδευτική και αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της λιτότητας, της ανεργίας και της καταστολής, των επίδοξων διαχειριστών του ΠΑΣΟΚ, την Ε.Ε. και το κεφάλαιο.
Το κίνημα του Δεκέμβρη έδωσε πλούσια εμπειρία και έδειξε ότι οι μαζικοί και αποφασιστικοί αγώνες μπορούν να κλονίσουν τη βάρβαρη πολιτική τους.

Απαιτούμε:
-Την παραδειγματική τιμωρία του δολοφόνου Α. Ανδρουτσόπουλου-Περίανδρου. Καμία μείωση ποινής, όχι σε κάθε προσπάθεια να «πέσει στα μαλακά» ο ένοχος.
-Την καταδίκη των δολοφονικών φασιστικών πρακτικών και αντιλήψεων, των συμμοριών, καθώς και όσων τους καλύπτουν και αξιοποιούν τη δράση τους.
Αγωνιζόμαστε:
- Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.-κεφαλαίου, που έχει ως συστατικό στοιχείο της τον αυταρχισμό και την καταστολή.
- Για την διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που έχει ανάγκη η εποχή μας.


Το ΝΑΡ και η νΚΑ καλούν τη νεολαία, τους εργαζόμενους, σωματεία, συλλόγους και κάθε συλλογικότητα του αγώνα, να δώσουν μάχη ώστε να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι.
Όλοι την Τρίτη 24/2, στις 9.00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων.


Νέο Αριστερό Ρεύμα
νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
Αθήνα 18-2-2009
www.narnet.gr
www.nka.gr

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

ΒΙΑΣΤΙΚΟΙ!

Η προηγούμενη ανάρτηση ήταν μια έξυπνη φάρσα που σκαριφίστηκε κάποιος δαιμόνιος μπλόγκερ .
Το χάψαμε και την αναμεταδώσαμε.
Στο συνέδριο του ΚΚΕ ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009

ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ

Σύμφωνα με πληροφορίες, σοβαρό πρόβλημα έχει δημιουργηθεί στο συνέδριο του ΚΚΕ .

Ομάδα συνέδρων απο την ναυπηγοεπισκευαστική ζωνη Περάματος κατέθεσε σχέδιο ψηφίσματος συμπαράστασης στην εργατική τάξη της Κίνας σχετικά με τους 44 νεκρούς σε όρυχείο .

Στο σχέδιο ψηφίσματος καταδικάζονται οι αντισοσιαλιστικές μέθοδοι εργασίας και οι παραβιάσεις των εργατικών δικαιωμάτων.

Η αντιπροσωπεια τουΚΚΚ αποχώρησε και χρειάστηκε η παρέμβαση της Α. Παπαρήγα για να συνεχισθούν οι εργασίες του συνεδρίου.

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009

Αυτή είναι η απάντηση μιας επαναστατημένης Εργάτριας


Η Κωνσταντίνα Κούνεβα με γράμμα που δημοσιεύουν τα "ΝΕΑ" αρνήται να συμμετέχει στην λίστα οποιουδήποτε κόμματος στις Ευρωεκλογές.
Η στάση αυτή αποδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής των επαναστατημένων ανθρώπων.
Διδάσκει όλους μας οτι η καπιταλιστική βαρβαρότητα δεν είναι μόνη της.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Νο2

«Το φάντασμα του Στάλιν και η αντιμετώπιση της συντροφικής κριτικής σαν εχθρικής ενέργειας»

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ

Επί τρεις μήνες περίπου παρακολουθώ υπομονετικά και σιωπηλός τα μύρια όσα μου καταμαρτυρούν, με ή δίχως κουκούλα, δηλαδή ανυπόγραφα ή ενυπόγραφα, απ' αφορμή την παρέμβασή μου1 σχετικά με το θέμα του σοσιαλισμού στον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ, και προσπαθώ να καταλάβω τι είναι εκείνο που ωθεί στην αντιμετώπισή μου σαν εχθρού.

Υπενθυμίζω ότι η κριτική μου επικεντρώθηκε στην κομβική κατά τη γνώμη μου θέση, με βάση την οποία εκτιμάται (εξεταζόμενη από μια οικονομική και μόνον οπτική γωνία, η οποία παραμορφώνει την αλήθεια) θετικά και σαν η πιο συνεπής από σοσιαλιστική σκοπιά, μια δραματική περίοδος κατά την οποία, υπό την ηγεσία του Στάλιν, είχε στραγγαλιστεί η σοσιαλιστική δημοκρατία, με αποκορύφωμα τις διώξεις και εκτελέσεις κομμουνιστών το 1936-1938.

Αξίζει να επισημανθεί ότι αυτές οι εγκληματικές ενέργειες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την Κ.Ε. του ΚΚΕ σαν «υπερβολές στην αντιμετώπιση αντεπαναστατικών κέντρων»,2 έλαβαν χώρα σε μια περίοδο κατά την οποία, όπως διαπίστωνε η κοινή Ολομέλεια της Κ.Ε. και της ΚΕΕ του μπολσεβίκικου Κόμματος του Γενάρη του 1933,3 είχε πια ολοκληρωθεί η διαδικασία της κολεκτιβοποίησης και είχε «πραγματοποιηθεί η εξάλειψη της τάξης των κουλάκων», ενώ γενικότερα, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Στάλιν,4 αλλά και ο Μολότοφ,5 η «Πράβδα» εκείνης της περιόδου,6 και αργότερα ο Χρουτσόφ,7 «είχαν εξοντωθεί οι εκμεταλλεύτριες τάξεις».

Επειδή «κανείς δε θα μας συγχωρήσει αν ζήσουμε σιωπηλοί».8 μνημονεύω ενδεικτικά ορισμένες από αυτές τις «υπερβολές», έτσι όπως καταγράφονται σε επίσημα ντοκουμέντα του ΚΚΣΕ και του ΚΚΕ:-

Από τα εφτά μέλη του Πολιτικού Γραφείου των Μπολσεβίκων που οργάνωσαν την επανάσταση, μόνο ο Στάλιν πέθανε από φυσικό θάνατο.9-

Το 70% από τα 139 τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της Κ.Ε. του κόμματος τα οποία είχαν εκλεγεί στο 17ο Συνέδριό του, το λεγόμενο «συνέδριο των νικητών», δηλαδή 98 άνθρωποι, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν διά τουφεκισμού.10-

Από τους συνολικά 1.966 αντιπροσώπους του ίδιου Συνεδρίου συνελήφθησαν για αντεπαναστατικά εγκλήματα 1.108, δηλαδή πολύ περισσότεροι από τους μισούς.11-

«Θύματα του αυταρχισμού του Στάλιν ήταν οι περισσότεροι έντιμοι, αφοσιωμένοι στην υπόθεση του κομμουνισμού, επιφανέστεροι εκπρόσωποι αλλά και απλά στελέχη του κόμματος», οι οποίοι καταδικάστηκαν σαν «εχθροί του λαού» στη βάση «ομολογιών» που αποσπάστηκαν έπειτα από την «άσκηση σωματικών βασανιστηρίων».12-

Με βάση απόφαση της 10ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ,13 «θύματα της προσωπολατρίας» υπήρξαν και Ελληνες κομμουνιστές. Ανάμεσά τους ήταν ο γενικός γραμματέας του Κόμματος (1928-1931) Ανδρόνικος Χαϊτάς, οι γραμματείς της ΟΚΝΕ (1925-1928) Γιώργος Κολοζώφ και (1928-1931) Γιώργος Ντούβας, το μέλος του Π.Γ. (1928-1931) Κώστας Ευτυχιάδης, ο διευθυντής του «Ριζοσπάστη» (1928-1931) Χριστόδουλος Χριστοδουλίδης...Στις παρεμβάσεις μου είχα επίσης επισημάνει, ότι εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι όλοι αυτοί και τόσοι άλλοι ήταν οπορτουνιστές οι οποίοι μετατράπηκαν σε «όργανα του αντιπάλου»,14 οφείλουν να απαντήσουν στο αμείλικτο ερώτημα, πότε και πώς ένα επαναστατικό κόμμα μεταμορφώθηκε σε μηχανισμό μαζικής τερατογέννησης.

Επιπροσθέτως, διατύπωσα την άποψη, ότι η γενικότερη κατάπνιξη της σοσιαλιστικής δημοκρατίας15 και η κατεδάφιση της συμβουλιακής-σοβιετικής δομής της, εκείνη την περίοδο, η οποία άλλωστε ουδέποτε αποκαταστάθηκε στη συνέχεια, αποτελεί μία από τις αιτίες της καπιταλιστικής παλινόρθωσης.

Τέλος, υποστήριξα ότι όλα αυτά είναι ασυμβίβαστα με το σοσιαλιστικό του μέλλοντός μας, όπως είναι ασυμβίβαστο το κόμμα να τρώει τα παιδιά του κατ' εικόνα του θεού Μολώχ.Αυτές λοιπόν οι κοινότοπες τοποθετήσεις μου αντιμετωπίστηκαν από τους επικριτές μου, από τη μια με απύθμενους σε βάρος μου χαρακτηρισμούς και από την άλλη, με τη συστηματική παραποίησή τους.

Πιο συγκεκριμένα:- Χαρακτηρίστηκα -ω της ειρωνείας, από εκείνους που με κατηγόρησαν για το ύφος μου, όταν δεν χρησιμοποίησα στις παρεμβάσεις μου ούτε έναν προσωπικό χαρακτηρισμό- σαν «ο κάθε πικραμένος», «ανιστόρητος», «οπορτουνιστής», «ρεφορμιστής», «εχθρός του κόμματος, του σοσιαλισμού, της Οχτωβριανής Επανάστασης»..., «αντισοβιετικός ο οποίος βρίσκεται ένα βήμα από την αγκαλιά της αντεπανάστασης», «αντικομμουνιστής και βάλε», «εξαγορασμένος διανοούμενος», «επικίνδυνος, εμπαθής, προκλητικός», «υστερικός», «υπερασπιστής της ατομικής ιδιοκτησίας», «γνήσιος απολογητής του καπιταλισμού»... ενώ η «κατά τα κελεύσματα της CIA» παρέμβασή μου, η οποία «θύμισε τη χουντική ραδιοφωνική εκπομπή "στον ιστό της αράχνης"», και στην οποία «άφρισα με τρόπο που θα ζήλευε και ο Γκέμπελς», χαρακτηρίστηκε «πτωματολογία», «λίβελος», «προβοκατόρικη, οπορτουνιστική, δανεισμένη από το εχθρικό οπλοστάσιο»16...- Επειδή κατήγγειλα τη βία κατά των ίδιων των κομμουνιστών, κατηγορήθηκα ότι τάσσομαι κατά της επαναστατικής βίας κατά των ταξικών αντιπάλων του σοσιαλισμού.

Μάλιστα μέλος της Κ.Ε. μου υπενθύμισε ότι και κατά την αστική γαλλική επανάσταση ασκήθηκε βία κατά των αριστοκρατών και υπήρξαν θύματα, λες και ο Μπουχάριν π.χ. ήταν κάτι σαν τη Μαρία Αντουανέτα.-

Επειδή επανέλαβα την κλασική μαρξική θέση ότι ο σοσιαλισμός είναι εξ ορισμού περίοδος απονέκρωσης του κράτους και άμβλυνσης των ταξικών αντιθέσεων και της ταξικής πάλης, κατηγορήθηκα, στη βάση της υιοθέτησης της αντιμαρξιστικής σταλινικής θεωρίας περί όξυνσης της ταξικής πάλης με την πρόοδο του σοσιαλισμού,17 ότι υποστηρίζω τάχα πως η οικοδόμηση του σοσιαλισμού είναι «φόρουμ ή σεμινάριο».-

Επειδή υποστήριξα ότι η κολεκτιβοποίηση και μόνον δεν αρκεί για να κριθεί θετικά και ως σοσιαλιστική μια περίοδος, κατηγορήθηκα ότι είμαι κατά των κοινωνικοποιήσεων και τελικά υπέρ της ατομικής ιδιοκτησίας και του καπιταλισμού.-

Επειδή υποστήριξα ακολουθώντας τους κλασικούς και τον Λένιν, ότι ο σοσιαλισμός είναι αδύνατον να ολοκληρωθεί σε μια μόνο χώρα, πόσω μάλλον καθυστερημένη, κατηγορήθηκα ότι τάσσομαι κατά της επανάστασης σε επί μέρους χώρες.-

Επειδή υποστήριξα ότι πρέπει να τηρείται η σοσιαλιστική δημοκρατία, κατηγορήθηκα σαν υποστηρικτής της αστικής δημοκρατίας, μια και κατά τον «Ριζοσπάστη» «όποιος βάζει πλώρη για ανατροπή, ας ετοιμάζεται να λουστεί τη λάσπη ότι εγκατέλειψε τη δημοκρατία»!18- Επειδή κατήγγειλα τις παραβιάσεις της σταλινικής περίοδου, εκείνοι που διεξήγαγαν μια κατ' εξοχήν υποκειμενίστικη ανάλυση («συνεπής» Στάλιν, «οπορτουνιστές» οι ηγέτες από το 20ό και μετά), κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, με κατηγορούν σαν υποστηρικτή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.-

Ενώ σε αντίθεση με την Κ.Ε.19 τα μόνα στοιχεία που παρέθεσα για τη σταλινική περίοδο ήταν στοιχεία που προέρχονταν από το ΚΚΣΕ, κατηγορήθηκα ότι προσφεύγω στα στοιχεία του εχθρού και ότι «υιοθετώ την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα γι' αυτήν την περίοδο»...Ποιοι όμως και γιατί αντιμετώπισαν σαν εχθρική τη συντροφική κριτική μου;

Κατ' αρχήν ορισμένοι έντιμοι αγωνιστές, κυρίως της γενιάς της Αντίστασης, οι οποίοι λάτρεψαν τον Στάλιν και τους είναι συναισθηματικά δύσκολο να αποδεχτούν ότι: «τόσος πόνος τόση ζωή / πήγαν στην άβυσσο / για ένα πουκάμισο αδειανό...».20 Ακόμη ορισμένοι αγνοί κομμουνιστές, κυρίως νέοι, οι οποίοι, αγνοώντας την αλήθεια, θεωρούν ότι υπερασπιζόμενοι τη σταλινική περίοδο υπερασπίζονται το σοσιαλισμό.

Τέλος, εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι επειδή ο αντίπαλος προσφεύγει στον πλέον χυδαίο αντισταλινισμό -κάτι που είναι αναμφισβήτητο- οι ίδιοι έχουν την υποχρέωση να υπερασπίζονται συλλήβδην αυτήν την περίοδο.

Αν για τη στάση όλων των παραπάνω μπορεί κανείς να δείξει κατανόηση, δεν ισχύει το ίδιο ούτε μ' εκείνους που με τη διαπόμπευση ενός διαφωνούντα αποσκοπούν να πουλήσουν φτηνή κομματικότητα ούτε μ' εκείνους οι οποίοι υπερασπίζονται συνειδητά το σταλινικό πρότυπο για να κατοχυρώσουν τη σημερινή στεχταριστική τους αντίληψη.

Αυτοί οι τελευταίοι, «οχυρώνουν τις λεγεώνες μας σε πονηρά κατάστιχα και σε ντουλάπια, μας μπάζουν μέσα στα τετράγωνα»,21 αντιμετωπίζουν σαν μαύρο και εχθρικό ό,τι δεν είναι άσπρο και κομματικό, αναζητούν «προδότες», στην προσπάθειά τους να αντιστοιχήσουν το κόμμα στο δικό τους μπόι.

Ετσι συνθλίβουν την κριτική σκέψη και το όπλο της κριτικής, όταν αυτό και όχι η καλλιέργεια της τυφλής υποταγής μπορεί να ανάψει τη σπίθα της κριτικής των όπλων και της επανάστασης.

Πρόκειται και μια στάση καταστροφική τόσο για το ίδιο το κόμμα όσο και κυρίως για την υπόθεση του κομμουνισμού.

Κρίμα και πάλι κρίμα, για όλους εμάς, που συνεχίζουμε αταλάντευτα να πονάμε και το ένα και το άλλο.

1. Βλέπε Ριζοσπάστη 2/11/2008 και Ελευθεροτυπία 23/11/2008.

2. Θέσεις της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τον σοσιαλισμό, Οκτώβρης 2008, σελίδα 17, υποσημείωση 18.

3. Βλέπε, Ιστορία του ΚΚΣΕ, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1960, σελ. 589.

4. Στάλιν, Για το Σχέδιο Συντάγματος της ΕΣΣΔ, στο Στάλιν, Ζητήματα λενινισμού, έκδοση Καμπίτση σελ. 675 και 679.

5. Μολότοφ, Ομιλία στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του Γενάρη του 1936.

6. «Πράβδα», 4 Απρίλη, 1936.

7. Νικήτα Χρουστσόφ, Για την προσωπολατρία και τις συνέπειές της, Εισήγηση στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, Μεταμεσονύχτιες Εκδόσεις, 2007, σελίδα 17.

8. Παράφραση του ποιήματος Βίοι παράλληλοι του Τάσου Λειβαδίτη.

9. Οι Μπουχάριν, Κάμενεφ, Ζινόβιεφ, Ρίκοφ εκτελέστηκαν, ο Τόμσκι οδηγήθηκε σε αυτοκτονία και ο Τρότσκι, αφού εξορίστηκε, δολοφονήθηκε.

10. Νικήτα Χρουστσόφ, Για την προσωπολατρία και τις συνέπειές της, Εισήγηση στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, ό.π. σελ. 28.

11. Στο ίδιο, σελ. 28.

12. Στο ίδιο, σελ. 16, 18, 27 και πρακτικά 22ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ στο The Documentary Record of th 22nd Congress of the Communist Party of the Soviet Union, Current Soviet Policies, New York London, Columbia University Press, 1962, σελ. 122, 124, 155.

13. 10η Ολομέλεια, του Γενάρη του 1967, Βλέπε ΚΚΕ, Επίσημα κείμενα, Τόμος 9ος 1961-1967, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, σελ. 766.

14. Αλέκας Παπαρήγα, Απαντήσεις σε ερωτήσεις κατά την παρουσίαση των θέσεων στην Πάτρα, Ριζοσπάστης 6/11/2008, σελίδα 13.

15. Είναι ενδεικτικό ότι μεσολάβησαν περισότερα από δεκατρία χρόνια ανάμεσα σε δύο συνέδρια του κόμματος. Το 18ο Συνέδριο πραγματοποιήθηκε τον Μάρτη του 1939 και το 19ο τον Οκτώβρη του 1952!

16. Και εδώ και στη συνέχεια, απαριθμώ τους χαρακτηρισμούς και τις διαστρεβλώσεις των επικριτών μου δίχως να αναφέρομαι στα ονόματά τους και δίχως να παραπέμπω στις συγκεκριμένες αναφορές, μόνο και μόνο για να μην προσωποποιήσω την αντιπαράθεση.

17. Βλέπε Στάλιν, Για τις ελλείψεις της κομματικής δουλειάς και τα μέτρα εξάλειψης των τροτσκιστών και άλλων διπλοπρόσωπων, Εισήγηση και κλείσιμο στην Ολομέλεια Φεβρουαρίου-Μαρτίου 1937, της Κ.Ε. του ΠΚΚ (μπ) στον Στάλιν, Απαντα, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, τόμος 14, σελ. 252-253.

18. Ριζοσπάστης 11/11/2008 σελίδα 2.

19. Η οποία υιοθετεί άκριτα τις αλλοιωμένες, μέσω τού καθόλα ανυπόληπτου Μάρτενς, εκτιμήσες του Αμερικανού πρέσβη Ντέιβις!20. Γιώργου Σεφέρη, Ελένη.21. Παράφραση από το ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού, Κατά Σαδδουκαίων.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2009

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

Τ.Α.- ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η εταιρεία ΕΚΟΣΑΝ ΑΕΒΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Έκανε πρόταση ενδιαφέροντος προκειμένου να αναλάβει την κατασκευή και διαχείριση μιας ΜΟΝΑΔΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ.

Σύμφωνα με το έγγραφο της εν λόγω εταιρείας «Πρόκειται για ΜΟΝΑΔΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στην ανακύκλωση και στην πυρόλυση, η οποία εφαρμόζεται σήμερα διεθνώς ( με ειδική διαδικασία διεθνώς κατοχυρωμένη από τους συνεργάτες μας ).Η Μέθοδος μας, χωρίς καμία περιβαλλοντική όχληση, μετατρέπει τα οργανικά απόβλητα σε:• υαλοποιημένα αδρανή ( προσθετικά σε οικοδομικά και ασφαλτικά υλικά ),• εμπορικό CO2 ( προς πώληση στην AIR LIQUIDE ),• καύσιμο υδρογόνο και• παράλληλα παράγει ηλεκτρική ενέργεια 65 – 70 MW.»

Τα κείμενα εκδήλωσης ενδιαφέροντος της εταιρείας έχουν αποσταλεί στο Υπουργείο στην τοπική αυτοδιοίκηση και στους περιβαλλοντικούς συλλόγους του νομού μας και μπορείτε να τα διαβάσετε στην πλήρη τους μορφή στο http://xyta-lefkimis.blogspot.com/
Η τοπική αυτοδιοίκηση τα έριξε στο συρτάρι για τους γνωστούς λόγους.

Η κυβέρνηση έχει άλλα προβλήματα.
Εμείς ρωτάμε
Αφού η εταιρεία επιθυμεί διακαώς να αναλάβει γιατί δεν ενδιαφέρεται η Τ.Α?
Είναι δυνατόν η περισυλλογή και διαχείριση των απορριμμάτων να είναι υπόθεση μιας εταιρείας . Τι θα συμβεί αν η εταιρεία για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να ανταποκριθεί?

Η ίδια εταιρεία δηλώνει ότι μπορεί να αναλάβει και την προμήθεια αφαλατωμένου νερού.

Είναι δυνατόν η ύδρευση ενός νομού και η αποκομιδή και διαχείριση των απορριμμάτων να είναι υπόθεση και ευθύνη μιας ιδιωτικής εταιρείας?

Γιατί η Τ.Α. και η κυβέρνηση δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους?

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

ΕΚΑΨΑΝ ΤΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΙΜΜΑΙΩΝ

Αντιγράφουμε από το ΧΥΤΑ Λευκίμμης.


Τα ξημερώματα σήμερα (02.00) άγνωστοι έσπασαν τα τζιάμια απο το υπηρεσιακό (ΟΤΑ-Δήμου Λευκιμμαίων) τζίπ του Δημάρχου Λευκιμμαίων κ.Σπύρου Γατσούλη που διαμένει στο Λόφο Κογεβίνα πέταξαν μέσα μολότωφ και το εκαψαν. Προανάκριση διενεργεί για το συμβάν η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Κέρκυρας.

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Επειδή λέγονται και γράφονται διάφορα για την ίδρυση του νέου Αντικαπιταλιστικου κομματος στην Γαλλία, παραθέτουμε την ανακοίνωση των επιτροπών πρωτοβουλίας που συνεδρίασαν στο Παρίσι.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Ένα νέο αντικαπιταλιστικό κόμμα γεννιέται.
Είμαστε χιλιάδες εργαζόμενοι-νες, από τις πόλεις και την επαρχία, με ή χωρίς δουλειά, με ή χωρίς χαρτιά, νέοι, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι στην επισφαλή εργασία, μέλη πολιτικών οργανώσεων, συνδικαλιστές, νέοι ή παλιοί, έτοιμοι να υλοποιήσουμε αυτό το στόχο.
Μαζευτήκαμε σήμερα πάνω από 300 επιτροπές και η δυναμική (του νέου κόμματος), αποτέλεσμα παραπέρα συνειδητοποίησης έχει εδραιωθεί:
Δεν μπορούμε να αφήσουμε το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα να οδηγήσει τον κόσμο στην καταστροφή.
Έχουμε εισέλθει σε μια κρίση οικονομική, χρηματιστηριακή, ενεργειακή, διατροφική, της οποίας κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τα αποτελέσματα.
Το σύστημα περισσότερο από ποτέ, βάζει το κέρδος στο κέντρο των κατευθύνσεών του, περιφρονώντας εκατομμύρια ζωές.
Οι μεγάλες οικολογικές ισορροπίες απειλούνται.
Και επειδή ο καπιταλισμός είναι η πηγή του προβλήματος, δεν μπορεί να δώσει λύσεις.
Σ’ ένα κόσμο όπου οι ανισότητες βαθαίνουν και οι διατροφικές κρίσεις γενικεύονται, αποτέλεσμα της πολιτικής των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των θεσμών που τις υπηρετούν (ΔΝΤ κλπ), αλλά και της αισχρής κερδοσκοπίας στα προϊόντα πρώτης ανάγκης.
Ο πόλεμος χωρίς όρια από τον Μπούς και τους συμμάχους του, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, επεκτείνεται σε όλο τον κόσμο.
Στη Γαλλία, ο Σαρκοζί επιτίθεται με την αλαζονία των ισχυρών.
Σπάνια η πολιτική της Δεξιάς ήταν τόσο ανοιχτά επιθετική στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Σπάνια οι καπιταλιστές και οι μεγαλομέτοχοι εμφανίζονται τόσο άπληστοι για τα κέρδη τους, περιφρονώντας τα στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα.
Ναι, η οργή υπάρχει παντού κόντρα στη περιφρόνηση της γνώσης, της αλληλεγγύης, των δημοσίων υπηρεσιών, κόντρα στην εξαχρείωση των συνθηκών ζωής, το ρατσισμό, τις διακρίσεις και τις αντιασφαλιστικές πολιτικές.
Και δεν πρέπει να εκτονώσουμε αυτή την οργή σε κοινωνικού διαλόγους με την κυβέρνηση, διασπώντας τις μέρες απεργίας και κατακερματίζοντας τις απεργίες από κλάδο σε κλάδο.
Εδώ και τώρα μπορούμε να αντιδράσουμε.
Ένα «όλοι μαζί» αποφασιστικό και ενωτικό για τη γενίκευση των αγώνων και των απεργιών, να τι πρέπει να κάνουμε ενάντια στη κυβέρνηση και τις αντιμεταρρυθμίσεις της
Σ’ αυτό το πλαίσιο οφείλουμε να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας σ’ ένα κόμμα που δεν θα ενσωματώνεται.
Δεν είναι δυνατό να είναι στο ίδιο κόμμα αυτοί που θέλουν να τελειώνουμε με τον καπιταλισμό και αυτοί που θέλουν να τον φτιασιδώσουν.
Δεν είναι δυνατό να είναι στην ίδια συλλογικότητα αυτοί που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και αυτοί που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των μεγαλομετόχων, αυτοί που θέλουν να διαλύσουν τις φιλελεύθερες πολιτικές και αυτοί που τις υποστηρίζουν στην πράξη, αυτοί που θέλουν να οικοδομήσουν μια Ευρώπη των εργαζομένων και αυτοί που θέλουν μια Ευρώπη του ανταγωνισμού και του κέρδους.
Για όλα αυτά θέλουμε ένα κόμμα παντελώς ανεξάρτητο από το Σοσιαλιστικό κόμμα, κόμμα που υπερασπίζεται μέχρι τέλους τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών.
Σας καλούμε να οικοδομήσουμε όλοι και όλες μαζί μια αριστερά που δεν θα παραιτείται, μια αριστερά μαχόμενη, αντικαπιταλιστική, διεθνιστική, αντιρατσιστική, οικολογική, φεμινιστική, ανατρεπτική για όλες τις διακρίσεις.
Για να αλλάξουμε τον κόσμο χρειαζόμαστε ένα κόμμα που θα μάχεται μέχρι τέλους κόντρα στο σύστημα, για την επαναστατική ανατροπή της κοινωνίας.
Η αριστερά που θέλουμε οφείλει να οργανώνεται σε διεθνή κλίμακα και κυρίως ευρωπαϊκή, να είναι παρούσα στις εκλογές χωρίς να ξεχνά ότι τα κοινωνικά κινήματα, είναι αυτά που επιβάλλουν τις αλλαγές.
Παίρνοντας υπόψη τις παλιότερες εμπειρίες και ξεπερνώντας παλιότερες αντιπαραθέσεις, πάμε να επεξεργαστούμε μαζί μια νέα προοπτική για το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.
Δεν έχουμε έτοιμο το μοντέλο και βέβαια αυτό δε μπορεί να είναι τα αποκαλούμενα «κομμουνιστικά καθεστώτα» του προηγούμενου αιώνα, αλλά ξέρουμε τον αντικειμενικό σκοπό.
Τελειώνοντας με τη δικτατορία του κεφαλαίου πάνω στην οικονομία και γενικότερα στην κοινωνία, για να οικοδομήσουμε την πιο πλατειά δημοκρατία που γνώρισε η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα.
Είμαστε όλο και περισσότεροι αυτοί που θέλουμε να απαντήσουμε στην πρόκληση των καιρών, άτομα, συλλογικότητες, επαναστατικά πολιτικά ρεύματα, ελευθεριακοί, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, οικολόγοι, αντινεοφιλελεύθεροι.
Σε κάθε χωριό και συνοικία, επιχείρηση και χώρο σπουδών, καθένας και καθεμιά μπορεί και πρέπει να βάλει το λιθαράκι του στην οικοδόμηση αυτού του πολύμορφου και δημοκρατικού εργαλείου.

Η επιτυχία είναι στο χέρι μας.

Προχωράμε!

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Συνδικάτο εργαζομένων στην ενέργεια Ν. Κοζάνης

Κοζάνη 5/2/2009

ΚΙ ΑΛΛΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΣΤΗ ΔΕΗ Α.Ε

Ακόμη ένα θανατηφόρο ατύχημα στη ΔΕΗ, (στην διανομή της Κοζάνης αυτή τη φορά), έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της εργοδοτικής αυθαιρεσίας λόγω της μείωσης του προσωπικού, της χαλάρωσης των μέτρων ασφάλειας, της εντατικοποίησης της εργασίας, της μείωσης του λειτουργικού κόστους και της απέλπιδος προσπάθειας αύξησης των κερδών των μετόχων της ΔΕΗ.
Ο συνάδελφος Νίκου Μάρκος 46 χρονών από το Βελβεντό Κοζάνης πατέρας δυο ανήλικων παιδιών που δούλευε ως ηλεκτρολόγος έχασε τη ζωή του πάνω στην κολόνα από ηλεκτροπληξία όταν προσπάθησε να αποκαταστήσει οικιακή βλάβη.
Όπως σε όλα τα μέτωπα της εργασίας έτσι και στη διανομή οι εργαζόμενοι καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλαπλάσιο όγκο δουλειάς λόγω της τεράστιας μείωσης του προσωπικού και επιπλέον υπάρχει η πίεση του χρόνου για γρήγορη αποκατάσταση των βλαβών οπότε οι εργασίες γίνονται συνήθως χωρίς διακοπή ρεύματος.
Το χειρότερα απ όλα είναι ότι τα θανατηφόρα ατυχήματα είναι τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια ώστε άρχισαν να περνάνε στη ζωή μας σαν νάνε κάτι το φυσιολογικό, κάτι το αναπόφευκτο γι αυτό και οι διαμαρτυρίες των εργαζομένων έχουν ατονήσει σταδιακά.
Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του άτυχου συναδέλφου και καλούμε όλους τους εργαζόμενους να προστατέψουν μόνοι τους τη ζωή τους με πιστή τήρηση των μέτρων ασφάλειας χωρίς να υποκύπτουν στις πιέσεις των εκπροσώπων της εργοδοσίας .
Καλούμε τα αρμόδια όργανα των εργαζομένων, της επιχείρησης και της πολιτείας να πράξουν το καθήκον τους για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα από τον κόσμο της εργασίας.


Το γραφείο Τύπου

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΑΤ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ 14 ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΤΕΜΠΛΟΝΙΟΥ

Συνέλαβαν 14 κάτοικους του Τεμπλονίου γιατί έκλεισαν σε ενδειξη διαμαρτυρίας την χωματερή για πολοστή φορά .

Έχουν κάνει άπειρες ενέργειες μεχρι τώρα για να προστατεύσουν την υγεία τους και δεν τους ακούει κανείς.

Μέχρι τώρα το κράτος έχει ξοδέψει οκτώ εκατομύρια ευρώ για να συντηρεί τις διμοιρίες των ΜΑΤ (που βρίσκονται στην Κέρκυρα από πέρσι την Άνοιξη) και έξι εκατομμύρια που έχουν δώσει για την χωματερή της Λευκίμμης , δηλαδή, ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ.

Η λύση του προβλήματος με την ολοκληρωμένη διαχείρηση δεν υπερβαίνει τα Δέκα εκατομμύρια ευρώ.

Το αυταρχικό κράτος των ΜΑΤ της ΝΔ γυρνάει ανα την Ελλάδα ως περιπλανώμενος θίασος και ξυλοκοπάει όσους πολίτες διαμαρτύρονται.

Στο τεμπλόνι έστειλαν τα ΜΑΤ απέναντι στους ολιγάριθμους κατοίκους του Τεμπλονίου.

ΙΔΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΔ ΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΟΥΣ" ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΥ

ΙΔΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΤΗΣ ΑΡΠΑΧΤΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΤ

Κύριοι σοσιαλιστές Μικάλεφ-Αυλωνίτη θά κλείσετε όλη την Κερκυρα στην φυλακή πριν την συνταξιοδοτησή σας?
Να απελευθερωθούν τώρα όλοι οι όμηροι του Κράτους της ΝΔ και των Σοσιαλιστών Δημάρχων τύπου Μικάλεφ και Αυλωνίτη.

Δεν θα σας αφήσουμε να καταστρέψετε το νησί μας.

Θα λογοδοτήσετε σύντομα στο λαό.

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

ΝΑΡ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η τρομοκρατία δεν μας σταματά
Νίκη στον αγώνα των αγροτών




· Καταγγέλλουμε το κλίμα τρομοκρατίας, τη χρήση χημικών και την ουσιαστική απαγόρευση της πορείας των αγροτών της Κρήτης στο κέντρο της Αθήνας.

Αυτή η επιλογή της κυβέρνησης και του υπουργού Μαρκογιαννάκη δείχνει καθαρά το δίκαιο αγώνα των αγροτών, το ανεκπλήρωτο των αιτημάτων τους, την αγριότητα της αντιαγροτικής πολιτικής της ΝΔ και της ΕΕ που ξεκληρίζει τους φτωχομεσαίους αγρότες. Αποτελεί συνέχεια και κλιμάκωση της αντιλαϊκής, αντιαγροτικής πολιτικής που εφαρμόσε πιστά το ΠΑΣΟΚ και επίσης κατέστειλε άγρια αγώνες των αγροτών
· Αυτό που φοβούνται είναι να ενωθεί ο αγώνας των αγροτών με τα κινήματα των εργαζομένων και της νεολαίας για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για ένα «μεγάλο μπλόκο» αντίστασης και ανατροπής της πολιτικής τους. Γιατί με τον τρόπο αυτό θα έρθουν στο προσκήνιο τα δικαιώματα και οι ανάγκες των αγροτών, των εργαζομένων και της νεολαίας
· Η πρωτοφανής αντιδημοκρατική απαγόρευση πορείας και συγκέντρωσης είναι σημάδι της αδυναμίας του αστικού κόσμου να κάνει την παραμικρή παροχή υπέρ των εργατών ή των αγροτών. Γι αυτό απαντούν με συνεχή βία, με αστυνομικό πογκρόμ.
Η κυβέρνηση Καραμανλή ακολουθεί έναν όλο και πιο αυταρχικό κατήφορο συνεχίζοντας το όργιο των δυνάμεων καταστολής τον Δεκέμβρη.

Η επίθεση αυτή αποτελεί κομμάτι της επίθεσης που θέλει να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στον κόσμο της δουλειάς, πρόκληση για όλους τους εργαζόμενους.
Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να βρεθούν μαχητικά στο πλευρό των αγροτών, γιατί η απαίτηση για δίκαιη αμοιβή του μόχθου του αγρότη ενάντια στα καπιταλιστικά υπερκέρδη και την αστυνομική τρομοκρατία είναι αυτή που όχι μόνο μπορεί να υπερασπίσει τη δουλειά και τα δικαιώματα του λαού της υπαίθρου αλλά και να επιβάλλει τη μείωση των τιμών για τα είδη πρώτης ανάγκης και το σεβασμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων της πόλης.
Σε αυτά τα πλαίσια είναι ανάγκη η εμφάνιση ενός συνολικού πολιτικού ρεύματος στην κοινωνία, που θα ασκεί μαχητική εργατική αντιπολίτευση.

Τέτοιου που θα ανοίγει δρόμο και για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών: για την απορρόφηση της απούλητης παραγωγής τους, ικανοποιητικές τιμές στα προϊόντα τους, προστασία τους εισοδήματός τους που μειώνεται συνέχεια, μείωση του κόστους παραγωγής τους, αποζημιώσεις για καταστροφές, πάγωμα χρεών και χαμηλότοκη δανειοδότηση από την ΑΤΕ, κατάργηση του ΦΠΑ, ανθρώπινες συντάξεις, ουσιαστική βελτίωση των συνθηκών ζωής στο χωριό (παιδεία, υγεία).
ü Απαιτούμε να σταματήσουν αμέσως τα τρομοκρατικά μέτρα καταστολής, να αποσυρθούν τα ΜΑΤ, να απελευθερωθούν οι συλληφθέντες και να πραγματοποιηθεί ανεμπόδιστα η αγωνιστική πορεία τους προς το Υπουργείο αγροτικής οικονομίας.
ü Να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα των φτωχομεσαίων αγροτών, και να σταματήσουν οι διακρίσεις σε βάρος των αγροτών της Κρήτης

NAΡ- Νεό Αριστερό Ρεύμα χανίων

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Μεγάλη απήχηση στον κόσμο του αγώνα και το δυναμικό της αντικαπιταλιστικής αναζήτησης και δράσης είχε το κάλεσμα των 10 οργανώσεων και μετωπικών σχημάτων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο Σπόρτινγκ, το Σάββατο 31 Ιανουαρίου.


Η κοινή εκδήλωση διοργανώθηκε από τις οργανώσεις: ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΕΕΚ – ΕΚΚΕ – ΝΑΡ – νΚΑ - ΟΚΔΕ Σπάρτακος – ΟΚΔΕ – ΣΕΚ και τα μετωπικά σχήματα ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. και ΜΕ.Ρ.Α.

Σε ένα κατάμεστο γήπεδο, με αγωνιστικό κλίμα και ελπίδες, άνοιξε η συζήτηση για την αριστερά της ανατροπής που έχει ανάγκη η εποχή μας.


Η εκδήλωση-συζήτηση, στην οποία μίλησαν πάνω από 30 ομιλητές από οργανώσεις, συνδικάτα, κοινωνικούς χώρους της νεολαίας, γειτονιές και μέτωπα, σήμανε την αρχή της συζήτησης και κοινής δράσης για τα βήματα που μπορούν να γίνουν στη συσπείρωση και πολιτική ενοποίηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Τα συνθήματα "Με την Αριστερά της Ανατροπής για τις επαναστάσεις της νέας εποχής", "Ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε δεξιά, εμπρός για μια ανεξάρτητη Αριστερά" διέκοψαν πολλές φορές τους ομιλητές.

τον κείμενο που υπογράφουν οι οργανώσεις ανάμεσα στα άλλα αναφέρουν


"Εμείς που συνδιοργανώνουμε αυτή την εκδήλωση συναντηθήκαμε μέσα στους μεγάλους αγώνες. Από τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και τις μεγάλες απεργίες μέχρι το Δεκέμβρη της εξέγερσης.

Ξέρουμε ότι η δύναμη βρίσκεται στα κινήματα ενάντια στη λιτότητα, την καταστολή, το ρατσισμό, το κεφάλαιο και την Ε.Ε., στον κόσμο που αγωνίζεται και αντιστέκεται.

Δίνουμε καθημερινά τη μάχη για να είναι οι αγώνες μαχητικοί και νικηφόροι, για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την κρίση των καπιταλιστών, για να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική. Θέλουμε να βαδίσουμε ενωτικά μέσα στα μεγάλα μέτωπα της περιόδου.
Σήμερα, που μαίνεται η καπιταλιστική κρίση, ο κίνδυνος μιας επιστροφής στη βαρβαρότητα είναι πιο μεγάλος παρά ποτέ.

Ούτε ο εγκλωβισμός στις κυβερνητικές εναλλαγές (ή τη συγκυβέρνηση) ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ούτε τα κόμματα της επίσημης αριστεράς μπορούν να δώσουν διέξοδο στην αγωνία ενός ολόκληρου κόσμου που ξεσηκώνεται.


Οι εργαζόμενοι και η νεολαία, τα μαζικά κινήματα, οι δυνάμεις μιας νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής, πρέπει να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις. Περισσότερο παρά ποτέ χρειαζόμαστε μια δυνατή και ενωτική αριστερά, μια αριστερά αντικαπιταλιστική, που θα διατηρεί την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια, δεν δορυφοροποιείται γύρω απ’ τον ρεφορμισμό, αλλά θα συμβάλλει και σε μια νέα ταξική και αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζόμενων

Μια αριστερά αποφασισμένη να αμφισβητήσει το σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής, μια αριστερά που στηρίζει τους αγώνες και θέλει η κυβέρνηση των δολοφόνων να ανατραπεί από τη λαϊκή οργή και διεκδίκηση.

Μια αριστερά που διαλέγει το δρόμο της ρήξης με το σύγχρονο ιμπεριαλισμό σε όλες τις μορφές του, που επιμένει ότι η ΕΕ δεν είναι το σπίτι των λαών, αλλά το σφαγείο των πολυεθνικών, που είναι στο πλευρό των κινημάτων που αντιστέκονται στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

Μια αριστερά που επιμένει στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Που πιστεύει ότι η σοσιαλιστική επανάσταση και ο κομμουνισμός δεν ανήκουν στο μουσείο, αλλά είναι πραγματικές ιστορικές δυνατότητες και αναγκαιότητες.

Μια αριστερά που παλεύει για μια άλλη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, όπου οι κοινωνικές ανάγκες θα αντικαταστήσουν το κέρδος, η ισότιμη συνεργασία των λαών τους σημερινούς πολεμικούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις, ο σεβασμός στη φύση, την οικολογική καταστροφή.
Γιατί δεν μπορεί ούτε η εγκατάλειψη κάθε προοπτικής άλλης κοινωνίας από τους ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η υποστήριξη των αντιλαϊκών καθεστώτων του ‘υπαρκτού σοσιαλισμού’ από το ΚΚΕ να δώσει απάντηση στις ριζοσπαστικές αναζητήσεις της εποχής μας."